Categorieën
Games

2 vervelende bosses

Gister en vandaag een groot stuk Uncharted 2 gespeeld. Het ging via ijsgrotten (bleurgh) naar een Tibetaans dorp, waar ik werd achterna gezeten door een tank (!). Daarna naar een klooster en uiteindelijk kwamen we in Shambalah (de geheime stad). Daar moest ik vechten tegen blauwe tempelwachters en uiteindelijk tegen de eindbaas.

Die was super (super!) annoying. Heb meerdere keren hardop zitten vloeken en uiteindelijk hield ik het gisteravond maar voor gezien. Wist hoe ik hem moest verslaan, maar ging steeds maar dood.

Je moest rondrennen, terwijl hij je opjaagde met een shotgun en dan moest je op blauwe blob-dingen schieten die dan ontploften.

Vanochtend maar weer geprobeerd en uiteindelijk bij m’n 3e poging lukte het me. Dus toen nog een klein stukje over een brug rennen en toen was het verhaal klaar.

Toch wel leuk geweest. De gameplay is misschien niet zo gaaf en uitdagend
als iets als Dark Souls, maar het verhaal is wel leuk om te volgen.

Beetje als het verschil tussen een goede film met een sterk plot en een vermakelijke actiefilm. (al is het nu dan omgekeerd dat Uncharted het goede verhaal heeft en Dark Souls meer de gameplay).

Na Uncharted 2 te hebben uitgespeeld, nog even Dark Souls 3 gedaan. Was nog bij de boss bovenaan de lange trap. Besloot om d’r 1 keer nog zelf te proberen. Maar ik ging binnen 3 seconden al dood. Dus toen maar hulp ingeroepen.

De eerste poging ging super goed. We ontweken d’r aanvallen en hakten erop los. Uiteindelijk had ze nog 3% health over. We hoefden nog maar 1-2 keer te hakken en dan waren we er.

Maar zoals ik misschien al had gespoiled (met eerste poging)… werd ik te onvoorzichtig en kwam te dichtbij. En ik ging dood. Echt op enkele meters van de finish.

Toen kwam er ook even een vloek uit m’n mond.

Daarna maar zelfs 2 hulptroepen ingeschakeld, 2 spelers die me te hulp kwamen. En dat werkte. Was uiteindelijk (heel maf) een stuk pittiger qua aanvallen dan bij de eerste gezamelijke poging… maar ik deed voorzichtig en bleef op afstand.

Uiteindelijk dus ook niet zo heel veel bijgedragen aan het gevecht. Maar d’r wel verslagen. Veel was er verder in het kasteel niet te vinden – behalve dan een ring die m’n health regenereert.

Dus ik ging weer naar de kerkers. Verwachtte eigenlijk daar alleen maar naar de boss te kunnen, maar ontdekte ineens nog een andere route, naar een heel andere hoek. Daar kwam ik nog wat mugachtige menswezens tegen, wat upgrade materialen en vage reuzen-hand-enemies die zich bovenop me rolden.

Dat nieuwe stuk beetje verkend en toen was het tijd om weer te stoppen.

(41:20 uur en level 73)

Categorieën
Games

Saaie ijsgrotten en spannende kerkers

Ik begon vanavond met een beetje simpel spring en schietwerk. Uncharted (2) dus inderdaad. Ik vechtte tegen vijanden in de sneeuw, klom wat door Tibetaanse dorpjes, schoot vijanden neer, klom/sprong door oude ijstempels en uiteindelijk vocht ik nog wat tegen grote (soort) yeti’s.
Klinkt allemaal spannend en leuk, dat was het niet heel erg. Het springen en klimmen beperkt zich tot het vinden van de juiste route en dan de stick/knop ingedrukt houden. Serieus, het is niet meer dan dat.

Dus ik begon na een tijdje toch wel te verlangen naar de uitdagendere gameplay van Dark Souls 3.

Ik begon weer in de kerk waar ik de ridder met 2 zwaarden had gekilled, rende over het plein met reuzen, ging voorzichtig naar boven en versloeg een-voor-een de ridders met hun grote bogen. Daarna kwam ik – via een grote draaiende toren/trap – weer bij een bonfire. Deze stond onderaan een grote trap welke bovenaan eindigde bij een grote deur.

Heb beetje het gevoel dat dit de eindbaas wel eens zou kunnen zijn. En had nog een gebied te verkennen, dus ik vertrok naar de Irithyll Dungeon.

Dit bleek een dungeon te zijn vol met kris-kros gangetjes. Er liepen skeletten/ondoden rond, ratten, curse-kikkers en vage mannetjes met brandmerken die m’n health-balk lieten krimpen.

Ik kwam steeds dieper en dieper. Maar vond nergens een nieuwe bonfire. Terwijl ik zeker wist dat die ergens in de buurt moest zijn. Ik unlockte allemaal shortcuts, maar kwam maar niet bij een bonfire. En m’n voorraad Estus Flasks slinkte maar, totdat ze op waren en m’n health (dankzij een te enthousiast benaderde mimick) ongeveer nog 1% was. Ik wilde dolgraag de bonfire vinden en had ook overal de vijanden verslagen. Maar ik had ook inmiddels 19k aan souls verzameld, dus vond het beetje zonde als ik die zou kwijtraken, doordat ik ergens diep-diep dood zou gaan en de volgende keer niet zoveel geluk had met de kerkers verkennen.

Dus ik besloot om terug te rennen naar het begin, waar de eerste bonfire staat. Volgende keer wel weer opnieuw de kerkers verkennen en op zoek naar een bonfire.

(37:50 uur – level 65)

Categorieën
Games

Uncharted

Vanavond een keer even geen zin om Dark Souls te doen, dus besloot om verder te gaan met Uncharted 2 – mede enthousiast gemaakt door de het laatste deel, Uncharted 4.

Dus ik rende door ruïnes, schoot op mannetjes, puzzelde in tempels en klom en klauterde in het rond.

Op zich was het wel aardig. De gameplay is redelijk lineair en je kan weinig fout doen. Zeker met het klimmen is het gewoon in de juiste richting wijzen en er kan weinig mis gaan. Tijdens de meerdere shootouts moet je iets beter je best doen. Maar echt uitdagend wordt het niet.

En juist dat maakt het voor mij een uitdaging om gemotiveerd te blijven. Mede door m’n ervaringen de laatste tijd met Bloodborne en Dark Souls 3 heb ik behoefte aan realistische uitdaging en challenge. Het aflopen van een strikt actiefilm pad waarbij ik op de juiste knopjes moet drukken is niet echt mijn ding (meer).

Maar ja, had even geen zin in Dark Souls 3. En de bèta van Overwatch was afgelopen. Dus had even niks beters om handen. Nog heel even overwogen om Destiny weer te installeren, maar toch maar niet gedaan. Daar was ik echt helemaal klaar mee.