Rakso

Een eiland in de oceaan van weblogs

Menu Close

Tag: sport (page 1 of 2)

Heerleuk sporten

Na een keertje yoga te hebben geprobeerd, sport ik nu sinds een maandje bij Natuurlijk Sportief.

Dit is gewoon simpel sporten, zonder toeters en bellen. Gewoon lekker bewegen in de buitenlucht, gebruikmakend van wat de natuur je biedt.

Zo sjouwen we met grote zware keien, rennen we dijkjes op, duwen we elkaar over grasvelden, doen we push-ups, planken, op 1 been staan met een kei boven je hoofd houdend, proberen we elkaar op de grond te worstelen of juist op de grond vast te pinnen.

Het motto van Natuurlijk Sportief is dan ook “Buitenspelen voor volwassenen” en dat doen we ook elke keer. Kijk er nu elke woensdag naar uit om weer te gaan sporten … het is gewoon super leuk om te doen, heel gezellige sfeer en voelt ook lekker om even bezig te zijn geweest.

Er is ook geen druk (niet vanuit de groep of vanuit de trainer). Het is gewoon lekker sporten, lekker bezig zijn in de buitenlucht. En vies worden. Heel erg vies. Zeker nu het weer steeds natter wordt, worden de dijken en grasvelden waarop we sporten steeds modderiger. En dus ook m’n schoenen en kleding.

Heerlijk!

Weer gezwommen

Yup, zoals vorige week beloofd, heb ik vanochtend gezwommen.

Totaal 30 minuten gezwommen, aangenomen dat ik er ongeveer 1:30 minuut over doe per baantje, heb ik dus ongeveer 20 baantjes getrokken (nee, heb ze dus niet geteld). En 20 baantjes x 50m betekend dus dat ik 1 kilometer gezwommen heb.

Volgende week weer.

Regelmatig

Vorig jaar had ik last van m’n pols (en knieën). Dacht dat dit kwam door het klussen en uiteindelijk gaf de fysio me één oplossing: “Ga meer bewegen / sporten” 

Dus ik ging zwemmen en al snel had ik geen last meer. Voelde me ook wat sterker worden en ging allemaal voortvarend. 
Tot het zomervakantie werd en ik op een ochtend voor een dichte deur stond. 

Sindsdien niet meer gezwommen. En een tijd lang ging het goed. Nergens last van. Ja, soms wat van mn knieën, soms mn pols, maar ging allemaal snel weer over. 

Maar voelde toch niet fijn. Ik voelde m’n lichaam dichtslibben. Dus ik besloot om weer te gaan zwemmen. En dit keer gewoon elke week, regelmaat en zo. 

En ik weet dat het werkt. Een paar maanden geleden werd ik door de tandarts aangesproken dat ik m’n tanden niet goed poetste. Dus toen besloten om er regelmaat in aan te brengen. Vaak was ik ‘s avonds lax en kroop ik liever snel in bed. En vergat het’ s ochtends ook wel eens. 

Totdat ik dus na m’n tandarts bezoek besloot dat het nu anders moest. Ik ging de app HabitBull gebruiken. Daarin kan je instellen wat je hoe vaak wilt doen. En je geeft dus zelf aan of het gelukt is of niet. En die streaks volhouden werkt voor mij. Ik heb nu al 88 dagen ‘s avonds m’n tanden gepoetst en 36 dagen’ s ochtends (jaja, een keer vergeten en dan verlies je je streak). Ook elke avond even planken doe ik al 71 dagen. En al 86 dagen gebruik ik alleen maar de trap ipv de lift op m’n werk. 

En deze regelmaat werkt. Ik denk er steeds minder over na en doe het gewoon. En als ik erover nadenk, dan herinner ik mezelf even aan de lange streak die ik heb en dan ga ik. 

Dus het zwemmen gaan we met dezelfde regelmaat doen. Elke dinsdagochtend ga ik zwemmen. Vanochtend voor het eerst geweest en merk het nu meteen – m’n pols doet geen pijn meer ^^

Mank en oud

Het weekend was weer een samenraapsel van leuke dingen. We gingen uiteten met de familie, we vierden de verjaardag van Eva (vriendin van Craggie) en zondag ging ik samen met vriend Craggie en broeder Jaz voetballen. Au.

Tegen een uurtje of 11 heel decadent met de auto naar het voetbalgebeuren gereden. Het was een sportcourt gerealiseerd door de Johan Cruijf Foundation. Er waren dus veel verschillende soorten veldjes. Naast een tennisbaan, jeu-de-boulesbaan en een basketbalveld draaide het voornamelijk om voetbal. Er was dus een redelijk groot veld met kunstgras, een kleinere met asfalt en nog een aantal echt kleine veldjes voor het 1-tegen-1 voetballen. Echt bijna kooitjes waarin je speelde, echt heel gaaf.

Na eerst te hebben gespeeld op het asfalt-veld, gingen we 1-tegen-1 doen. En toen we daar bijna helemaal kapot waren ook nog even partijtje tegen jochies van een jaar of 9-10 jaar oud.

Al-met-al was het heel kewl om lekker twee uurtjes te voetballen. Maar we merken wel dat we het helemaal niet meer gewend zijn. Vroeger (10+ jaar geleden) voetbalden we elke dag, de hele dag door en we gingen pas weer naar huis als het donker werd en je de bal niet meer kon zien. Nu voetballen we totdat we onze voeten, knieen, benen en alles gaan voelen en niet meer normaal kunnen lopen.

Dus daar zaten we dan. Helemaal kreupel en murw gevoetbald en alles deed pijn. En zoals verwacht strompel ik vandaag rond op m’n werk, m’n lijf barstens vol spierpijn.

Ach ja. Had het er wel voor over… was wel weer vanouds gezellig en gaaf. Gaan we dus zeker snel weer eens doen, maar dan skaten ofzo 😛

Zwemzooi

Had me (weer eens) voorgenomen om wat meer aan m’n conditie te gaan doen. Vorige week weer begonnen met hardlopen – inmiddels al 3 keer gelopen (in 1 week), dus dat gaat goed. En wilde ook weer gaan zwemmen.

Vorig jaar al samen met Jaz tijdje wezen zwemmen, maar dat zwembad was 20 minuten fietsen. En bij mij om de hoek zit ook een zwembad, dus daar ging ik gisteravond eens kijken.

Maar helaas. Dat doen we dus nooit meer. Het waren maar 2 banen en maximaal 15 meter lang. E̩n baan was duidelijk de babbelbaan, overal vrouwen met keurig hun hoofd boven water zodat hun kapsel niet nat werd Рzucht. En de andere baan was de turbobaan, bedoelt voor de snelle zwemmers.

Maar helaas. Omdat het bad (1) zo kort/klein was en (2) er maar twee banen waren, was de turbobaan al snel super vol en kon je eigenlijk alleen maar achter elkaar in een rijtje schoolslag doen. En eigenlijk was ik ook de enige die borstcrawl wilde zwemmen, de rest waren toch voornamelijk mensen die rustig baantjes wilde trekken.

Dus dat schiet niet op. Ik wil sporten. Voelen dat ik sport. Buiten adem raken. Moe worden. M’n conditie duidelijk verbeteren en niet langzaam baantjes trekken, dat schiet niet op.

Dus we gaan volgende week wel weer 20 minuten op de fiets om te zwemmen in een echt zwembad. Daar hebben ze 5-6 banen van 20-25 meter lang. En daar is de snelle baan ook écht snel!

78 dagen

78 dagen (2 maanden en 17 dagen). Zolang heb ik het volgehouden in het Engels. In het begin was het logisch, ging naar Amerika, Emma hield m’n vorderingen bij en ik was zelf ook helemaal English-minded. Na m’n terugkomst voelde het gewoon beter om door te gaan in het Engels. Maar nu ben ik toch helemaal terug in de Nederlandse state of mind en dus maar terug in het oude-vertrouwde Nederlands.

En aangezien ik nu weer jaartje ouder ben, is dit weer een mooi moment om dingen om te gooien. De goede voornemens voor dit jaar zijn – naast Rakso weer in het Nederlands – beetje meer het sporten oppakken, maar ook meer gamen en meer genieten van het nu in plaats van vooruit plannen en teveel denken. Kijken hoelang we dat volhouden.

En als we toch bezig zijn, nog even over afgelopen weekend – m’n verjaardag. Zaterdag was ik echt jarig en toen dus ook gevierd met familie en vrienden. Gave cadeaus gekregen, lekker gelachen, gepraat en zelfs gegamed. Einde van de avond nog met Craggie en z’n vriendin filmpje gekeken en toen was het alweer voorbij. Zondag beetje de boel opgeruimd en Call of Duty 4 gekocht – van m’n verjaardagsgeld – en uiteraard gespeeld 😛

Al met al dus een lekker weekend en nu dus weer klaar voor een heel nieuw jaar met nieuwe dingen en allemaal nieuwe mogelijkheden en blablabla 😛

Arme spieren

M’n armen doen pijn. Nou ja, niet echt pijn-pijn… maar meer beetje zeurend gevoel als ik ze span. Als ik iets moet optillen of m’n arm in een bepaalde hoek beweeg.

Het begon met klussen in vriend Craggies nieuwe woning. Heb maar aantal uurtjes lopen schilderen, maar waarschijnlijk hebben de spieren in m’n armen toen andere bewegingen gemaakt dan usual. Wel vaag, want heb vorig jaar hier zelf veel meer geklust en eigenlijk nooit last gehad van spierpijn. Weird.

En gisteravond lekker in het water rondspat (lees: uur gezwommen, voornamelijk borst-crawl). Dat maakte m’n armen wel weer wat losser, maar naderhand was de spierpijn er weer net zo hevig.

Dus nu maar even aantal dagen rustig aan doen. Dat we morgen gaan beachvolleyballen met m’n werk is dus weer goed geplanned 😛

Lekker bezig

We zijn weer lekker bezig hier op het eiland Rakso. Sinds enkele weken weer lekker aan het sporten en dat voelt goed.

Doe tussendoor kleine dingen – soms even proberen m’n record te breken met touwtje-springen – en elke ochtend situps and pushups. Maar voornamelijk draait het om het hardlopen (1-2 keer per week) en de nieuwe passie zwemmen (1-2 keer per week).

Afgelopen woensdag weer samen met vriend Craggie half uur gelopen. Totaal 4,6 km afgelegd, heel netjes dus. Hebben – als je het uitrekend – gemiddeld 9-10 km/u gelopen, wat een mooie snelheid is. En het voelde achteraf ook heel lekker.

We waren wel moe maar goed moe, niet helemaal kapot ofzo.

Voldaan moe. Denk dat dat het juiste woord is.

Toen moest ik dan nog wel terug op de fiets. Totaal die dag 2 uur gefietst, want moest ‘s ochtends ook nog bij de tandarts langs… die ook op een half uur fietsen zit. Dus woensdag was een über-sportieve dag.

En eigenlijk zouden brother Jasper en ik donderdag gaan zwemmen, maar dat hebben we door omstandigheden voor een keer geskipt (hadden geen zin). Maar morgenochtend (zondagochtend om 8:00)  ga ik weer zwemmen. Afgelopen zondag ook gezwommen. ‘s Ochtends vroeg. Heerlijk. Behalve dan het uit je bed komen.
Maar heb ik altijd al willen doen, vroeg opstaan en voor dag-en-dauw gaan hardlopen (of in dit geval zwemmen).

Maar merk dat ik echt een avondmens ben. Kan ‘s avonds tot laat (1-2-3 uur) doorgaan, zonder ook maar beetje in te zakken. Maar als ik ‘s ochtends vroeg moet opstaan, dan kan ik moeilijk m’n bed uitkomen – alleen met een hele goede reden (zoals zwemmen of een andere afspraak).

Afgelopen zondag dus om 7:00 opgestaan, op de fiets naar Japs en toen gezwommen. Na 10 minuten voelde ik al alle kracht uit m’n lijf verdwijnen, maar rustig doorgegaan en uiteindelijk wel het uur kunnen volmaken. Ging dus minder lekker dan de keer ervoor, maar toch… bleef drijven en kwam vooruit 😀

Merk ook dat het hardlopen makkelijker gaat, ben in de afgelopen maand ook aantal kilos verloren en dat alles is een goede motivatie om door te gaan – naast het sociale/gezellige aspect.

Ben dus goed op weg. Nu nog volhouden, dat is het lastigst 😀

Beetje stil hier

De afgelopen week was het ‘n beetje stil hier. En omdat ik niet meer twitter, kon u ook niet meekijken met mijn dagelijkse beslommeringen.

Maar was ook niet heel boeiend. Ging naar werk, super druk op werk en dan ‘s avonds kwam ik weer terug. Kookte m’n avondeten en ging daarna nog beetje gamen of tv kijken. Beetje standaardmeuk dus.

Donderdag was wel iets anders, want toen gingen we na werk samen met wat collega’s een potje zaalvoetballen. Zaaltje gehuurd voor een uurtje en spelen maar. Ging me nog best goed af eigenlijk. Aantal collega’s hadden het niet verwacht van mij en maakte dus best indruk. En dat was kewl.

Voor herhaling vatbaar? Zeker wel en ga dus ook met wat collega’s kijken of we er een wekelijks iets van kunnen maken.

Vandaag nog even samen met Craggie bij de rally (sprint) gekeken. Morgen worden er hier bij mij in de buurt ook een aantal klassementsproeven gereden van de rally, dus ga waarschijnlijk nog wel even kijken.

En voor de rest valt er weinig te beleven op het eiland Rakso. Maar zal wel proberen om – ook als er weinig gebeurt – regelmatiger te posten, want een week stilte is ook niet gezellig.

Dus tot snel. Uiterlijk tot maandag, beloofd!

Werken aan conditie

Al sinds een paar maanden probeer ik weer wat aan m’n conditie te doen. Probeer minder te snoepen en wat beter op m’n eten te letten. Dat gaat een beetje bij flagen. De ene keer kan ik me goed inhouden en snaai ik weinig tot niks. En de andere keer eet ik zo weer – uit gewoonte – een pak koekjes leeg.

Maar sinds een week of twee lukt het me eindelijk om het een beetje vol te houden. Ik snoep nog wel, maar niet meer zoveel, let beter op suikers in eten en drinkt zelfs m’n thee zonder suiker!

Ook het hardlopen – wat ik voorheen twee keer per week deed – is er een beetje bij ingeschoten. Gisteravond ging het hardlopen met vriend Craggie weer niet door. Was inmiddels alweer de 4-5e keer, want elke keer kwam er wel weer wat tussen.

Een keertje niet hardlopen, omdat we geen zin hebben. De volgende keer huurden we een filmpje, twee weken geleden hadden we geen zin en gingen maar tv kijken en vorige week waren we beiden te zwak en gebruikten het voorbereiden voor Sinterklaas als excuus. Maar toen dus maar expliciet afgesproken dat we de volgende week (dat was gister) ̩cht zouden gaan hardlopen Рomdat het anders er nooit meer van komt.

Maar toen moest Craggie gister plots overwerken en konden we dus weer niet hardlopen.

Toen maar (jaja, discipline) alleen gaan hardlopen. Was bang dat ik anders weer terug bij af was qua conditie. En vanaf het moment dat ik naar buiten liep, voelde het al lekker. Het was ‘lekker’ fris, rook heerlijk naar een koele winteravond en was lekker rustig op straat.

Uiteindelijk bijna 3km gelopen. Was wat minder dan we normaal doen, maar het ging wel lekker en wilde ook rustig weer beetje beginnen met lopen. Ben van plan om voortaan (weer) twee keer per week te lopen. Maandag/dinsdags samen met Craggie en dan nog een keer vrijdag of zaterdags.

hardlooproute20061212_1.jpg

© 2019 Rakso. All rights reserved.

Theme by Anders Norén.