Rakso

Een eiland in de oceaan van weblogs

Menu Close

Tag: snoep

Elvis met stroop

Elvis schalt door de kamer en de stroopwafels liggen klaar om uitgedeeld te worden.

Vandaag is de laatste dag bij Qi. Of morgen is de eerste dag van m’n leven na Qi. Het is maar hoe je het bekijkt.

Onder het genot van good-old Rock ‘n Roll ruim ik m’n computer leeg, verwijder software, schoon de harde schijf van alle rommel die ik in de afgelopen jaren verzameld heb en blijf hier en daar nog even hangen om even gezellig te kletsen.

Vanaf maandag ben ik een weekje unemployed. Gewoon vrij, vakantie, rust dus. En daarna aan de slag samen met Pixelfarm. Gaan we weer mooie dingen maken. Staan een aantal gave projecten op de planning, dus hoop eerdaags hier leuke dingen te showen.

Beetje dat oude gevoel van 2-3 jaar geleden weer terughalen. Enthousiast worden over en plezier hebben in m’n werk. We komen er wel. Via verschillende wegen komen we uiteindelijk wel terecht waar we horen.

Maar nu eerst nog even lekker Elvis hard over de boxen en straks stroopwafel’n uitdelen.

Later en cola

Vandaag had ik ‘iets’ vertraging. Zou sowieso al wat later op werk zijn, want moest m’n inlegzooltjes bij meneer de podoloog halen. Maar toen ik uiteindelijk de trein pakte, begon de ellende.

De trein vertrok keurig op tijd, maar na ruim 20 minuten ging hij niet meer verder. Er bleek een computerstoring te zijn waardoor we meer dan een uur niet verder konden.

Eerst nog even in de trein te hebben gezeten – ondertussen werden we constant door onze conducteur Joop (hij stelde zich keurig voor via de intercom) van de laatste nieuwtjes op de hoogte gehouden. Daarna even een flesje Coca Cola Zero gehaald.

Dat is Cola zonder suiker, maar met dezelfde smaak. Zeggen ze. En dit was dus een mooie gelegenheid om uit te proberen of dat ook echt zo was. En jawel… de Cola smaakte vrijwel net zo als gewone Cola, gelukkig niet zo anders als Cola Light. Dat viel dus mee. Maar hoe zat het met de 0% suikers? Daarvoor moeten we even naar het bankje in de zon op het perron in Weesp.

Daar zat ik dan, in het zonnetje (en behoorlijk wat frisse wind). Met m’n ogen dicht, gezicht in de zon en naast me op het bankje het flesje Cola Zero. Ineens *woesh* waaide de wind mijn flesje Cola omver. En het flesje deed rol-rol-rol-plop vanaf het bankje op de grond. Geen probleem, dacht ik, want hij zit toch dicht.

2 minuten later stond ik op; de zon speelde verstoppertje met de wolken en uit de zon was de wind toch onaangenaam fris. Ik pakte het flesje, draaide hem open en zette hem aan m’n mond voor een flinke teug Cola. Maar die teug kwam niet, daarvoor in de plaats kwam – onder luid gesis – een grote wolk schuim. En die wolk verspreidde zich vanuit het flesje over m’n jas, MP3-speler, m’n tas en m’n handen. Alles zat onder de Cola.

Snel alles afgeveegd, maar m’n handen bleven nat van de Cola. Bij gebrek aan water en/of doekjes toen maar alles beetje laten drogen in de zon. En daarna bleef het geplak en kleverige van normale Cola uit. Dus er zat inderdaad geen suiker in. Of tenminste geen plakkerige suiker 😉

En toen kon ik dus weer schoon en niet-plakkerig terug naar de trein. Welke – na meer dan een uur vertraging – uiteindelijk verder reed en mij rond lunchtijd in Amsterdam afleverde.

Conclusie van dit lange verhaal: het openbaar vervoer is soms een beetje lastig en de reclame van de nieuwe Coca Cola Zero klopt; er zitten geen suikers in, maar hij smaakt nog steeds zoals het hoort. Lekker.

Werken aan conditie

Al sinds een paar maanden probeer ik weer wat aan m’n conditie te doen. Probeer minder te snoepen en wat beter op m’n eten te letten. Dat gaat een beetje bij flagen. De ene keer kan ik me goed inhouden en snaai ik weinig tot niks. En de andere keer eet ik zo weer – uit gewoonte – een pak koekjes leeg.

Maar sinds een week of twee lukt het me eindelijk om het een beetje vol te houden. Ik snoep nog wel, maar niet meer zoveel, let beter op suikers in eten en drinkt zelfs m’n thee zonder suiker!

Ook het hardlopen – wat ik voorheen twee keer per week deed – is er een beetje bij ingeschoten. Gisteravond ging het hardlopen met vriend Craggie weer niet door. Was inmiddels alweer de 4-5e keer, want elke keer kwam er wel weer wat tussen.

Een keertje niet hardlopen, omdat we geen zin hebben. De volgende keer huurden we een filmpje, twee weken geleden hadden we geen zin en gingen maar tv kijken en vorige week waren we beiden te zwak en gebruikten het voorbereiden voor Sinterklaas als excuus. Maar toen dus maar expliciet afgesproken dat we de volgende week (dat was gister) ̩cht zouden gaan hardlopen Рomdat het anders er nooit meer van komt.

Maar toen moest Craggie gister plots overwerken en konden we dus weer niet hardlopen.

Toen maar (jaja, discipline) alleen gaan hardlopen. Was bang dat ik anders weer terug bij af was qua conditie. En vanaf het moment dat ik naar buiten liep, voelde het al lekker. Het was ‘lekker’ fris, rook heerlijk naar een koele winteravond en was lekker rustig op straat.

Uiteindelijk bijna 3km gelopen. Was wat minder dan we normaal doen, maar het ging wel lekker en wilde ook rustig weer beetje beginnen met lopen. Ben van plan om voortaan (weer) twee keer per week te lopen. Maandag/dinsdags samen met Craggie en dan nog een keer vrijdag of zaterdags.

hardlooproute20061212_1.jpg

Marshmellows

Wat doe je als je bergen snoep hebt gehaald, maar er geen kinderen aan de deur komen?

We hadden zakken met marshmellows (spekkies) liggen – gekregen via de kwartet-kaarten van de C1000, maar ok – en wachtten vol spanning op de eerste deurbel. Niet zeker of er kids langs zouden komen, want we wonen in een appartement (lees: in een flatgebouw).
Uiteindelijk kwam er dus niemand – niets -noppes – nada.

De schaal met marshmellows (hadden een zak in een schaal geleegd) bleeft onaangeroerd. We pakten er soms eentje uit, maar aangezien je er zo snel misselijk van wordt kwam de schaal maar niet leeg.

Totdat we ontdekten dat marshmellows perfect zijn om mee te gooien / tegenaan te meppen. Zijn net zachte tennisballen. Je hoeft er maar zachtjes tegen te slaan en ze schieten vooruit. Je kan er zelfs mee mikken.

Werd wel een rommel, overal lagen marshmellows. Vanmiddag tijdens het stofzuigen nog 2-3 marshmellows gevonden. In de plant. Achter de bank. Op de koelkast. Overal lagen ze (check hier voor wat foto’s)
Vraag me af of we ze nu allemaal gevonden hebben. Zijn net paaseieren, over een half jaar vinden we ze nog.

spekkies_1.jpg

© 2019 Rakso. All rights reserved.

Theme by Anders Norén.