Categorieën
Games

Omhoog en rondje lopen

Vanavond ging ik weer verder met Dark Souls 3.

Ik had vanmiddag (gedreven door m’n oneindige enthousiasme en drive naar meer Dark Souls) een filmpje gekeken en daarin ontdekt dat de lift in de toren ook omhoog kon. Heel fijn om dat te weten, maar heb er nu ook wel weer spijt van. Het zelf ontdekken van hoe levels in elkaar zitten / het ontdekken van nieuwe sluiproutes geeft echt een geweldig gevoel. En nu had ik mezelf dat geweldige gevoel ontnomen. Stom.

darksouls3-anim-20160419-big

Maar ik ging dus de lift omhoog, daar stond een reus van een vent en die kon ik tot vriend maken. En that was it, daar boven. Ja, ik had op dat filmpje ook gezien dat er een speciale item was, als je halverwege de lift-rit eraf sprong, op een plateautje. Heb dat iets van 7-8 keer geprobeerd, maar elke keer sprong ik mis en stortte ik de diepte in… You Died.

Dus uiteindelijk maar opgegeven en even een andere kant opgerend. Daar waar eerst ik eerst dood ging doordat er grote speren op me werden gegooid (door die grote vent bovenop de toren), daar deden de speren nu alleen nog maar de vijanden schade en kon ik rustig doorlopen. Ik ontdekte daardoor – via een aantal gangetjes – dus de locatie van weer een boss, maar had daar nu nog geen zin in. Wilde eerst nog even verder de boel verkennen.

Dus ik liep nog wat verder, vond nog wat deuren die niet open wilden (vanaf deze kant) – dus ik zal de andere kant van de deuren moeten gaan vinden. Genoeg nog te ontdekken dus. Denk dat ik eerst nog maar even de lift (in de toren) naar beneden neem en daar kijk wat daar te vinden is. En dan de grote boom-boss maar eens opzoek. Zucht. Ik haat bosses…

(9:14 uur gespeeld en level 29)

Categorieën
Games

Ridder lijk

Na twee avonden onthouding, kon ik vanavond weer verder met Dark Souls 3.

Ik liep verder over een dak, verkende meerdere gangen, versloeg simpele vijanden en kwam steeds een stukje verder. Ging ook wel vaak dood, maar (bijna) altijd iets verder dan de keer ervoor.

Op een gegeven moment merkte ik zelfs dat ik de lastigere grote ridders, van eerder, nu zelfs kon lezen. Ik wist hoe ik ze moest benaderen en kon er zelfs soms een verslaan zonder ook maar 1 keer geraakt te worden. Dat voelde heel goed.

Na een tijdje realiseerde ik me dat ik ten eerste de sfeer van Dark Souls prettiger vind dan die van Bloodborne. Minder luguber, duister en geen horror. Tenminste tot nu toe komt het nog over als een fantasy game. En vind mezelf in ridderoutfit wel gaaf.

En het tweede wat ik me realiseerde was dat ik de combat ook leuker vind. Bloodborne was hakken en aggressief spelen. Je kreeg zelfs health terug als je de vijand snel weer raakte nadat jij schade had gehad. Speelde echt heel lekker, maar toch hou ik van het ridderlijke.

Hier bij Dark Souls is het veel meer afwachten, de vijand lezen en heel selectief toeslaan.

En als ik geconcentreerd ben en het allemaal goed uitpakt, voel je je ook oppermachtig. En als je beetje buttons loopt te bashen, dan merk je al gauw dat dat hier ècht niet werkt.

Vanavond weer zoveel geleerd ook. Gebruik nu eigenlijk m’n schild voornamelijk alleen nog maar tijdens gevechten in nauwe gangen of als ik beschoten wordt. Voor de rest vooral veel (heel veel) wegduiken/rollen.

Ook weet ik nu dat ookal ken ik een bepaalde route en de locaties van vijanden uit m’n hoofd, dat ik dan alsnog niet onvoorzichtig (cq te snel) kan spelen. Ik werd door twee lage vijanden in een hoekje gedreven en verloor 3000+ Souls.

Nadat gebeurd was, ben ik nog een keer doorgerend en kwam uiteindelijk bij de boss uit.

En dat vond ik mooi een klusje voor morgen ^^

{4:58 uur gespeeld en level 22}

Categorieën
Games

Simpel hakken

Vanavond had Lies zin om samen een spelletje te doen. Een tijd geleden waren we begonnen met samen Diablo3 te spelen en daar had ze weer zin in.

Maar helaas, die had ik uitgeleend – juist die, die Lies wilde spelen ^^

Maar ja, wat dan? Maar even beetje BlackOps3 weer opgestart, maar na een (1!) potje hadden we het eigenlijk allebei weer gezien.

Toen Gauntlet opgestart. Een soort van versimpelde Diablo-kloon – om het even oneerbiedig te zeggen.

Lies koos de Warrior (grote bijl en flinke klappen uitdelen) en ik de Elf (met een boog en magic prutsen). Dus we dwaalden door de kerkers, versloegen monsters, aten stukken kip en raapten goudstukken op bij het leven.

Uiteindelijk hadden we het er ons best naar de zin, zo samen in kelders met monsters om te hakken.

Categorieën
Games

Vechten tegen Oude Hunters

Ik liep door een heuvelachtige omgeving. Komt me vaag bekend voor, ik herken de layout hier-en-daar. Het is alleen beetje schots-en-scheef.

Al snel kom ik een man met een hoed tegen, die me begroet met een geweerschot (die de helft van mn health afsnoept) en daarna uithaalt met een vervaarlijk zweep-zwaard.

Nou, welkom is anders. Maar ja, dit is dan ook de Old Hunters DLC van Bloodborne. Welke al geroemd werd, omdat het nòg pittiger was dan het spel zelf.

Heb de main-game op een haar na uitgespeeld. Moet (denk ik) nog alleen de final boss verslaan. Maar ben bewust even gestopt (al voelde dat wel beetje gek) om eerst de DLC te spelen. Wanneer je namelijk de main-game hebt uitgespeeld, wordt je meteen in een New Game+ gegooid. Dus dan kan je de DLC niet direct spelen, maar moet je eerst weer iets van 5-6 uur de main-game herspelen. Dus nu eerst de DLC…

Na enige tijd leer ik ook hier weer de locaties van de vijanden en de te bewandelen paden kennen. Langzaam leer ik aanvalspatronen en hoe ze te ontwijken.

Opgelucht unlock ik een shortcut en kom ook hier steeds weer een stukje verder. Veel is er niet veranderd.

Behalve dan een blik nieuwe vijanden en een nieuwe omgeving – welke iets minder duister/donker is en me dus iets meer aanspreekt.
Al zijn de designs van de vijanden nog steeds net zo – als niet nog meer – creepy en beetje wanstaltelijk.

Uiteindelijk vind ik de volgende lamp (checkpoint) en daarna de eerste boss (van de DLC). Vind hem meteen super vervelend. Hij is heel snel en komt heel chaotisch over. Ik zie weinig patronen en duurt niet lang voordat ik dood ben.

Ik besluit om hulp in te roepen van iemand anders (in co-op). En samen verslaan we de boss. Yes, kan ik weer verder met de wereld verkennen en hoef ik niet meer vast te zitten bij een boss.

Ben wel beetje benieuwd hoelang ik de DLC blijf spelen, voordat ik maar besluit om de final boss in de main-game te verslaan en er klaar mee ben.

(nu 52,5u gespeeld en level 91)

Categorieën
Games

Oef

Na de upgrade heeft de PS4 heel de nacht staan updaten/downloaden. Hij (of zou het een zij zijn?) moest allerlei games weer her-downloaden.

Het binnenhengelen van de games was een grote klus, maar vanochtend was er al veel binnen.

Alleen werkte Bloodborne ineens niet meer. Schrik sloeg om m’n hart, want de game waar ik zo verslingerd aan was geraakt, deed het ineens niet meer. Het spel startte wel op, maar ik kon m’n opgeslagen save-game niet meer openen. Ik kreeg de melding dat het spel niet volledig geïnstalleerd was.

Aaaargh, paniek, peeuw!

Maar gelukkig viel het te fixen. Ik moest m’n PS4 even opnieuw opstarten, zodat Bloodborne doorkreeg dat hij wel volledig was geïnstalleerd.
En nu werkt alles weer naar behoren.

*pfieuw*

Categorieën
Games

PS4 upgrade

Vanavond even de hardeschijf van de PS4 eruit gehaald en vervangen voor eentje die 4x zo groot is (2TB om precies te zijn). Begon het toch beetje vervelend te vinden dat ik steeds (grotere) games moest verwijderen om plaats te maken voor een nieuwe (grotere) game.

Dus nu hoef ik iets minder storage-management te doen. Maar uiteindelijk komt ook 2TB wel vol te zitten.

Het nadeel is dat ik nu dus alle games en updates weer moet downloaden (savegames heb ik nog, als het goed is). Dus kan nu niks spelen. Voor Bloodborne (wat ik uiteraard wilde spelen) moest ik weer 19Gb aan updates downloaden.

Dus tja. De Playstation staat nu (in Rest-mode) alles te downloaden. Ik kruip maar eens vroeg onder de wol.