Rakso

Een eiland in de oceaan van weblogs

Menu Close

Tag: game-dev (page 1 of 2)

ça va?

Even kort dagboek-entry om eventjes bij te kletsen:

// Vorig weekend (met Pinksteren) gingen we een lang weekend naar een camping. Een zogenaamde natuurcamping. Dit klinkt net alsof we daar naakt rondrennen, maar dat is het gelukkig niet. Het is een camping zonder alle meuk als een animatie-team, disco etc. Dus gewoon lekker middenin de natuur, vogeltjes om ons heen, mooie ruime plek, vriendelijke mensen, trampoline voor de kinderen en lekker eenvoudig maar heerlijk kamperen. Samen met m’n moeder, die kwam ook een paar nachtjes in een trekkershutje.

// Afgelopen week was dan weer beetje mix van beetje gamen en daarnaast weer verder met het game-project waar ik samen met m’n neef Rick mee bezig ben. Het begon ooit als cursus-projectje (eerste versie), maar is inmiddels weer zoveel verandert dat het er niet helemaal meer op lijkt. Dus vorige week paar avondjes beetje lopen rommelen met inladen van geluiden, bugs eruit halen, gameplay aanpassen etc.

// Afgelopen weekend waren er meerdere Switch-games in de aanbieding, wat mij dus triggerde om Hollow Knight opnieuw te kopen (had hem al op de PC, maar speelde hem daar nauwelijks). En dat speelt toch wel weer super nice en is toch wel sneller erbij gepakt dan op de PC (+ controller aansluiten etc).

// En ook nog Crypt of the NecroDancer gekocht, want die was helemaal bizar in de aanbieding (3 euro)

Nek, Shaders…

... knie en teen - knie en teen

Al sinds ik computerwerk doe, zijn m’n nek en rug zwakke schakels. Om de paar maanden heb ik er last van. De ene keer heftiger dan de andere keer. Heb er hier al meerdere keren over geschreven. En nu was het weer zover.

Ik had (weer eens) te lang op m’n laptop zitten werken gamen. Deze keer was Risk of Rain de boosdoener. En dit samen met op de bank voorovergebogen zitten, voor langere tijd, zorgde ervoor dat m’n nek helemaal verkrampt raakte en ik daar 1,5 week last van heb gehad.

Ben zelfs een dag thuisgebleven van werk. Maar vorige week toch maar naar de fysio gegaan, die heeft me wat oefeningen gegeven en het even los gemasseerd. Dus het gaat nu alweer een stuk beter.

En ik doe – als ik eraan denk – m’n oefeningen en let meer op m’n houding achter de computer. En dat lijkt allemaal goed te werken.

Heel fijn.

Maar dit resulteerde ook dat ik niet verder kon met m’n game-dev ontwikkelingen. Enige wat ik kon doen was op de bank zitten en beetje films kijken. In de afgelopen week ook wel weer meer gaan inlezen / bekijken over shaders en de technologie daarachter.

Super interessant en leuk!

En nu sinds een week is m’n nek weer beetje losser en ben ik beginnen met te rommelen met Shader Graph – de tool om shaders te bakken in Unity. Heel erg gaaf, maar nog super veel om te leren.

Shader Graph, de nodes die het effect zoals hieronder samenstellen.
M’n geexperimenteer met shaders (in Unity)

Ook een aantal videos gevonden met andere toepassingen van Unity, waaronder het procedureel genereren van de wegen en huizen in steden. Super gaaf en zeker iets waar ik binnenkort iets mee wil gaan doen.

M’n top-down shooter spelletje heeft ook wat kleine verbeteringen gekregen. Zo was het voor Rick (m’n neef, die de muziek en geluidseffecten verzorgd) handig als hij runtime de geluiden kon inladen – zodat hij kon experimenteren met de balans en samenhang. Dus een avondje me eventjes kwaad gemaakt en het inladen van de geluidsbestanden erin gehangen.

Merk dat ik al wel steeds meer vertrouwd raak met Unity en dingen erin bouwen. Is echt wel heel gaaf. Maar nog zoveel te ontdekken en leren.

Maar nu hebben de shaders weer even de aandacht. Zal binnenkort wel weer vervangen worden door iets anders, misschien wel verder gaan met de top-down shooter.

We zullen zien.

Spielerij

Vorige week begon ik met een online Unity cursus, op het platform Udemy.

Als eerste kwamen de kleine simpele tutorials. Meestal sla ik die over, ik wil meteen door naar het echte werk. En loop dan tegen allemaal dingen aan die ik niet weet en haak dan af. Dat is ongeveer het patroon van de afgelopen jaren.

Maar ik word ouder… en wijzer. Ik begin in te zien dat ook (lees: juist) de kleine beginstapjes heel erg waardevol en leerzaam zijn. Deze beginselen vormen de basis van de rest van wat je gaat leren.

Dus ik bekeek alle filmpjes (op 1,5x de snelheid, soms zelfs 2x) en deed mee op m’n laptop. En ik leerde. Soms was het heel logisch en soms zelfs dan leerde ik nog kleine dingetjes. Handigheidjes en truukjes die ik niet kende.

En zo begon ik aan m’n eerste echte spelletje. Een textbased choose-your-own-adventure. Ik besloot om het voor Tobias en Renske te schrijven, dat maakte het nog veel leuker en makkelijker.

Eerst dus een setting kiezen, daarna de flow/stapjes uitwerken. Ik tekende op draw.io een flow-diagram en vulde die in een avondje met allemaal stapjes en teksten.

En schreef het daarna in C# en Unity. Ik voegde zelfs nog wat kleine extra dingetjes toe, zoals keuzes die onthouden werden, keuze-afhankelijke teksten (die getoond werden op basis van je gemaakte keuzes) en moest hiervoor nog wat dieper rommelen met C# en regular expressions. Heel leuk. En dat bleek ook wel, want uiteindelijk ging ik weer veels te laat naar bed.

Maar hij was wel af. M’n eerste spelletje. Of eigenlijk m’n tweede, want anderhalf jaar geleden maakte ik er ook al eentje.

Bekijk hier m’n eerste baksel: een lekker ontbijtje.

En hier staan – voor archief-doeleinden – nog even m’n Asteroids-kloon

Al doende leert men

De afgelopen tijd zat vol leuke dingen, waarvan (bord)spelletjes spelen het grootste deel was. Maar merkte dat ik steeds meer een creatieve uitlaatklep miste.

Elke keer als ik ergens een mooie illustratie zag of door m’n oude tekeningen bladerde, wilde ik weer verder met tekenen.

Elke keer als ik ergens een gaaf stukje van een (indie)game zag, wilde ik weer verder met leren bouwen van games.

Heb beide al wel (beetje) gedaan. Heb uiteraard ooit een paar jaar Mojo getekend. Nog steeds terug te lezen op: www.mojocomic.com
En in diezelfde periode ook best wel wat kaarten en uitnodigingen getekend voor vrienden. Bruiloftaankondigingen, kerstkaarten en felicitaties werden regelmatig van m’n tekenkunsten voorzien.

En in 2,5 jaar geleden (in 2016) begon ik beetje te rommelen met een spelletje, liet het toen weer paar maanden liggen en pakte het begin 2017 weer op. Om het later dat jaaraf te maken‘ .
Daarna was het weer beetje stil eigenlijk.

Het afgelopen jaar heeft het wel vaak gekriebeld, maar kon maar niet kiezen tussen tekenen of game-dev’en. Totdat ik me tijdens de afgelopen kerstvakantie ineens realiseerde dat ik voor game-dev’en moest gaan.

En wel om meerdere redenen:

  1. Ik merk dat ik veel enthousiaster ben om weer game-dev’en op te pakken. Voelt als een mooie combinatie van creatief bezig zijn + games + programmeren. Drie passies van mij.
  2. Daarnaast bedacht ik me dat ik m’n tekenskills ook kon toepassen bij het maken van games. Dus dan werd ik daar toch – op een iets andere manier – beter in.

Dus ik ging weer beetje Unity tutorials doen, beetje online naar resources kijken. En kocht een online Unity-cursus op Udemy (een online platform). Daar de afgelopen week al een aantal onderdelen van gedaan, gewoon ook de simpele dingen doorgelopen (op dubbele snelheid – super grappig). En al veel (kleine) dingen geleerd. Heel interessant en leuk om te doen dus.

Zal nog wel even een aparte post schrijven over m’n eerste projectje. Heel leuk om te doen.

Twee eindes

Van de week weer even iets meer gefocust aan m’n Asteroid game verder gegaan. Wilde hem maar eens afmaken, want was weer enthousiast geworden van een nieuwe manier van bouwen. Dus maandag aan de slag, gefocust op het implementeren van de navigatie, het kunnen pauzeren en herstarten enzo.

Uiteindelijk was het best een leuke en leerzame klus. Helemaal toen ik besloot om het niet allemaal perfect te doen, maar het gewoon degelijk in elkaar te zetten. Uiteraard nog steeds wel netjes, maar of het de beste manier is – daar hield ik me even minder mee bezig. En dat bevrijdde me zo, dat ik na een avondje rommelen heel de flow af had. Pauzeren, restarten, game-over… alle states waren afgevangen en het spel was dus (soort van) klaar. Het einde van m’n eerste game-ontwikkel-projectje.

Check het resultaat hier: Mac OSX / Windows

Of bekijk het hier in je browser

Het tweede einde haalde ik dinsdag, toen ik besloot om DOOM maar eens verder te spelen. Het voelde alsof ik bijna aan het einde was… en dat bleek ook zo te zijn. Was laatst 1/3 level van het eindgevecht gestopt. Dus even nog 2/3 afmaken (was nog best/beetje pittig) en toen kwam de eindboss. Deze was in eerste instantie best wel lastig, ik ging 2-3 keer dood en gooide al bijna de handdoek in de ring. Maar besloot het nog 1 keer te proberen. En die poging slaagde en ik had DOOM uitgespeeld.

Het eind was beetje mwah, maar overall heb ik me heel erg goed vermaakt met het spel.

Asteroids Advanced Extra Extreem ++

Afgelopen week besloot ik om me weer wat meer te richten op game development. Pakte m’n Asteroids projectje weer op en ging weer beetje verder rommelen.
Begin dit jaar had ik al de enemies geintroduceerd en beetje een beginnetje gemaakt met dat ze de player volgden.

Maar toen beetje blijven hangen in dat ze (de enemies) moesten kunnen rondkijken, de player vinden en dan naar de laatste locatie gaan waar ze hem vonden. Denk dat ik het mezelf weer beetje te moeilijk heb gemaakt. Maar toch kon ik het idee niet helemaal loslaten. Heb destijds (begin dit jaar) ook een tijdje wat tutorials en cursussen (online) gevolgd over trigeometry enzo, was super interessant en leerde er weer veel van. Maar m’n game-dev ambitities belanden weer in het vergeethoekje.

Dus nu weer beetje opgepakt. Vanavond weer beetje lopen rommelen en uiteindelijk nu enemies die je zoeken en volgen, health items die animeren wanneer ze worden opgepakt en last-minute ook nog even wat smoke animaties gemaakt wanneer je ergens op schiet ^^

Kijk hieronder even een aantal gifjes met de voortgang:

De enemies achtervolgen de speler (februari 2017)

Testje om de enemy te laten zoeken ipv dat ze direct op de speler afkomen (februari 2017)

Enemies zoeken en zodra de speler in hun Field of View is, gaan ze naar de laatste lokatie waar hij gezien is (september 2017)

Smoke en health pickup animaties (september 2017) – en lastige enemies ^^

Gangetje

Tja, zo gaat het soms.

Z’n gangetje

Ik werk inmiddels al bijna 2 maanden bij IN10 en nog steeds naar volle tevredenheid. Voel me er steeds meer thuis en allemaal mooie dingen aan het maken.

Daarnaast thuis voornamelijk bezig met Battlefield 1 en laatst weer DOOM opgepakt, blijft ook wel een hele fijne game hoor.

En eens per week – de woensdag – werk ik me helemaal in het zweet bij Wing Chun. Heerlijk en dat gaat ook steeds beter. Minder spierpijn of blauwe plekken ^^

Laatste tijd weer beetje aan het kijken om m’n tekenskills op te vijzelen, maar twijfel ook nog steeds of ik wellicht liever m’n game-ontwikkel-skills wil gaan aanscherpen. Voelt beetje alsof ik moet kiezen welke skill/hobby ik me op ga focussen. En daar ben ik nog niet over uit. Dus tot die tijd doe ik niks op beide vlakken  TT

Voortgang met asteroides

Laatste tijd weer meer bezig met Unity leren en dan voornamelijk door aan m’n Asteroids kloon te werken. Al is het eigenlijk geen Asteroids meer, maar eigenlijk een spin-off. En vanavond weer een heel eind verder gekomen. Je kan nu schieten, de asteroids doen damage, er worden health-packs gedropt en je health loopt automatisch terug. Je hebt dus (eindelijk!) een doel.

Arrival en zo

Afgelopen weekend wist ik zaterdagavond niet wat ik wilde doen. Lies was weg, dus ik had de avond voor mezelf. Maar het was weer zo’n avond.

Ik speelde meerdere games, maar had nergens zin in. Dus speelde elk spel maar eventjes en ging uiteindelijk maar 2 films beginnen.

Zondag was beter. ‘s Ochtends rustig opgestaan en toen naar de film Arrival geweest. In The Movies in Dordt, gezellige knusse bioscoop. Niet zo’n grote mega-bios als Pathé of Kinepolis. Ik zat in de zaal met iets van 15-20 anderen, dus was heerlijk zitten. Sterker nog, ik had de beste plek – midden-midden in de zaal. Had namelijk al m’n kaartje online gekocht de dag ervoor en was toen nog de enige bezoeker ^^

En de film was ook heel gaaf. Super lekkere sci-fi sfeer, beetje mysterieus, mooie beelden, mooie muziek. En aan het eind zelf (best wel) ontroerend. Ik was er zeer van onder de indruk. Denk dat ik hem zelfs wel 9/10 wil geven. 

En erna samen met Tobias m’n Asteroid spelletje gespeeld en ‘s avonds Wie Is De Mol samen gekeken. En toen nog wat uurtjes lopen rommelen aan m’n spel, je kan nu schieten ^^

Nog even terug naar oud

Ik was dus afgelopen dagen beetje klaar met The Witcher 3. Hoorde toevallig (op een podcast) nog een enthousiast verhaal over een side-missie. Dus even snel gegoogled en had blijkbaar de missie al gedaan. Herinnerde hem me wel, maar was me dus niet zo bijgebleven zoals het enthousiast werd gebracht. En dat bevestigde wel voor mij dat The Witcher niet echt mijn serie is.

Dus gisteravond besloot ik dat ik beetje klaar was met The Witcher 3 en pakte Tomb Raider (The Rise of…) weer op. Maar na een paar uurtjes was ik ook daarbij nog niet helemaal overtuigd. Al-met-al dus een beetje teleurstellende game-ervaringen lately. 

Vanavond eerste dus maar een tijdje wat met m’n Asteroids game lopen rommelen. Ging eigenlijk wel lekker, had een health mechanisme gemaakt. Het schipje kan nu health pickups oppakken en z’n health weer aanvullen. Dit ging best makkelijk, enige was dat er op een gegeven moment een asteroid rondzweefde die ik maar niet kapot kon krijgen. Wat bleek, de asteroids konden ook health oppakken en de onvernietigbare asteroid had 400+ health ^^

Daarna ging ik dus maar weer terug naar Dark Souls 3. Na lange tijd niet gespeeld te hebben, had ik er nog steeds veel zin in. En dat pakte goed uit.

Ik was aanbeland in de Archdragon Peak. Daar eerst een paar keer weer het begin stukje geprobeerd tegen een sterke ridder. Daarna verder langs een paar drakenmensen en toen kwam de grote drakenmens met z’n bijl weer. Het was me welgeteld één keer gelukt om hem te verslaan en verder te komen. Toen kwam ik bij een draak, durfde niet verder en besloot toen om terug te keren.

Nu probeerde ik het 1-2 keer en toen besloot ik om te  proberen langs hem te rennen. En dat lukte zowaar. En ik ontdekte even later zelfs nog een omweg waarbij ik langs hem kon sluipen. Verder op besloot ik om langs de vuurspuwende draak te rennen en daarna kwam ik bij wat trappen, een tovenares/heks en een vrij kaal aangekledde vent die met een rapier op je afkomt. Ik versloeg ze beiden meteen de eerste keer en had inmiddels al 60.000 souls verzameld. Precies zoveel had ik nodig om te kunnen levelen.

Maar dan zou ik terugmoeten naar de Firelink Shrine en ik had nog geen nieuwe bonfire gevonden. Dus dat zou betekenen dat ik dan weer langs al dat gespuis moest komen. Dus ik besloot om nog beetje te verkennen. In de verte dacht ik wat nieuwe vijanden te zien en er stond een waarschuwing dat ik een bel niet moest luiden, wilde ik het drakenpad bewandelen. Dus ik ging in een andere hoek kijken, viel een stukje naar beneden (en kon dus niet meer terug), klom op een lange lange ladder en aan het einde zag ik in de verte een ridder staan te wachten. Dus ik besloot om maar weer terug naar beneden te gaan – maar helaas koos ik voor de korte/snelle route (niet bewust hoor, ik dacht dat het spel me aan de ladder zou snappen, maar ik had op een knopje moeten drukken om af te dalen) – ik stortte dus de diepte in en ging dood. 60.000 souls foetsie. Ik kon er wel een beetje om grinniken, stom van mezelf dat ik daar zo naar beneden stortte. Maar ik had nog een kans om de verloren souls op te halen. Dus ik spurtte weer langs de drakenmensen, de grote draken meneer en ik rende de trap op om langs de draak te komen. Maar ik deed het beetje onhandig en kwam klem te zitten tussen twee soort van rollende gargoyls/stenen-draken. En toen ging ik dood. Omdat ik te gretig was en niet eventjes rustig aan deed. Klinkt bekend ^^

Dus toen was ik echt m’n 60.000 souls kwijt, beetje zonde dus. Maar ja, nu weer langs iedereen rennen, de tovenares/heks en de rapier-meneer verslaan. En toen keek ik maar eens ff verder in de andere kamer, waar ik in eerste instantie dacht dat er nieuwe vijanden waren, daar stond gewoon een bonfire. Verd*mme! Had ik net dus, met m’n buit van 60.000 daar gewoon heen kunnen wandelen – als ik maar niet zo voorzichtig had lopen doen – en dan zou ik nu weer keertje geleveld kunnen zijn. Maar ja, gedane zaken etc. Dus ik activeerde de bonfire en ging weer een stukje verder.

Daar lag een berichtje van een medespeler op de grond met de waarschuwing dat er een mob van enemies was. Dus ik keek eventjes, zag 2 vijanden lopen, eentje was weer zo’n grote met een bijl. Ik verzamelde eventjes m’n moed en versloeg ze allebei en moest beetje grinniken om het berichtje. En toen kwamen ineens uit de verte nog 3 grote draakmannen met bijlen aanlopen, tesamen met nog 2-3 andere kleinere draakmannetjes. Aaaargh. Dat is inderdaad wel schrikwekkend. Uiteindelijk heb ik er een tijdje over gedaan en ze een-voor-een verslagen. En toen kon ik helemaal naar het einde van een lange klif wandelen. Daar aangekomen was er niks meer dan een altaar. Ik deed m’n draken-zit-guesture (dezelfde waarmee ik ook naar Archdragon Peak getransporteerd werd) en kreeg nog een of andere draken-torso. No idea wat ik ermee moet, maar goed.

Volgende keer gaan we verder kijken onder de brug door, daar is een poort en daarachter lijkt het op een lange laan met allemaal draken-statues, waar (sinds ik de bel heb geluid) nu allemaal grijze/zwarte wolken hangen.

En voor de record: nog steeds level 99 en 55:30 uur gespeeld.

© 2019 Rakso. All rights reserved.

Theme by Anders Norén.