Categorieën
Games

Tot in de nachtelijke uurtjes

Was ik eerst al enthousiast over een spel wat zich in de Tweede Wereldoorlog afspeelde, nu weer enthousiast over een ander spel – in dezelfde setting. Deze keer is het geen shooter maar een RTS genaamd ‘Company of Heroes‘.

Company of Heroes


Een week geleden ontdekte ik bij toeval de demo en uit nieuwsgierigheid even geprobeerd. Sinds dat moment zit ik er helemaal in. De sfeer is zo mooi neergezet en het ‘realisme’ en de intelligentie van de tegenstander/computer zijn ook super uitgewerkt.

Company of Heroes

Het zijn de kleine dingen die het maken. Het geluid bijvoorbeeld; als je een unit selecteert en dan wegscrollt… hoor je hem alsof hij over de radio komt – ver weg dus, met beetje gekraak en ruis ertussen. En je kan bijvoorbeeld ook inzoomen tot op een niveau, waarop het net lijkt alsof je een shooter aan het spelen bent. Zo mooi en gedetailleerd. En alles kan kapot. Een huis kan instorten, een muur kan omvergereden worden door een tank en een explosie laat een krater achter – waarin je manschappen weer dekking kunnen zoeken.

Company of Heroes

De strategische kant is dus ook goed aangepakt. Je manschappen zoeken ook dekking en je kan ze dus strategisch neerzetten; dekking zoekend achter een muurtje of juist geen dekking in het open veld.
En in plaats van standaard geld verzamelen en tankjes uitspugen, krijg je nu je resources door gebieden te veroveren. En dat beperkt je in je mogelijkheden, want je zal al snel aan je limiet zitten. Dan wordt je dus gedwongen om het vijandige gebied in te gaan om daar meer gebied (=resources) te veroveren. En zo zijn de tankrushes verleden tijd.

Je bent constant aan het aanvallen – om nieuw gebied te veroveren – en aan het verdedigen – je bestaande gebied. De AI (de computer) blijft aanvallen op je zwakke plekken waardoor je constant overal op het slagveld bezig met het managen van je eenheden. Heel intensief dus, geen moment kan je achterover hangen.
Conclusie, heel indrukwekkend en verslavend spel. Laatst zat ik – onder het mom van “nog eventjes een kwartiertje spelen” – weer tot diep in de nacht te spelen. Was totaal de tijd vergeten. En dat was nog maar één missie. Ben benieuwd naar de volgende.

Company of Heroes

Al-met-al dus zeker een aanrader als je van een goede sfeer, verslavende gameplay of WO2-spellen houdt. Alleen zal je wel over een behoorlijke systeem moeten beschikken om dit moois vloeiend te kunnen draaien.
Ik merkte bij de cutscenes soms wat pixeligheid en bij grote gevechten – met veel eenheden – wilde hij nog wel eens beetje schokken. Wordt weer eens tijd voor een upgrade dus. Is ook wel weer eens tijd. Inmiddels alweer meer dan twee jaar geleden de laatste grote upgrade gehad.

Voor meer informatie over Company of Heroes, check deze of deze review

Categorieën
Games

Kan niet wachten

Ik ben een die-hard gamer. Vroeger speelde ik dagelijk vele uren achter elkaar, inmiddels is dat wat minder geworden. Maar het gamen zit nog steeds diepgeworteld. Ben er nog steeds dagelijks mee bezig, maar nu meer passief. Ik volg het laatste nieuws over games op de voet en speel toch nog wel wekelijks een paar potjes.

Als je mijn passie voor gamen koppelt aan m’n enthousiastme-syndroom dan krijg je een ‘gevaarlijke’ mix. Wanneer ik enthousiast wordt over een spel, dan ben ik al snel alle filmpjes, alle plaatjes en alle informatie aan het verzamelen. Soms staat m’n harde schijf bordensvol met gameplay-filmpjes, interviews en ik bezoek dan dagelijks websites voor het laatste nieuws.
Nu heeft het weer toegeslagen. En nu zijn er zelfs twee spellen welke m’n interesse gewekt hebben.

Allereerst is daar het vervolg op HalfLife2. Twee jaar geleden kwam HalfLife2 uit – de beste shooter sinds jaren – en afgelopen mei/juni kwam het eerste deel van het vervolg uit. Het eerste deel van het vervolg? Ja, ze hebben namelijk besloten om het vervolg in episodes uit te gaan geven.

Dit eerste deel bevatte dus een aantal nieuwe zaken en een vervolg op verhaallijn, maar al naar 6 uur was de pret voorbij. Beetje kort dus, maar nu staat episode 2 alweer op de planning. Helaas pas voor begin 2007, maar goed. Kijk hieronder wat gameplay-filmpjes:

In deze episode zitten – naast de gewone singleplayer – ook nog eens een tweetal subgames. Helemaal gratis en voor niks erbij.

De eerste subgame is TeamFortress2. Deze multiplayergame springt eruit door z’n originele cartoon-look. En ook de gameplay schijnt – net zoals de voorloper TeamFortress – een heel eigen stijl te hebben. Ik ben benieuwd, maar dit filmpje ziet er heel gaaf uit.
http://www.youtube.com/watch?v=ueuhj9WsDzk

De tweede subgame is Portals. Dit is een puzzelgame, waarin je een origineel ‘wapen’ ter hande kan nemen. Met dit wapen kan je een soort portaal openen, waardoor je jezelf of andere objecten kan transporteren.
Bekijk dit filmpje maar, dan zie je wat ik bedoel.
http://www.youtube.com/watch?v=kRqkFjo6du4
En dat is alleen nog maar HalfLife2. Daarnaast ben ik al jaren fan van Command & Conquer. Deze serie heeft een speciale plekje in mijn gamershart en inmiddels druppelt langzaam wat nieuwe informatie binnen over het nieuwste deel; deel 3 van de originele Command & Conquer-reeks. Dit nieuwste deel straalt alle sfeer uit van de vorige delen, maar is nu geheel in 3D opgezet. Ziet er dus heel slick uit 🙂
Bekijk hier maar een filmpje met wat gameplay:
http://www.youtube.com/watch?v=tXGhY_zvR1s

En hier nog een drietal filmpjes met meer gameplay:

Moet dus nog even geduld hebben, want beiden staan pas voor 2007 op de planning. Er lijkt dus niks anders op te zitten dan maar de voorlopers opnieuw te gaan spelen en me soms even te vergapen aan de filmpjes 😛

Categorieën
General

Ontdekt GO

Tijdens ons weekendje weg stonden er op de braderie een aantal kraampjes over het spel GO – heel toepasselijk aangezien het thema van de braderie China was. Het zag eruit als een leuk, tactisch en ook laagdrempelig spelletje. En na wat uitleg van de basisregels was mijn enthousiastme alleen nog maar gegroeid.

Het eeuwenoude chinese spel GO is echt een spel voor de liefhebbers van schaken. Het heeft als doel om meer gebied dan je tegenstander te veroveren. Dit doe je door ‘eenvoudig’ om-de-beurt een steen neer te leggen en daarmee te verdedigen, op te bouwen of de tegenstander aan te vallen. De basisregels zijn stukken eenvoudiger dan die van schaken, maar eigenlijk is het spel – net als schaken – heel tactisch. Je moet goed inzien wat de tegenstander met elke zet kan doen en andersom.

Later – na het weekendje – ben ik meer informatie gaan zoeken, beetje rondspeuren op internet en wat blijkt: het spel GO is nog ouder dan schaken en er spelen wereldwijd net zoveel mensen. Had ooit wel eens gehoord van GO, maar me er nooit in verdiept. Nu ik ermee begonnen ben, zie ik toch de schoonheid vna het spel in en denk er zelfs over om een GO-basisset (bord en een zet stenen) aan te schaffen. Heb alleen een probleem, er is niemand met wie ik het kan spelen. Maar gelukkig zijn er genoeg online-varianten waar je het spel kan spelen, dus daar ga ik maar eens m’n spelervaring opdoen.

Ter afsluiting nog een aantal handige links, voor als je meer wilt weten over GO. Heb de links op volgorde van te lezen gezet. Het is dus aan te raden om te beginnen met de eerste link, vervolgens de tweede te lezen etc.

Categorieën
Games

Verslavend leuk

Het spel Day of Defeat, ooit begonnen als een uitbereiding op Half-Life en inmiddels uitgegroeid tot een apart spel. Het is een teambased-multiplayer-spel wat zich afspeelt tijdens de Tweede Wereld Oorlog; je speelt dus of als Geallieerden, of als Duitsers tegen elkaar. Had er ooit wel eens ergens wat van gehoord, maar nooit echt naar gekeken wat het nou was.

Maar ineens was daar afgelopen vrijdag een berichtje dat er het weekend gratis gespeeld kon worden, zonder het spel te moeten kopen. Dit zogenaamde ‘Free Weekend #2’ was een groot succes, alle servers waren barstensvol en het behaalde ook goed z’n doel; duidelijk maken hoe leuk DoD was.

Het spel speelt zich af in de omgeving van de echte missies, voornamelijk dus in en rondom de kleine Franse dorpjes in WOII. Alles is schitterend vormgegeven, gedetailleerde huizen, overal ligt puin en wrakstukken van tanks. En daarnaast heeft het spel ook nog eens gave effecten – waaronder HDR of een mooi effect van verwarring/wazigheid wanneer je iets te dichtbij een granaat stond.

Maar wat me vanaf het begin het meeste aangreep – naast de sfeer die het spel uitstraalde – was de verslavende gameplay. Er zijn twee speltypes: bij de een is het doel om gebieden van de tegenstander te veroveren en bij het andere type gaat het erom dat je bepaalde doelen vernietigt of verdedigt (afhankelijk van met welke partij je speelt). Dit doe je door samen te werken met je teamgenoten, de een verovert een gebied terwijl z’n teamgenoten de omgeving dekken of jij bevestigt een explosief, terwijl je teamgenoot ervoor zorgt dat er geen vijand in je rug komt.
Het is zelfs zo dat je zonder teamwork het niet redt. Je kan wel zelf beetje gaan rondrennen, maar dan behaal je de doelen nooit of je eindigt al snel dood in een hoekje.

Met deze demo – wat het eigenlijk was – kon je dus een goed beeld krijgen van wat het spel te bieden had en dat beeld beviel me uitstekend. Heb het dus vandaag ook meteen gekocht en heb vanavond alweer een aantal uren lopen spelen. Zeer verslavend dus en misschien wel een nieuwe hobby?

Nog wat links naar wat filmpjes:
Prelude to Victory (heel sfeervol)
Operation Jagd
Operation Colmar

Categorieën
Games

PS2 in bestelling

Jaja… eindelijk is het dan zover. Na tijd gespaart en rondgekeken te hebben ga ik nu dan eindelijk een PS2 kopen.
Hopelijk kan ik morgen langs in Amsterdam en kom ik ‘s avonds thuis met een PS2 onder m’n arm 😉
Heb ook meteen lijstje gemaakt met welke games ik sowieso wil hebben (uiteindelijk):

  • Auto Modellista
  • Burn Out 2
  • Colin McRae Rally 4
  • Crash Nitro Kart
  • Dogs Life
  • Ico
  • I-Ninja
  • Jak And Daxter 2
  • Jak And Daxter
  • Jungle Book Groove Party
  • Prince of Persia – The Sands of Time
  • Ratchet and Clank
  • Ratchet and Clank – Locked and Loaded
  • Soul Calliber 2
  • Sonic Heroes
  • Ssx 3
  • Virtua Fighter 4 Evolution
  • World Rally Championship 3 (WRC 3)

Ja, hele lijst… maar wel top of the bill
Mocht je meer informatie willen over een van bovenstaande games, roep maar… ik kan er niet over ophouden met praten… 😀

Categorieën
Games

Enthousiasme-syndroom

Ik leid aan een bijzondere syndroom. Het overkomt me ongeveer elke twee/drie weken en is telkens weer anders. Soms komt het terug en dan is het geen echte ziekte meer, maar gewoon ‘normaal’.

Waar heb ik het in g*dsnaam over? Nou, zal ik ff uitlegggen dan 😛
Ik leid aan het zeldzame enthousiasme-syndroom.
Jaja… klinkt heel leuk, heb het ook zelf bedacht 😉

Wat het betekend is dat ik elke twee/drie weken ergens anders gek van ben. Vaak gaat het dan om games of iets in dien aard, maar zeker qua muzieksmaak wissel ik heel veel.
Het lastige is dat ik er dan helemaal 100% stapel gek van ben en alleen daarmee bezig ben. Na twee tot drie weken is het enthousiasme weer ten einde en ben ik ergens anders weer helemaal stapelgek van. Waar je me 2 dagen geleden nog ‘s nachts wakker voor kon maken, kijk ik nu niet eens meer naar om 😛

Om ff een greep te doen uit de afgelopen paar maanden:

  • Playstation 2 (maart)
  • Nintendo 64 (mei / juni)
  • Maxtrix (toen hij in de bios was)
  • Flash (juli / augustus)
  • Half-Life 2 (augustus / september)
  • Nieuwe videokaart (september / oktober)
  • Playstation 2 (heden, is dus weer terug :P)

Het wisselt dus heel snel en is heel afwisselend.
Het is op zich wel heel erg irritant, want het ene moment zoek ik echt alle informatie over de Nintendo64 op internet en 3 dagen later kijk ik er niet eens meer naar om en ben ik bezig met informatie over een ander spel ofzo.

In maart bijvoorbeeld, was ik helemaal stapel gek van Playstation2. Wilde er eentje gaan kopen en had dus overal informatie vandaan, mensen gemailt etc. Had er bijna eentje gekocht, maar toen kwam er ineens weer iets anders tussendoor.

Van eind maart tot half oktober ben ik er heel weinig mee bezig geweest, maar soms nog wel eens aan gedacht.

Inmiddels is het dus alweer begin november en ik heb het enthousiasme weer opgepakt.
Ben weer helemaal stapel van Playstation2 en zijn games. Heb dus ook al iets van 50/60 gameplay-filmpjes gedownload en zit er steeds naar te kijken.

Ook met muziek ben ik heel afwisselend.
Heb ik net alle liedjes van The Italian Job gedowned, hoor ik weer een leuk Elvis-liedje, ga ik daar alles van downen. En als ik een week later weer leuke blues hoor, download ik een berg blues 😛

Nou, maar eens kijken waar ik over een paar weken gek van ben. We zien het wel. 😀