Rakso

Een eiland in de oceaan van weblogs

Menu Close

Categorie: Games (page 1 of 28)

Geweldig

Ik speel het pas een week, maar vind het nu al geweldig. Rainbow Six Siege is gewoon heel gaaf. Heb het paar jaar geleden ooit eens gespeeld op Firstlook, maar toen pakte het me niet zo. Was toen niet helemaal ingesteld op de langzamere tactische gameplay.

Maar nu wel. Ik merk dat – ondanks dat ik het pas 1 week speel – het nu al beetje bij beetje beter gaat. Ik beweeg me langzamer door de mappen, ik kijk veel meer om hoekjes in plaats van de hoek om te rennen en haal meer kills dan de vorige week.

Soms is het ook wel lastig, want dan doe ik weer iets stoms – zoals te lang in dezelfde deur/raam blijven hangen… of dat ik soms geen idee heb waar de tegenstanders zich bevinden.

Maar zeker het samenspelen is gaaf. Had afgelopen week een paar potjes waarbij er ook andere mensen een mic hadden en dan wordt er al direct meer overlegd.

Had zelfs (woensdag) een potje waarbij er twee Engelse gasten in mijn team zaten, ik was als enige nog overgebleven en die gasten bleven me heel enthousiast aanwijzingen roepen, me supporten en toen ik uiteindelijk de winnende kill maakte, reageerde er eentje met: “Wow mate, that was exciting!”

Dat was een heel gaaf moment, dat andere mensen met je meeleven en dat we echt als team samenwerkten. Die twee Engelse spelers (vrienden van elkaar) speelden het spel ook pas sinds een paar dagen, dus we waren met z’n drieën beetje alles aan het leren en elkaar dingen uitleggen.

Gisteravond voor de verandering eventjes solo (in een Custom game) door een level heengelopen, beetje de ins-and-outs leren kennen. Proberen meer bekend te raken met de layout van de map – maar dat bleek nog wel lastiger dan gedacht. Maar ja, meer spelen dus, zodat ik steeds beter de layout van de mappen leer kennen.

Zes regenbogen

Het stond al lange tijd op m’n toch-eens-proberen-lijstje, maar vond het altijd net iets te prijzig om de sprong te wagen. Maar afgelopen week was hij ineens in de aanbieding en kon ik me er geen buil aan vallen (of alleen een hele kleine dan).

Rainbow Six: Siege

Een tactische teambased shooter waarin je in 2 teams speelt. Het ene team is terroristen en het andere team is de ‘politie’ (terroristen-bestrijding).

Dus afgelopen weekend – naast dat we naar een hotelletje gingen en ik een avondje bordspelletjes speelde – wat uurtjes dit spel zitten spelen.

Deze week kan je het spel gratis spelen (op PC en de consoles) … dus dat was ik eigenlijk van plan om te gaan doen. Het toch eens uitproberen, samenwerken en iets tactischer spelen. Ook mede getriggered door de 2v2-alpha van Modern Warfare ^^

Maar uiteindelijk zag ik dat hij ‘maar’ 8 euro kostte … dus tja, toen besloot ik hem maar gewoon te kopen. Impulsief. Maar speelt wel heel erg leuk en bevalt goed. Dus (deze keer eens) geen spijt van m’n impulsieve aankoop ^^

De komende tijd waarschijnlijk wat meer van RSS spelen, hopen dat ik ietsje beter wordt. Soms gaat het goed en soms kruip ik nog voorzichtig door de gangen van het gebouw en wordt ik ineens vanuit een (onmogelijke) hoek neergeschoten.

We gaan het zien. En uiteraard hoort u hier de verhalen.

De plicht roept

Call of Duty, heb er hier al vaker over geschreven. Speel het inmiddels al bijna 12 jaar.

Het begon ooit met deel 4, Call of Duty: Modern Warfare. Die had zulke leuke multiplayer dat ik vanaf toen jaren het gespeeld heb. Meerdere versies volgden elkaar op, maar CoD4 bleef toch altijd een speciaal plekje houden.

Paar jaar geleden kwam de Remaster (een exacte remake van CoD4 maar dan op de nieuwe consoles). Die speel ik nu nog steeds soms.

En de afgelopen tijd is dat alleen maar meer geworden. De aankondiging van de nieuwe CoD maakte me weer enthousiast. Deze nieuwe CoD gaat weer terug naar hoe het ooit begon en heet zelfs (heel verwarrend) Modern Warfare. Het is dan ook een zogenaamde reboot.

Dus de laatste weken wordt er regelmatig een potje Call of Duty 4 (Remastered) gespeeld en daarna kwam Blackops4. Die speelt toch verdomd lekker.

Nu heb ik vorige week de nieuwe ModernWarfare gepreorderd (in ruil voor een stapeltje spellen die stof lagen te happen in de kast). En kwam er dit weekend een alpha van een nieuwe gamemode, gunfight.

Hierin speel je 2 tegen 2 met een willekeurige loadout. De ene keer krijg je een sniper zonder scope en de andere keer een shotgun en als tweede wapen een assault rifle.

Speelt echt heel gaaf. Had vrijdag – omdat we visite hadden – niet kunnen spelen, maar besloot om 23:00 om toch nog ff te kijken. En voordat ik het wist was het 2:00 en wilde ik nog niet stoppen.

Helaas is deze alpha maar te spelen t/m morgen – dus daarna begint het lange wachten. Gelukkig is er half september nog een beta – met waarschijnlijk meer game-modes.

Ben benieuwd. Call of Duty: Modern Warfare komt uit op 26 oktober. Heb zelfs die dag vrijgenomen. Speciaal voor de release van deze game. Heb ik vroeger ook wel eens gedaan, voor Modern Warfare 2 had ik zelfs 2 dagen voor vrijgenomen en beide dagen zitten spelen.

Vakantie ten einde

Ook hier op het eiland Rakso was het vakantie. We vertrokken begin augustus voor 2 weken naar een camping in Beers (vlakbij Cuijk, nèt onder Nijmegen).

Kort samengevat was de vakantie: tent, zonneschijn en soms een buitje, knutselen in de natuurtent, oorlogsmuseum, bioscoop, ballonfestival (twee keer ivm de wind), dagje zwemmen in Oss, dagje zwemmen in een meertje bij Jas&Joyce op de camping, kids dagje logeren bij Tan&Bjorn, skelteren, op de grote schommel, wespen, anderhalf uur Tivoli en voor de rest veel lezen (o.a. De Bezoeker van Stephen King).

En nu zijn we weer terug. Afgelopen vrijdag weer thuisgekomen en gister weer aan het werk gegaan.

Bleurgh. Moet weer even inkomen.

Maar zal wel goedkomen, ooit.

Hier op Rakso gaan we gewoon weer verder schrijven over games en wat mij voor de rest bezighoudt. Eerst maar eens ff stukje schrijven over m’n opruimwoede en Call of Duty ^^

Zomermodus

Afgelopen weken zit ik in de zomermodus. Dus nu eventjes een onsamenhangende post over wat ik zoal doe de laatste weken – naast werken uiteraard.

Al m’n game-dev-ontwikkelingen staan op een laag pitje (lees: ik doe even helemaal niks) en ben gewoon met andere leuke dingen bezig.

Ook aantal minder leuke dingen, zoals m’n rug die ineens helemaal vast zat. Uiteindelijk naar de fysio geweest en sindsdien wat oefeningen in m’n arsenaal, waarmee ik hem iets losser kan krijgen. Denk dat ik – na de vakantie – ècht eens moet gaan kijken naar iets van yoga of iets dergelijks. Iets waardoor ik wat meer beweging krijg.

Maar de leuke dingen die ik doe, dat is voornamelijk gamen. Paar weken geleden Battlefield V gekocht – maar die bevalt eigenlijk niet zo. Ook omdat ik de afgelopen week weer Destiny 2 heb opgepakt. Daar kwam Mathijs ineens mee en toen ben ik ook weer op die trein gesprongen. Blijft toch best leuk om beetje rond te springen en te schieten.

En onderweg in de trein ben ik nu bezig met kijken naar Rick & Morty en Lacasa de Papel.

Harry!

Vanavond speelden Lies en ik weer een potje Harry Potter: Hogwarts Battle. We waren inmiddels bij boek 5 aangekomen.

Dus nòg meer kaarten om te kopen, nòg meer Dark Events die ons dwarszitten en nòg meer vijanden om te verslaan.

Uiteindelijk waren we dan ook wel flink wat tijd aan het spelen, misschien wel 2 uur bezig geweest – begonnen rond 20:30, maar waren pas rond 23:00 klaar.

Wel hele leuke en gezellige avond, maar soms vragen we ons af of het sneller/korter kan.

Speelt voor Dracula

Vanavond kwamen Tanja en Bjorn langs. Met hun kids.

Eerst de hele middag in MonkeyTown gezeten, daar paar potje Clever gespeeld terwijl de kids lekker rondrenden. En toen thuis taco’s gegeten, kids naar bed en toen konden wij bordspelletjes doen. Of eigenlijk, we speelden er een: Fury of Dracula

In dit spel speelt één speler als Dracula – dat was dus ik! En de rest speelt als Hunters, die Dracula proberen te vinden en te verslaan.

Uiteindelijk hebben we meer dan 3 uur het spel zitten spelen, maar bleek ik beetje tè goed in m’n rol te zijn, waardoor de Hunters (te) veel moeite hadden met mijn locatie te achterhalen. Ook was het lastiger dan het leek, veel kleine regeltjes en nuances waardoor we steeds maar moesten opzoeken hoe iets gespeeld moest worden.

Al-met-al heb ik het goed naar m’n zin gehad, met al m’n misleidingen en bedrog. Heb hardop in mezelf zitten grinniken toen ik deed alsof ik via land ging reizen, maar stiekem een extra ronde op dezelfde plek bleef hangen. Heb daarmee de Hunters ongeveer een half uur om de tuin kunnen leiden… totdat ze ineens m’n bedrog doorzagen en me daarna weer flink op de hielen zaten.

De rest was iets minder blij met de avond. Deels omdat het allemaal beetje lang duurde (van 21:00 tot 0:30 zitten spelen) en er waren beetje teveel regeltjes die we constant niet goed wisten en dus maar lieten liggen.

Mannenweekendje

Afgelopen weekend was eigenlijk de bedoeling dat we zouden gaan rondtouren op de motor. Dat deden we paar jaar geleden ook (uitgerekend tijdens de zwaarste zomerstorm ooit (2015) ), toen gingen we naar Zuid-België.

Nu wilden we naar het oosten, mogelijk Duitsland. Uiteindelijk moest broer Jasper vrijdags gewoon werken en besloten we om op het laatste moment de plannen maar om te gooien. Peter kon een huisje regelen (van z’n oom/tante) en uiteindelijk zijn we daar vrijdagavond naar vertrokken – helemaal in Winterswijk.

Vrijdag daar ‘s avonds lekker rond het kampvuur (= vuurkorf) gehangen tot laat.

Zaterdags eerst lekker gezamenlijk ontbeten en daarna naar Duitsland gereden, naar het plaatsje Borken. Daar rondgelopen, broodje gegeten, op een terrasje wat gedronken en toen weer teruggereden. ‘s Avonds de bbq aangedaan en heerlijke burgers en worstjes gegeten. En toen ‘s avonds bordspelletjes gedaan: Gorus Maximus en Schat en de Sleutel. Vooral die laatste was een nostalgische trip, die uiteindelijk veels te lang doorsudderde. Uiteindelijk hadden we er na 1,5 uur wel genoeg van … maar toen hebben we er nog een uur over gedaan voordat het ècht afgerond was.

Zondags lekker uitgeslapen en daarna nog een potje Clank! gespeeld. Blijft een fantastisch spel! En toen was het alweer tijd om huiswaarts te gaan.

Heerlijk weekend, lekker gelachen en veel lol gehad.

Dagje vasten

Afgelopen maand was het de Ramadan. Kreeg er zelf weinig van mee, totdat een collega een berichtje rondstuurde en vroeg om gezamenlijk een dag mee te vasten.

Dus ik besloot om mee te doen. Uit solidariteit en ook om het zelf eens te ondergaan, een hele dag niks eten en drinken.

Sprak daarna nog met een (Islamitische) buurvrouw hierover en die gaf aan dat het vasten ook eigenlijk weinig/niks met religie te maken heeft, maar meer met bewustwording dat ons eten niet vanzelfsprekend is. Dat niet iedereen elke dag gewoon goede maaltijden krijgt en altijd genoeg te drinken heeft.

Dus door te vasten, sta je even stil bij hoe goed we het hebben. En dat vond ik wel een mooie insteek.

En gister was het dan zover. Van 3:30 (‘s nachts ja) tot 22:10 mocht ik niet eten en drinken. En daar heb ik me dan ook netjes aan gehouden. Wel’ s ochtends even m’n tanden gepoetst, maar daarna was het vasten geblazen.

Viel me op zich nog best wel mee. Het niet-eten was een stuk gemakkelijker dan ik had verwacht, kreeg wel beetje hongergevoel, maar niet heel vervelend. Had alleen wel een droge mond / zin om te drinken.

Uiteindelijk was het thuis – na werk – nog het lastigst, de laatst 2-3 uurtjes was het even aftellen, op de klok kijken en dan mezelf maar afleiden met spelletjes spelen ^^

En toen, om 22:10, kwam Lies met een heerlijke maaltijd. De Iftar, had doorbreken van het vasten. Dit moet een bijzonder moment zijn en Lies maakte dat er ook van. Ze had het avondeten (chili-con-carne met nacho-chips) klaargemaakt en daarbij ook nog een stukje spekkoek èn ook nog een schaaltje aardbeien met slagroom. Heerlijk.

En zat ook meteen vol. Was een fijne afsluiting van een mooie ervaring. Misschien volgend jaar weer meedoen, wie weet.

Kans op regen

Ik kijk om me heen en zie niks anders dan een lege planeet. In de verte zie ik een tonnetje liggen. Hierin zit wat geld en XP. En ik zie ook wat vreemde restanten van gebouwen.

Ik begin te rennen, in de richting van het tonnetje en dan hoor ik achter me de eerste vijand spawnen, het is een uit de kluiten gewassen tor. Ik schiet met m’n twee pistolen en al snel is hij dood.

Maar er komen alweer meer-en-meer vijanden op me af. Vliegende vlammende maskers, grote stenen lopende golems en een soort van hagedis-mannetjes.

Risk of Rain (1)

Ik speel Risk of Rain. Dit spel is inmiddels al meer dan 5 jaar oud, maar heb het niet lang geleden herondekt.

Kocht het een paar jaar geleden – weet eigenlijk niet meer wat de aanleiding was. Misschien wilde ik m’n horizon verbreden wat betreft roguelikes? Of misschien had ik ergens een positieve review gelezen? Geen idee, maar ik weet nog dat ik hem kocht … en heb hem daarna maar heel kort gespeeld.

Had destijds het gevoel dat dit niet echt mijn soort spel was. De instap was namelijk een beetje ruw. Je wordt namelijk op een planeet (een level) geplaatst en zoek het maar uit. Er komen enemies op je afgerend en ga de teleporter maar zoeken. Ik vond het heel pittig, ging snel dood en had er weinig lol in.

Maar een tijdje geleden pakte ik het spel weer op en toen klikte het. Ik kreeg het door en zag ik hoe geweldig gaaf dit spel in elkaar zit.

Elke run is anders, elke keer had ik weer andere items tot m’n beschikking en ik unlockte ook (vaak toevallig) weer nieuwe items, nieuwe karakters om mee te spelen en kwam zo steeds verder en verder.

Tot ik laatst zelfs – voor het eerst – het spel uitspeelde. En moet eerlijk bekennen dat ik het einde niet eens zo heel bijzonder vond. Het was leuker om gewoon de levels door te spelen en vijanden te verslaan. De eindbaas was beetje annoying en duurde eigenlijk te lang om te verslaan. Juist het korte, snelle verslaan van vijanden en weer verder maakt het zo leuk.

Dat in combinatie met dat je constant random loot vind – willekeurige items die je kunnen helpen. De ene keer is dat iets waardoor je jezelf healtht als je vijanden schade toedoet. En dan weer is het dat je kan dubbel-jumpen. Of misschien juist dat elke keer als je een kill maakt, dat de grond even van vuur wordt en je dus andere vijanden schade toebrengt.

De combinaties die alle verschillende items maken is wat het zo afwisselend en leuk maakt.

En dus kocht ik afgelopen week ook de opvolger, Risk of Rain 2. Deze zit nu nog in Early Access – wat een mooi woord is voor dat het spel nog lang niet klaar is, nog heel erg in ontwikkeling, maar dat je het wel alvast kan spelen.

En het speelt leuk, het is heel anders in 3D, maar tegelijkertijd ook weer hetzelfde. Je ziet veel van dezelfde items, dezelfde vijanden en alles is heel herkenbaar. Maar ook weer zo anders, omdat het in 3D is.

Neig nu toch nog meer naar het eerste deel, maar misschien dat het tweede deel ook op een gegeven moment meer klikt en dat ik die dan nog weer meer ga spelen.

(En in m’n enthousiasme heb ik Risk of Rain ook nóg een keer gekocht, deze keer voor de Switch)

Risk of Rain 2

© 2019 Rakso. All rights reserved.

Theme by Anders Norén.