Rakso

Een eiland in de oceaan van weblogs

Menu Close

1 vs 3

Zoals ik al eerder hier schreef, speel ik de afgelopen tijd regelmatig Rainbow Six Siege (R6). Dit spel is gebouwd rondom teamwork, vooral veel communicatie onderling. Ieder teamlid doet zogenaamde callouts, dus het roepen waar je vijanden ziet, waar je verwacht dat ze gaan komen, wat jij gaat doen etc.

Helaas ben ik nog te nieuw en weet dus niet alle plekken binnen een map goed te benoemen en weet ik (ook) nog niet goed hoe ik bepaalde informatie heel compact en kort kan overbrengen.

De afgelopen maand speelde ik voornamelijk solo, dus in een team met 4 random andere spelers. En meestal hield iedereen daar z’n mond. Hetzij geen microfoon tot hun beschikking, hetzij gewoon geen zin om te praten.

Dat ging prima, maar begon toch wel het gevoel te hebben dat ik een deel van de ervaring miste. Een paar weken geleden had ik er dan ook genoeg van, ik wilde meer samenwerken. Had al eerder hetzelfde gehad ooit met Battlefield 4 – toen wilde ik ook veel meer samenwerken. Maar bij R6 is het niet alleen gezelliger, het is ook crusiaal voor wanneer je enige kans wilt maken.

Dus ik meldde me aan bij een Nederlandse clan en zocht nog wat verder en kwam uit bij een internationale groep Siege-spelers, georganiseerd op Discord. Via dit ‘chat’-platform meld iedereen wanneer hij/zij gaat spelen en wordt er gevraagd of er mensen willen joinen. Dit werkt heel laagdrempelig en werkt tegelijkertijd heel prettig.

Al-met-al had ik me vorige week dus aangemeld, maar had nog niet ‘durven’ afspreken. Nu afgelopen weekend toch maar de stap gewaagd en aantal mensen geinvite voor een potje.

En het was welgeteld 20 seconden ongemakkelijk … maar ja, we hebben allemaal hetzelfde doel – beter communiceren binnen Siege. Dus na een korte introductie ging het direct over Siege en allerlei verwantte zaken.

Gisteravond speelde ik weer met dezelfde jongens samen. Er werden er zelfs nog 1 meer bijgehaald, we waren bijna een volledige 5-stack. Helaas verloren we onze eerste potje, heel erg dik zelfs. Maar gelukkig wonnen we dan wel weer super makkelijk het tweede potje.

En in dat tweede potje won ik zelfs het beslissende eindgevecht. De situatie was als volgt: wij waren de verdedigers, na eerst 3 rondes als aanvallers te hebben gewonnen. Ik sloop door de gangen van het gebouw, maar 4 van m’n teamgenoten werden uitgeschakeld. Dus ik liep daar rond in m’n eentje, tegenover 3 tegenstanders. Die plantten uiteindelijk de bom, waarna ik dan 45 seconden voor heb om hem onschadelijk te maken.

En toen gebeurde het volgende:

Barca

Afgelopen weekend ging ik naar Barcelona met m’n werk (Passionate People) … en dat verdiend een eigen post.

Dus bij deze ^^

Nee, dat tripje was echt super gaaf.

Vrijdag
We vertrokken rond 10:00 van Schiphol en na een rustige vlucht waren begin van de middag in Barcelona. Met de taxi naar het hostel en daar even inchecken in de kamers. En daarna met een groepje aan de wandel, eerst naar een food market (La Boqueria), daar eventjes rondgelopen, maar konden niet iets heel bijzonders vinden, dus zijn we doorgelopen via La Rambla naar de haven.

Omgelopen rond de jachthaven en toen kwamen we bij een strandtent waar 2/3 van de mensen van Passionate People al lekker zat te chillen. Dus daar heerlijk een tijd gezeten, gekletst, gelachen. En toen iedereen besloot om terug naar het hostel te gaan, ging ik samen met nog een paar mensen nog even een heerlijke hamburger halen.

Toen terug naar het hostel, daar nog potje gepooled, maar ik was zo gaar van de hele dag dat ik rond 21:30 al in bed kroop. Nog eventjes beetje uitgezocht wat er precies te doen was overal, zodat ik de volgende dag beetje een richting had.

Zaterdag
Eerst lekker ontbeten en beetje gegrinnikt om de collega’s die al helemaal gaar waren van de eerste lange nacht. Daarna met een aantal collega’s een fiets gehuurd en aantal bezienswaardigheden bekeken. De Sagrada Familia (heel indrukwekkend), Park Guëll en daarna nog bij Camp Nou (FC Barcelona) wezen kijken. Al met al heerlijk gefietst, was heerlijk weer (24+ graden) en ook nog eens mooie dingen gezien.

‘s Avonds gingen we met z’n allen heerlijke tapas eten, deden we een tweetal quizes (Javascript-quiz en een ken-je-collega’s-quiz). Al-met-al een super gezellige leuke dag.

Zondag
Eventjes beetje bijkomen van de late nacht (2 uur pas in bed), lekker ontbeten en daarna weer met een paar collega’s een fiets gehuurd. We wilden nòg verder en hoger de bergen op. Maar helaas, tijdens de eerste grote beklimming brak m’n ketting en moesten we terug naar af. Toen maar de fietsen weer ingeleverd en daarna lekker op een terrasje gehangen en in het hostel een aantal potjes gepooled.

En toen einde van de middag richting het vliegveld en naar huis. Was uiteindelijk (mede door werkzaamheden op het spoor) pas om 1:15 thuis.

Geluid in Games

Ik speel regelmatig games. Dat is wel duidelijk. Maar wat ik me onlangs realiseerde is hoe belangrijk geluid voor mij in een game is. En dan doel ik op zowel de muziek als de effecten.

Neem bijvoorbeeld de soundtrack van NieR Automata – dat spel heb ik 2,5 jaar geleden gespeeld, maar heb nog steeds enkele nummers als wekker ingesteld staan. In het bijzonder een nummer wat in een bepaald dorp gespeeld werd.

Toen ik dat nummer eenmaal gehoord had, ging ik soms tijdens het spelen gewoon even langs bij dat dorpje, speciaal omdat ik dit nummer wilde horen.

Bleef er soms ff stilstaan en daarna ging ik weer verder met het spel ^^

De soundtrack van een ander spel heb ik al jaren op m’n Spotify staan en luister ik nog vaak. Dit spel is FTL, jaren geleden gespeeld en niet eens zo heel lang. Maar de soundtrack komt regelmatig weer even langs. Vind het een heerlijke soundtrack om bij te werken:

En dat is dan voornamelijk de muziek waar ik het over heb, de effecten en dergelijke hebben voor die twee spellen minder indruk gemaakt.

Maar er zijn spellen waar ik nu nog steeds kan herinneren dat ik een bepaald effect voor het eerst hoorde.

Zo speelde ik een paar jaar geleden tijdens Firstlook een paar potjes Call of Duty: Black Ops 2. En wat me daar nog het meest van bijgebleven is is hoe krachtig en zwaar de snipergeweer klonk:

En nu bij de nieuwe Call of Duty: Modern Warfare klinkt het schiettuig helemaal geweldig goed. Maar het onderdeel wat mij eigenlijk inspireerde om deze post te schrijven, is het geluid wat ze geintroduceerd hebben wanneer er kogels langs je hoofd vliegen.

Het gesuis van de kogels is vooral indrukwekkend in de nieuwe Gunfight modus, in deze 2 tegen 2 strijd je op een kleine map, waarbij er dus weinig anders gebeurd dan het schieten van de 4 spelers. Aan het begin van elke ronde vliegen de kogels van beide kanten over de map, waarbij snerpende geluid van de kogels super gaaf klinkt.

Beste voorbeeld wat ik nu kan vinden is dit:

En als laatste indrukwekkende voorbeeld zal ik toch m’n andere net ontdekte verslaving moeten aanhalen, Rainbow Six Siege. Dat spel is gebouwd op het geluid. Zodra je het geluid goed beheerst, kan je heel goed achterhalen waar een vijand zich bevind.

Het geluid is dusdanig indrukwekkend, dat ik vaak tijdens het spelen zit te genieten als er geschoten wordt of vooral wanneer er ergens iets opgeblazen wordt en dat geluid – heel loom en zwaar – door het gebouw resoneert.

Bijvoorbeeld onderstaande clip, net nadat hij de prikkeldraad heeft neergelegd hoor je een tweetal hele lage explosies. Die zijn zo goed gedaan, elke keer geniet ik weer van de ervaring.

Als vanouds

Jaren geleden speelden Paul en ik regelmatig ‘s avonds online Call of Duty samen.

Soms speelden we samen een potje multiplayer terwijl we beetje random aan het kletsen waren. Elkaar vertelden hoe/wat er gebeurde enzo. Pogingen tot tactisch gebrabbel liepen altijd op gewoon willekeurig rondrennen uit. Dus dat deden we maar nooit.

En soms gingen we eventjes 1 tegen 1, beetje rommelen. Ene keer op een super kleine map (Shipment of Killhouse in Modern Warfare) en andere keer was het een andere map, zoals de map Trailer Park in Modern Warfare 2.

En elke keer hadden we super veel lol. Maar aan al die lol kwam een einde toen we allebei meer gingen werken, Paul minder ging gamen en ik uiteindelijk overstapte op de PS4.

Maar afgelopen vrijdag was die lol weer terug in huize Rakso. Paul kwam langs en we speelden meerdere games.

We begonnen met Red Dead Redemption 2, die wilde Paul even graag zien. En nadat we overal allemaal mensen hadden lopen uitmoorden, liet ik hem eventjes Rainbow Six Siege zien.

En daarna kwam ik aan bij het spel waar ik al dagen naartoe aan het leven was: de beta van Call of Duty: Modern Warfare.

Ik had bedacht om het eventjes rustig op te bouwen. Dus eerst speelden we een potje Domination, daarna een potje Night Vision en toen kwam de klapper: Gunfight. De 2v2 mode welke me direct vanaf het begin al had doen terugdenken aan onze 1v1 potjes van vroegah.

Maar wat schetste onze verbazing, juist die dag was de Gunfight mode vervangen voor een andere mode, de Night Vision mode die we net ervoor gespeeld hadden.

Ik baalde dus eventjes heel erg.

En baal nog steeds, want had er echt zo naar uitgekeken om die mode samen met Paul te spelen.

Maar nadat we waren bijgekomen van de schrik, besloten we om CoD4: Modern Warfare Remastered te gaan doen. Het spel waar het voor ons mee begonnen is. En daar dus lekker lopen rellen. Eerst potje tegen elkaar, toen potje tegen bots (die beetje tè goed waren en ons keihard in de pan hakten) en daarna zijn we weer lekker 1 tegen 1 gaan doen. Voornamelijk de mode Gungame gespeeld, waarbij je bij elke kill een nieuw wapen krijgt – totdat je alle wapens gehad hebt.

We maakten het zelfs nog een tikkeltje uitdagender door in te stellen dat wanneer je een knife-kill maakte, dat je slachtoffer 3 stappen terug ging op de ladder. Uiteindelijk ons super goed vermaakt, veel lol gehad, zitten gieren van het lachen. En toen Paul uiteindelijk om 1:00 huiswaarts ging, waren we alweer (bijna) vergeten dat we de 2v2-mode niet hebben kunnen spelen.

Ach, over een maandje is Modern Warfare uit en kunnen we het altijd samen spelen. Dus de volgende game-avond staat alweer (theoretisch) in de planning.

What’s playing?

Afgelopen weekend had ik ineens zin om Kraak & Smaak weer eens te luisteren en ik ontdekte dit pareltje: Rhythms & Sounds

Heerlijk. Kan gewoon niet stil blijven zitten. Dus luister, geniet en swing met mij mee.

Geniet van de Beta

Eind vorige week moest ik even m’n dagelijkse portie Rainbow Six Siege aan de kant zetten, want vanaf donderdag was de beta van Call of Duty: Modern Warfare te spelen. De eerste dag alleen Team Deathmatch en Domination, maar wel op 2-3 verschillende mappen.

De mappen zien er geweldig uit, doen me echt weer nostalgisch terugdenken aan COD4. Net zo willekeurig, rommelig, realistisch opgezet. Heerlijk.

Alles voelt goed aan. De wapens schieten fijn, voelen zwaar en het customizen van de wapens is heel gaaf. Al vind ik het nog wel lastig om te bepalen welke combinatie . van attachments precies welke uitkomst heeft. Maar dat zal wel gewenning zijn, gok ik.

Ik kon donderdag helaas niet tot heel laat spelen, want moest vrijdag weer vroeg uit bed. Ging een dagje naar een conferentie in Amsterdam, ReactLive geheten. Dus was ook pas laat weer thuis (al kon ik het niet laten om toen nog ff 1-2 potjes te schieten ^^)

Zaterdagavond weer lekker gespeeld, er waren weer nieuwe mappen toegevoegd en ook de nieuwe gamemode Cyber Attack. Dit is een soort van Search & Destroy, maar de teams strijden om één EMP-bom en moeten die plaatsen bij de server van het andere team.

De grootste verandering ten opzichte van S&D is dat de teamgenoten elkaar kunnen reviven. Dus soms zijn er nog 2 van het ene team en 1 van het andere over … en even later is het ineens weer 2 tegen 5 ofzo. Heeft echt zoveel spannende momenten opgeleverd, heel leuk.

En toen werd het zondag nog leuker, want toen werd de Gunfight modus toegevoegd aan de beta. Hier berichtte ik eerder al over, dat is de mode dat je 2 tegen 2 speelt.

Fantastisch!

Heerlijk!

Geweldig!

Kan er gewoon niet over uit hoe gaaf ik deze mode vind. Het speelt lekker, maar vooral door de korte potjes (iets van 5 minuten ofzo) geeft het niet als je een keer tegen hele goede/slechte spelers speelt. Gisteravond ook, begon ik een potje en besloot m’n teamgenoot om eruit te stappen (de eikel!) … dus toen was het 2 tegen 1. Maar ja, besloot maar om gewoon vol te houden en uiteindelijk was het hoogtepunt zelfs dat ik (bij een stand van 4 – 0) ineens een ronde won… zat gewoon hardop te juichen op m’n stoel. En daarna won ik de ronde daarna nog eens … Uiteindelijk verloor ik wel met 6 – 2 … maar dat geeft niet, want het was over binnen 5 minuten. En daarna kon ik gewoon weer fijn met iemand samen spelen.

Ik hoop dat ze deze gamemode er volgend weekend er ook nog inhouden – dan is namelijk het 2e beta-weekend.

En ik verwacht dat eind oktober – wanneer COD:MW uitkomt – dat ik dan veel Gunfight zal gaan spelen. Het is zo verslavend, zo leuk, vermaak me er zoveel mee. Briljant gewoon!

Geweldig

Ik speel het pas een week, maar vind het nu al geweldig. Rainbow Six Siege is gewoon heel gaaf. Heb het paar jaar geleden ooit eens gespeeld op Firstlook, maar toen pakte het me niet zo. Was toen niet helemaal ingesteld op de langzamere tactische gameplay.

Maar nu wel. Ik merk dat – ondanks dat ik het pas 1 week speel – het nu al beetje bij beetje beter gaat. Ik beweeg me langzamer door de mappen, ik kijk veel meer om hoekjes in plaats van de hoek om te rennen en haal meer kills dan de vorige week.

Soms is het ook wel lastig, want dan doe ik weer iets stoms – zoals te lang in dezelfde deur/raam blijven hangen… of dat ik soms geen idee heb waar de tegenstanders zich bevinden.

Maar zeker het samenspelen is gaaf. Had afgelopen week een paar potjes waarbij er ook andere mensen een mic hadden en dan wordt er al direct meer overlegd.

Had zelfs (woensdag) een potje waarbij er twee Engelse gasten in mijn team zaten, ik was als enige nog overgebleven en die gasten bleven me heel enthousiast aanwijzingen roepen, me supporten en toen ik uiteindelijk de winnende kill maakte, reageerde er eentje met: “Wow mate, that was exciting!”

Dat was een heel gaaf moment, dat andere mensen met je meeleven en dat we echt als team samenwerkten. Die twee Engelse spelers (vrienden van elkaar) speelden het spel ook pas sinds een paar dagen, dus we waren met z’n drieën beetje alles aan het leren en elkaar dingen uitleggen.

Gisteravond voor de verandering eventjes solo (in een Custom game) door een level heengelopen, beetje de ins-and-outs leren kennen. Proberen meer bekend te raken met de layout van de map – maar dat bleek nog wel lastiger dan gedacht. Maar ja, meer spelen dus, zodat ik steeds beter de layout van de mappen leer kennen.

Zes regenbogen

Het stond al lange tijd op m’n toch-eens-proberen-lijstje, maar vond het altijd net iets te prijzig om de sprong te wagen. Maar afgelopen week was hij ineens in de aanbieding en kon ik me er geen buil aan vallen (of alleen een hele kleine dan).

Rainbow Six: Siege

Een tactische teambased shooter waarin je in 2 teams speelt. Het ene team is terroristen en het andere team is de ‘politie’ (terroristen-bestrijding).

Dus afgelopen weekend – naast dat we naar een hotelletje gingen en ik een avondje bordspelletjes speelde – wat uurtjes dit spel zitten spelen.

Deze week kan je het spel gratis spelen (op PC en de consoles) … dus dat was ik eigenlijk van plan om te gaan doen. Het toch eens uitproberen, samenwerken en iets tactischer spelen. Ook mede getriggered door de 2v2-alpha van Modern Warfare ^^

Maar uiteindelijk zag ik dat hij ‘maar’ 8 euro kostte … dus tja, toen besloot ik hem maar gewoon te kopen. Impulsief. Maar speelt wel heel erg leuk en bevalt goed. Dus (deze keer eens) geen spijt van m’n impulsieve aankoop ^^

De komende tijd waarschijnlijk wat meer van RSS spelen, hopen dat ik ietsje beter wordt. Soms gaat het goed en soms kruip ik nog voorzichtig door de gangen van het gebouw en wordt ik ineens vanuit een (onmogelijke) hoek neergeschoten.

We gaan het zien. En uiteraard hoort u hier de verhalen.

De plicht roept

Call of Duty, heb er hier al vaker over geschreven. Speel het inmiddels al bijna 12 jaar.

Het begon ooit met deel 4, Call of Duty: Modern Warfare. Die had zulke leuke multiplayer dat ik vanaf toen jaren het gespeeld heb. Meerdere versies volgden elkaar op, maar CoD4 bleef toch altijd een speciaal plekje houden.

Paar jaar geleden kwam de Remaster (een exacte remake van CoD4 maar dan op de nieuwe consoles). Die speel ik nu nog steeds soms.

En de afgelopen tijd is dat alleen maar meer geworden. De aankondiging van de nieuwe CoD maakte me weer enthousiast. Deze nieuwe CoD gaat weer terug naar hoe het ooit begon en heet zelfs (heel verwarrend) Modern Warfare. Het is dan ook een zogenaamde reboot.

Dus de laatste weken wordt er regelmatig een potje Call of Duty 4 (Remastered) gespeeld en daarna kwam Blackops4. Die speelt toch verdomd lekker.

Nu heb ik vorige week de nieuwe ModernWarfare gepreorderd (in ruil voor een stapeltje spellen die stof lagen te happen in de kast). En kwam er dit weekend een alpha van een nieuwe gamemode, gunfight.

Hierin speel je 2 tegen 2 met een willekeurige loadout. De ene keer krijg je een sniper zonder scope en de andere keer een shotgun en als tweede wapen een assault rifle.

Speelt echt heel gaaf. Had vrijdag – omdat we visite hadden – niet kunnen spelen, maar besloot om 23:00 om toch nog ff te kijken. En voordat ik het wist was het 2:00 en wilde ik nog niet stoppen.

Helaas is deze alpha maar te spelen t/m morgen – dus daarna begint het lange wachten. Gelukkig is er half september nog een beta – met waarschijnlijk meer game-modes.

Ben benieuwd. Call of Duty: Modern Warfare komt uit op 26 oktober. Heb zelfs die dag vrijgenomen. Speciaal voor de release van deze game. Heb ik vroeger ook wel eens gedaan, voor Modern Warfare 2 had ik zelfs 2 dagen voor vrijgenomen en beide dagen zitten spelen.

Vakantie ten einde

Ook hier op het eiland Rakso was het vakantie. We vertrokken begin augustus voor 2 weken naar een camping in Beers (vlakbij Cuijk, nèt onder Nijmegen).

Kort samengevat was de vakantie: tent, zonneschijn en soms een buitje, knutselen in de natuurtent, oorlogsmuseum, bioscoop, ballonfestival (twee keer ivm de wind), dagje zwemmen in Oss, dagje zwemmen in een meertje bij Jas&Joyce op de camping, kids dagje logeren bij Tan&Bjorn, skelteren, op de grote schommel, wespen, anderhalf uur Tivoli en voor de rest veel lezen (o.a. De Bezoeker van Stephen King).

En nu zijn we weer terug. Afgelopen vrijdag weer thuisgekomen en gister weer aan het werk gegaan.

Bleurgh. Moet weer even inkomen.

Maar zal wel goedkomen, ooit.

Hier op Rakso gaan we gewoon weer verder schrijven over games en wat mij voor de rest bezighoudt. Eerst maar eens ff stukje schrijven over m’n opruimwoede en Call of Duty ^^

© 2019 Rakso. All rights reserved.

Theme by Anders Norén.