Een eiland in de oceaan van weblogs

Rakso

Maand: juni 2019

ça va?

Even kort dagboek-entry om eventjes bij te kletsen:

// Vorig weekend (met Pinksteren) gingen we een lang weekend naar een camping. Een zogenaamde natuurcamping. Dit klinkt net alsof we daar naakt rondrennen, maar dat is het gelukkig niet. Het is een camping zonder alle meuk als een animatie-team, disco etc. Dus gewoon lekker middenin de natuur, vogeltjes om ons heen, mooie ruime plek, vriendelijke mensen, trampoline voor de kinderen en lekker eenvoudig maar heerlijk kamperen. Samen met m’n moeder, die kwam ook een paar nachtjes in een trekkershutje.

// Afgelopen week was dan weer beetje mix van beetje gamen en daarnaast weer verder met het game-project waar ik samen met m’n neef Rick mee bezig ben. Het begon ooit als cursus-projectje (eerste versie), maar is inmiddels weer zoveel verandert dat het er niet helemaal meer op lijkt. Dus vorige week paar avondjes beetje lopen rommelen met inladen van geluiden, bugs eruit halen, gameplay aanpassen etc.

// Afgelopen weekend waren er meerdere Switch-games in de aanbieding, wat mij dus triggerde om Hollow Knight opnieuw te kopen (had hem al op de PC, maar speelde hem daar nauwelijks). En dat speelt toch wel weer super nice en is toch wel sneller erbij gepakt dan op de PC (+ controller aansluiten etc).

// En ook nog Crypt of the NecroDancer gekocht, want die was helemaal bizar in de aanbieding (3 euro)

Dagje vasten

Afgelopen maand was het de Ramadan. Kreeg er zelf weinig van mee, totdat een collega een berichtje rondstuurde en vroeg om gezamenlijk een dag mee te vasten.

Dus ik besloot om mee te doen. Uit solidariteit en ook om het zelf eens te ondergaan, een hele dag niks eten en drinken.

Sprak daarna nog met een (Islamitische) buurvrouw hierover en die gaf aan dat het vasten ook eigenlijk weinig/niks met religie te maken heeft, maar meer met bewustwording dat ons eten niet vanzelfsprekend is. Dat niet iedereen elke dag gewoon goede maaltijden krijgt en altijd genoeg te drinken heeft.

Dus door te vasten, sta je even stil bij hoe goed we het hebben. En dat vond ik wel een mooie insteek.

En gister was het dan zover. Van 3:30 (’s nachts ja) tot 22:10 mocht ik niet eten en drinken. En daar heb ik me dan ook netjes aan gehouden. Wel’ s ochtends even m’n tanden gepoetst, maar daarna was het vasten geblazen.

Viel me op zich nog best wel mee. Het niet-eten was een stuk gemakkelijker dan ik had verwacht, kreeg wel beetje hongergevoel, maar niet heel vervelend. Had alleen wel een droge mond / zin om te drinken.

Uiteindelijk was het thuis – na werk – nog het lastigst, de laatst 2-3 uurtjes was het even aftellen, op de klok kijken en dan mezelf maar afleiden met spelletjes spelen ^^

En toen, om 22:10, kwam Lies met een heerlijke maaltijd. De Iftar, had doorbreken van het vasten. Dit moet een bijzonder moment zijn en Lies maakte dat er ook van. Ze had het avondeten (chili-con-carne met nacho-chips) klaargemaakt en daarbij ook nog een stukje spekkoek èn ook nog een schaaltje aardbeien met slagroom. Heerlijk.

En zat ook meteen vol. Was een fijne afsluiting van een mooie ervaring. Misschien volgend jaar weer meedoen, wie weet.

Kans op regen

Ik kijk om me heen en zie niks anders dan een lege planeet. In de verte zie ik een tonnetje liggen. Hierin zit wat geld en XP. En ik zie ook wat vreemde restanten van gebouwen.

Ik begin te rennen, in de richting van het tonnetje en dan hoor ik achter me de eerste vijand spawnen, het is een uit de kluiten gewassen tor. Ik schiet met m’n twee pistolen en al snel is hij dood.

Maar er komen alweer meer-en-meer vijanden op me af. Vliegende vlammende maskers, grote stenen lopende golems en een soort van hagedis-mannetjes.

Risk of Rain (1)

Ik speel Risk of Rain. Dit spel is inmiddels al meer dan 5 jaar oud, maar heb het niet lang geleden herondekt.

Kocht het een paar jaar geleden – weet eigenlijk niet meer wat de aanleiding was. Misschien wilde ik m’n horizon verbreden wat betreft roguelikes? Of misschien had ik ergens een positieve review gelezen? Geen idee, maar ik weet nog dat ik hem kocht … en heb hem daarna maar heel kort gespeeld.

Had destijds het gevoel dat dit niet echt mijn soort spel was. De instap was namelijk een beetje ruw. Je wordt namelijk op een planeet (een level) geplaatst en zoek het maar uit. Er komen enemies op je afgerend en ga de teleporter maar zoeken. Ik vond het heel pittig, ging snel dood en had er weinig lol in.

Maar een tijdje geleden pakte ik het spel weer op en toen klikte het. Ik kreeg het door en zag ik hoe geweldig gaaf dit spel in elkaar zit.

Elke run is anders, elke keer had ik weer andere items tot m’n beschikking en ik unlockte ook (vaak toevallig) weer nieuwe items, nieuwe karakters om mee te spelen en kwam zo steeds verder en verder.

Tot ik laatst zelfs – voor het eerst – het spel uitspeelde. En moet eerlijk bekennen dat ik het einde niet eens zo heel bijzonder vond. Het was leuker om gewoon de levels door te spelen en vijanden te verslaan. De eindbaas was beetje annoying en duurde eigenlijk te lang om te verslaan. Juist het korte, snelle verslaan van vijanden en weer verder maakt het zo leuk.

Dat in combinatie met dat je constant random loot vind – willekeurige items die je kunnen helpen. De ene keer is dat iets waardoor je jezelf healtht als je vijanden schade toedoet. En dan weer is het dat je kan dubbel-jumpen. Of misschien juist dat elke keer als je een kill maakt, dat de grond even van vuur wordt en je dus andere vijanden schade toebrengt.

De combinaties die alle verschillende items maken is wat het zo afwisselend en leuk maakt.

En dus kocht ik afgelopen week ook de opvolger, Risk of Rain 2. Deze zit nu nog in Early Access – wat een mooi woord is voor dat het spel nog lang niet klaar is, nog heel erg in ontwikkeling, maar dat je het wel alvast kan spelen.

En het speelt leuk, het is heel anders in 3D, maar tegelijkertijd ook weer hetzelfde. Je ziet veel van dezelfde items, dezelfde vijanden en alles is heel herkenbaar. Maar ook weer zo anders, omdat het in 3D is.

Neig nu toch nog meer naar het eerste deel, maar misschien dat het tweede deel ook op een gegeven moment meer klikt en dat ik die dan nog weer meer ga spelen.

(En in m’n enthousiasme heb ik Risk of Rain ook nóg een keer gekocht, deze keer voor de Switch)

Risk of Rain 2

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén