Een eiland in de oceaan van weblogs

Maand: februari 2019 (pagina 1 van 1)

Winst!

Vandaag was Tobias jarig (8 jaar al, sjonge sjonge – gaat hard). En na een lange dag vol kinderfeestjes en alles, vanavond eventjes weer potje Apex Legends gespeeld.

En gewonnen!

Dit spel is pas enkele weken oud (sinds begin deze maand) en heeft heel snel de gaming-wereld veroverd. Ik ben er ook door gecharmeerd. Speelt gewoon heel lekker en het squad-gevoel is heel goed uitgewerkt.

En ik won dus, verrassend, maar voelde wel heel gaaf!

Weer eentje af

De afgelopen weken werkte ik langzaam door de stapjes van m’n Unity cursus. Vaak tijdens de 30/40 minuten durende treinreis van/naar m’n werk en soms nog wat thuis verder, als er tijd is.

En zo rondde ik vorige week weer een spelletje af. Ben te enthousiast voor het volgende spel, dus zal niet meer levels maken. Maar je kan hem hier spelen: Block Breaker

En heb ook de source van al m’n werk op Github gezet:

Momenteel ben ik bezig met een topdown shooter, genaamd Laser Defender. Dit concept spreekt me veel meer aan – ook qua looks & feel en gameplay. Dus wil hier nog wel wat meer extra’s in verwerken.

Huidige staat van de game

status.update( )

Enkele highlights van de afgelopen weken

// Ik ging naar een conferentie over frontend en Vue.js (door m’n werk georganiseerd). En zag daar vele sprekers, zoals Evan You, John Lindquist en meer. Heel interessant, inspirerend en vermoeiend. En bleef paar nachten bij Jasper (in Almere) logeren. Was gezellig, maar ook wel weer heel lang van huis.

// Ik speelde de afgelopen weken soms beetje Red Dead Redemption 2 – kleine stukjes verder met het verhaal gegaan. Speelt nog steeds wel lekker, al moet je soms wel bizar lange stukken rijden.

Heb hem laatst zelfs eventjes op de cinematic mode gezet … zodat ik ondertussen de vaatwasser kon inpakken. En toen reed m’n paard netjes (10 minuten lang) heel het stuk, totdat ik was waar ik wilde zijn… Tot ik plots – een paar honderd meter voordat ik bij m’n bestemming was – overvallen werd door een roedel wolven en dood ging.

Gelukkig spawnde ik wel weer in de buurt en was er weinig tijd verloren.

En ja, ik weet dat het rijden door het landschap deel van de beleving is, maar ik wil soms gewoon nog eventjes een missie doen … en als ik dan eerst 10 minuten moet hobbelen op m’n paard, dan wil ik er gewoon floep zijn.

// Laatste weken ook weer Community opgepakt. Keek dat een paar jaar geleden en onlangs weer opnieuw gaan kijken. Blijft toch super leuke serie en zit soms echt hardop te proesten van het lachen. Ga dat zeker eens zien, als je het niet kent!

// Ook kwam er een filmavondje samen met vriend Peter voorbij. Samen naar John Wick 2 gekeken. Was wel aardig. Beetje zelfde als deel 1

Op de helft

Vanavond was het weer tijd voor de volgende maand in Pandemic Legacy (seizoen 1). Het vorige potje hadden we gewonnen, dus nu was juni aan de beurt.

Nu speelde ik (weer) met Cheng (de logistieke gast, die iedereen kan verplaatsen enzo), Lies speelde met Dr Hank McHunky (onze medic), Rashida speelde met Barrack (de militaire bouwer) en Mathijs speelde met Carol (de wetenschapper).

We mochten 4 financiële events toevoegen, dus kozen er allemaal 1 en het spel kon beginnen.

Het verliep eigenlijk wonderlijk voortvarend. Het zwarte gebied had nagenoeg geen ziektes en we hadden eigenlijk al genoeg kaarten voor het zwarte medicijn. Dus binnen iets van 2-3 rondes hadden we zwart al opgelost en helemaal uitgeroeid.

1 doel behaald, nog 2 te gaan.

Daarna haalden we vrij snel en eenvoudig ook het rode medicijn en kon Lies (aka Hank McHunky) alle ziektes vrij eenvoudig uitroeien.

En toen we daarna – ook vrij eenvoudig – ook het 3e (gele) medicijn vonden, hadden we het 2e doel ook binnen.

Het enige wat nog restte was het bouwen van de laatste militaire basis, wat uiteindelijk ik deed. En toen hadden we gewonnen \0/

Al met al hadden we best wat mazzel, maar hebben we ook meerder malen heel uitvoerig lopen ‘beredeneren / discussieren’ wat de beste aanpak zou zijn, wie welke stapjes zou gaan doen en wat we dan als focus hadden.
We speelden veel strategischer dan voorheen en denk dat dat ons ook nog wel extra geholpen heeft.

Nu kunnen we door naar juli … met nog maar 2 financiële middelen. We houden ons hart vast dus … want het wordt steeds weer lastiger en lastiger.