Een eiland in de oceaan van weblogs

Rakso

Maand: oktober 2016

Meer stapjes in Battlefield

Ik klim uit de tank, grijp m’n wrench en repareer m’n tank, waarna ik er weer inklim en verder rijdt. Door het modderige, met prikkeldraad overspannen slagveld. 

Ik speel de singleplayer van Battlefield 1. Een stuk leuker… nee boeiender… nee pakkender dan z’n voorgangers. Je speelt meerdere kleine campaigns. Eentje als een nomade in de woestijn van Turkije/Arabië. En vanavond speelde ik als een bestuurder van een tank, door dorpjes, huizen kapot geschoten en van verschillende kanten kwamen vijandige tanks. 

Elke campaign bestaat uit 3-4-5 verschillende missies en vormen daarmee een verhaal. En that’s it. Totaal iets van 5 of 6 van dit soort mini campaigns, maar daarmee een stuk pakkender dan de uitgerekte saaie singleplayers van andere shooters. 

Er is misschien iets minder spectakel, maar daar valt zelfs over te twisten. Maar het voelt allemaal anders, je wordt met andere aspecten van het spel (en uiteindelijk dus de multiplayer) bekend gemaakt en er zitten nog best aangrijpende verhaallijnen in.

Als laatste speelde ik de piloten-campaign. Je leert vliegen in een tweezitter en uiteindelijk haal je vijandige vliegtuigen, AA-trucks, bommenwerpers en zelfs hele grote zeppelins neer. Voelt allemaal heel machtig en heb nu ook zeker het gevoel dat ik beter kan vliegen in de multiplayer. 

Moet het nog wel even uittesten, deze aanname. Maar daar kwam het vanavond niet van. Ik was van plan om even een uurtje te spelen en uiteindelijk werden dat er bijna 2 ^^

Eerste Battlefield stapjes

Vrijdag kwam Battlefield 1 uit. Dit is – ondanks de naam – de nieuwste game in de Battlefield serie. De 1 in de naam slaat op dat het zich afspeelt tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Vrijdagavond kon ik in eerste instantie niet spelen – of tenminste niet online. Het Playstation Netwerk had problemen (met nog heel veel andere sites), waarschijnlijk veroorzaakt door DDOS-aanvallen.

Dus eerst een paar uur de singleplayer gespeeld. Dit speelde verrassend lekker en je werd langzaam bekend gemaakt met de gameplay van de multiplayer.
Uiteindelijk (rond 23.30) werkte het online  gebeuren weer en kon ik even online spelen. Dit duurde tot 1:30 en toen kroop ik maar in bed.

Gisteravond en vanavond weer heel de  avond gespeeld. Heb voornamelijk de nieuwe Opertions mode uitgeprobeerd. En ook beetje Conquest (standaard vlaggen veroveren). Operations daarentegen is meer gefocust. Je moet 2-3 vlaggen verdedigen of veroveren. Wanneer de aanvallende partij alle vlaggen in z’n bezit heeft, schuift het gebied door. Het lijkt heel erg op een mix tussen Rush en Conquest. Speelt heel leuk en het is soms tot op het laatste moment spannend wie er gaat winnen.

Merk wel dat ik nog best moet wennen. De gameplay is dan wel redelijk bekend, maar moet wennen aan de mappen, langzamere gameplay, de wapens etc. Voelt allemaal goed aan hoor, maar in BF4 voelde ik me thuis… hier moet ik nog even thuis raken.

Dungeons en Draken

Een jaar geleden speelde ik met een aantal collega’s ons eerste avond Dungeon en Dragons (DnD). Ik wilde het al jaren spelen, was heel benieuwd naar hoe het was en wat je precies deed. 

In het kort gezegd maak je een eigen karakter / alterego. Deze heeft een aantal bepaalde eigenschappen (backstory, skills, wapens etc) en dan ga je samen met een paar anderen het verhaal beginnen. Er is een (vast) iemand die is de Dungeon Master (DM). Hij (of zij) bepaalt was er allemaal gebeurd, wie wat tegenkomt en hij brengt – samen met de spelers – de hele tot leven wereld. 

Eind vorig jaar maakten we dus onze karakters (ik koos een Fighter, genaamd Rax), gaven ze skills en een backstory en zetten onze eerste stappen in de wereld van DnD. In januari speelden we nog een avond. En toen werd het stil. 

Het bleef stil tot eind september en toen pakten we de draad weer op. Eerst ik samen met maar 1 andere collega (en uiteraard de Dungeon Master) en gister speelden we voor het eerst met nog 2 andere (nieuwe) spelers. 

Is elke keer echt super grappig, veel lachen en samen monsters bevechten. En het grappigste is nog dat als je er later over verteld, het net is alsof je ècht samen een avontuur beleefd hebt.

Het plan is om het elke maand te gaan doen. Hoop dat we het kunnen volhouden, want het is echt heel gezellig. 

Weekend gebrabbel

Afgelopen weekend bestond uit:

– vrijdag kwam oma Pauw om bij  Tobias op school te helpen. Heel leuk. Ze bleef ook logeren en Tobias ging zelfs zaterdag mee met de trein naar Almere. 

– zaterdag gingen wij dus (na een lekker ontbijt en een stukje gewandeld te hebben door het herfstweer) ’s middags even langs bij de Kwantum. Het doel waren wat nieuwe meubels en het resultaat was een nieuw vloerkleed (zie zondag) en dat we daarna alsnog naar de Ikea gingen, daar gegeten hebben en uiteindelijk daar op tientallen banken gezeten hebben, maar de eindconclusie was dat we alsnog de bank wilden waar we een jaar geleden verliefd op waren geworden, een Tidafors hoekbank

– zondag ’s ochtends de woonkamer verbouwd om te kijken of de bank zou passen. Alle kabels weer rechtgetrokken en toen stond alles weer heel anders. En eigenlijk wel een stuk leuker/beter. En toen naar Almere gereden, daar vierden Joyce haar verjaardag (en samen met Jasper ook nog hun 5-jaar huwelijk en hun nieuwe huisje). Daar even gebleven, maar toen weer met grote haast terug naar Dordt, om ons vloerkleed op te halen. Er was er namelijk nog maar 1 en die hadden ze opzij gelegd voor ons. 

– ’s Avonds thuis kleed neergelegd, gegeten en samen Star Wars (The Force Awakening) afgekeken. En toen m’n Battlefield missie afgemaakt. 

Alleen maar pistolen

Eind deze week komt de nieuwe Battlefield (BF1)  uit. Kijk er al lange tijd naar uit en speel de laatste tijd (naast Hitman) ook vaak ’s avonds wat BF4. 

Nu haken de marketing mensen van BF1 mooi in op het community gevoel van de spelers en geven soms zogenaamde community missions uit. 

Afgelopen week was dat 100 kills maken met de M1911 – een pistool. En als je dat lukte, kreeg je een speciale badge en skin voor de M1911 on Battlefield 1.

Dat leek me wel wat. Alleen vond ik 100 kills wel veel klinken. Maar gelukkig zijn er Pistol Only servers en ook nog eens Hardcore. Dus daar doen je guns nog meer damage. En aangezien ik vrij accuraat ben met m’n pistol (kwam ik achter) viel het al met al best mee. 

Alleen moest ik eerst zelfs nog even de M1911 unlocken. Dus vrijdagavond een uurtje gespeeld en toen zondagavond nog even wat langer. Grappig was dat 95% van  de spelers met een M1911 rondliep. Was ook wel een van de krachtigste pistolen, maar had ook wel het gevoel dat velen het deden voor de missie. 

En aangezien velen de M1911 gebruikten kon ik – toen ik hem zelf nog niet had – al 17 kills ermee maken, alleen maar door het wapen op te pakken van een gevallen vriend of vijand. 

Uiteindelijk had ik hem ook unlocked en toen ging het nog een stukje sneller. Ik maakte sneller kills (door de hogere damage) en kreeg ook steeds meer de Pistol Only gameplay  door. Soms maakte ik hele killstreaks met 5-6 kills achter elkaar. 
Om 0:30 besloot ik dat het tijd was om naar bed te gaan en de statistieken toonden me 115 kills. Dus heb de trofee binnen. 

En eindelijk kon ik m’n bed opzoeken ^^

Hitman avonturen

Afgelopen woensdag kwam Mathijs langs om weer eens een gameavondje te doen. We speelden voornamelijk Hitman (om-en-om) en dan specifiek de <challenges>. Echt super grappig.

Dat zijn namelijk missies die steeds een stapje verder gaan. Je begint met een missie om iemand (gewoon een specifiek  iemand van het personeel ofzo)  moet omleggen en soms ook nog met een specifieke opdracht erbij. In een bepaalde vermomming of met een specifiek wapen. Wanneer dat gelukt is,  dan komt er nog een opdracht bij, nog een ander persoon of een bepaalde extra condotitie (maar 1 vermomming of niet opgenomen mogen worden op de security tapes). En daarna nog een. En nog een. Tot je totaal 5 opdrachten hebt om te combineren.

Met Mathijs kregen we eerst de missie om een security guard om te leggen, maar die liep dus z’n rondes samen met een collega. Nadat we met een muntje (^^) z’n collega hadden afgeleid, konden we onze target over de railing naar beneden gooien. Wat trouwens – even tussendoor – echt heel gaaf/vet/bruut geanimeerd is. Je pakt hem bij z’n benen en flikkert hem letterlijk naar beneden. En dat binnen een fractie van een seconde. Voelde echt heel powerful.

Maar ok, daarna kwam de opdracht om niet op de security tapes te staan. Waar we eerst een hele omslachtige oplossing voor hadden, maar uiteindelijk ook onze snelle weg in vonden. En toen nog iemand anders omleggen (die gelukkig net naar het toilet ging en we dus heel eenvoudig konden omleggen). En als laatste missies kwamen dat we niemand – behalve uiteraard onze targets – mochten verwonden, dus ook niemand knock out slaan. Niks. Die was nog even pittig. Te meer omdat je dat gewoon heel vaak doet, om een vermomming te bemachtigen.

Uiteindelijk alle missies geslaagd en bij elke stap gingen de vorige stappen vloeiender. Je voelde je steeds meer en meer een professionele hitman. Echt super gaaf.

Leukst is dat dit pas de eerste locatie is, Parijs. Er zijn nog heel veel van dit soort missies te doen. Er zijn inmiddels alweer 4-5 andere locaties bijgekomen. Genoeg te beleven dus.

Samenvoegsel

Ooit schreef ik best veel blogpostjes, maar vanaf half 2010 schreef ik vrij weinig nog, 2011 helemaal niks en in 2012 probeerde ik het weer eventjes. Maar toen bloedde ook die poging dood.

Nu ben ik dit jaar weer begonnen met het neerpennentypen van postjes en bevalt me eigenlijk prima. En zo langzamerhand begon ik toch m’n lange geschiedenis te missen. Ik had ergens een backup met al m’n oude verhalen liggen, maar eigenlijk geen manier om die terug te lezen.

Dus dat heb ik laatst maar eens gedaan, de oude posts allemaal hier geimporteerd. Dus nu zijn we van 80 naar bijna 1300+ blogposts gegaan ^^

Wil nog wel het een-en-ander even redigeren, sommige dingen slaan nu nergens meer op om te bewaren. Maar toch wel geinig om blogposts van meer dan 10 jaar geleden (uit 2013 zelfs, toen nog draaiende op m’n eigen gebrouwen beheersysteem) te kunnen teruglezen. En tja, had ik nou doorgeblogd, dan had ik nu inmiddels al 13 jaar lang blogs geschreven 😀

Maar helaas… soms zit er een pauze in van meer dan een jaar

Update:
kom er nu (na het publiceren van deze post) pas achter dat ik dit dus exact 13 jaar na het schrijven van m’n eerste blogpost geschreven heb. Grappig toevallig ^^

Hitman (en beetje FarCry4) 

Vorige week had ik weer wat game-gekriebel. Ik browsede door de Playstation Store en kwam langs een aanbieding voor FarCry4. Aangezien ik die game nog steeds wel wilde spelen, besloot ik hem te kopen.

Twee avondjes had ik er plezier van en toen had ik toch wel beetje door dat het qua gameplay vrijwel gelijk was als z’n voorganger, FarCry4. Het speelt lekker, is leuk om rond te lopen, de verhaallijn is leuk om te volgen – maar aan het eind van de rit overheerst toch het gevoel van been there, done that. 

Zeker toen ik eind van de week besloot om Hitman een kans te geven. Had er al zoveel enthousiaste verhalen over gelezen, ik was benieuwd of het iets voor mij zou zijn.

En jawel, het spel speelt heerlijk en ben blij dat ik hem geprobeerd heb. 

Het is een mix van rondlopen, patronen herkennen, uitvinden wie wanneer waar is en dan zorgen dat je de juiste vermomming aan hebt, niet opvalt en dus mensen kan omleggen zonder dat iemand het opmerkt. 

Heel verslavend en gaaf om te doen. Had laatst een missie dat ik een aantal mensen van het keukenpersoneel moest omleggen (wat een eitje was, aangezien ze samen in de keuken liepen) en daarna een fotografe. 

Het keuken personeel ging prima, maar bij het omleggen van de fotografe werd ik opgemerkt en werd daarna al snel achterna gezeten door een groep bewakers en kort daarna was ik dood. 

Weer een half uur plannen en timen naar de knoppen. Maar wel weer wat geleerd. Dus bij de volgende poging slaagde ik wel.

Of dat ik de main-targets moest omleggen, er eentje van het balkon duwde terwijl ze naar een vuurwerkshow stond te kijken en ze viel toevallig bovenop de andere target. Twee vliegen in een klap en meteen een van de 100 challenges gehaald.

Ook zoiets briljants. Het level (Parijs) zit bomvol potentiële targets en potentiële moord-mogelijkheden. En je wordt geguide naar al die mogelijkheden dmv challenges. Je kan het stapsgewijs doorlopen of zelf uitvinden hoe je het moet doen. Het laatste is uiteraard het bevredigends, maar wel stukje lastiger.

Zo moest ik een target omleggen dmv een accident en daarna nòg een ander target, maar die laatste was heel even buiten en liep daarna direct naar een besloten meeting. 

En toen het me uiteindelijk gelukt was om ze beiden te vermoorden, kwam de extra opdracht om nu weer hetzelfde te doen, maar deze keer moest ik ook nog eens de lichamen opruimen…  binnen 90 seconden.

Al met al dus heel veel plezier met Hitman en dit is pas het eerste level. Denk dat ik zeker de rest ook ga kopen, nog meer levels en mogelijkheden. 

Firstlook

Afgelopen zaterdag naar Firstlook Festival geweest. Een gamefestival (eerder een beurs, maar ok) waar ik de afgelopen jaren naartoe ga met een groepje vrienden. 

Deze keer liep het iets anders.  Lies werd ziek in de nacht voordat ik zou gaan. Dus in plaats van dat ik om 7u de deur uitsloop, om er om 8.45u te zijn, vertrok ik nu om 9.45u en liep er tegen 10.45u naar binnen. 

Hadden dit jaar (ook weer) VIP-kaartjes gekocht, waarmee je 2 uur eerder naar binnen kan, zodat je iets rustiger al wat games kan checken. En later (als het gepeupel er ook is) kan je soms de langere rijen skippen. Aangezien ik iets later was, heb ik de initiële 2 uur bonus niet mee kunnen pakken, maar daarna nog wel soms wat rijen kunnen skippen. 

“En wat heb ik dan allemaal gezien/gespeeld?”, hoor ik u vragen.

Nou,heb de Playstation VR gedaan. Was wel bijzonder, maar bevestigde wel m’n vermoeden dat het voor mij (voorlopig) alleen nog maar een leuke gimmick is en niet iets waar ik heel erg op zit te wachten. De emertion was heel gaaf, ik deed een ‘spel’ waarbij je in een auto zit tijdens een getaway. Was leuk gedaan dat je met beide handen je wapen moest herladen enzo, maar qua gameplay was het vrij suf/basic. Niet iets wat me wegblaaste eigenlijk. 

Daarnaast gespeeld:

Gears of War 4: gewoon weer hetzelfde als deel 1 tot 3, speelde leuk, maar heb ik genoeg gehad. 

Fifa17: ben nooit een groot voetbalfan geweest. Dus eigenlijk alleen ff gespeeld zodat een vriend samen kon spelen. Was leuk, maar voor mij exact hetzelfde als de afgelopen 3 footies. 

For Honor: heel even gespeeld, maar was ten eerste op PC en ten tweede werd ik zo in de campaign gedropped en snapte ik dus de ballen van alle moves en mogelijkheden. Ook voelde het nog beetje sluggish aan. Zal wel komen doordat het een oude build was ofzo. Twijfelde sowieso al over de houdbaarheid, dus denk dat ik tzt maar even de kat uit de boom kijk. 

Pine: een indie game, soort Dark-Souls-ish spel met vleugje Zelda en in een cartoony look. Speelde wel aardig, leuke gasten en zag er wel heel gaaf uit. Ben benieuwd hoe het eindproduct wordt. 

Zombie Night Terror: soort mix van Lemmings met zombies. Best grappig en hele gave art-style. Maar uiteindelijk misschien niet helemaal mijn ding. Vond de animaties enzo wel super gaaf. 

Antegods: 2 vs 2 spel waarbij je energie moest verzamelen en je Titans moest voeden. Was wel geinig, verloren ons potje, maar al-met-al denk ik niet dat ik hem later nog eens wil spelen. 

Tricky Towers: spel waarbij je tegen elkaar dmv Tetris-blokjes een toren moet bouwen. Maar het ding is dat de blokjes physics hebben, waardoor je toren dus vrij snel instabiel raakt en omvalt. Heel grappig als party-game. Heb hem tijdje geleden al eens op Playstation Plus gratis gekregen, maar de singleplayer is niet zo leuk als tegen elkaar spelen. 

Domiverse: op 1 scherm tegen elkaar battlen. Super lachen en verslavend. Allerlei verschillende karakters met hun eigen aanvallen en tactieken. Heel grappig en zeker eentje om in de gaten te houden. 

Deliver us the Moon: kende hem van naam. Even gespeeld, maar had geen idee wat ik moest  doen. Voor m’n gevoel kon ik alleen maar rondlopen in een maan-basis. Beetje meh-gevoel over. 

En uiteraard veel cosplay gezien en veel lol gehad. Het was super druk, maar tegelijk ook weer heel gezellig/gaaf. 

Wat speel ik? 

Sinds de bèta van Battlefield 1 ben ik weer helemaal in de Battlefield-mood. Speel de laatste weken weer vaak Battlefield 4 en dan of TDM Sniper Only of de standaard gamemodes Conquest / Rush. Het blijft toch een heel leuk spel.

Elk potje weer zijn er wel momenten waardoor je je even goed voelt. Soms eindig ik bovenaan (in de top 3) en de andere keer sta ik helemaal onderaan (de laagste top 3 ^^). Maar in beide gevallen ben ik verrast door de uitslag. Of ik had het gevoel dat het super goed ging en heb ik blijkbaar helemaal niet bijzonder goed gepresenteerd. Of ik heb juist het gevoel dat ik maar gewoon m’n best gedaan heb, en dan eindig ik bovenaan. 
Heerlijk dus. In beide gevallen voelt het goed. Of het gevoel als je een tank neerhaalt met je rocketlauncher. Of een vijand met een sniper-rifle. Kan er geen genoeg van krijgen. En kan dus ook niet wachten tot 21 oktober, dan komt Battlefield 1 uit. 

In de tussentijd ook weer The Witcher 3 opgepakt. Ligt al heel lang te wachten en hoor van  iedereen hoe geweldig hij is. Maar kwam er maar niet in terug. Eind vorig jaar wel een tijdje gespeeld, maar op een gegeven moment weer geswitched naar andere spellen (Bloodborne en Dark Souls 3 voornamelijk). 

Wat me het meeste tegenhield was het overweldigende aantal quests en andere dingen die er te doen zijn. Elke keer als ik naar de kaart keek, stonden er zo’n schrikbarend aantal vraagtekens en andere meuk op, ik werd er gewoon onrustig van en wist niet waar te beginnen.

Maar een vriend en een aantal forumposts overtuigden mij om de vraagtekens te negeren, sterker nog, je kan ze uitzetten op de wereldkaart. Dus je krijgt nog wel te maken met de random encounters, maar zijn nu echt verrassingen.

Voorheen voelde ik de behoefte om alle vraagtekens weg te werken, maar nu is het gewoon kijken welke quest ik zin in heb. En daarnaast kom ik soms iemand tegen met een uitroepteken boven z’n hoofd (lees: met een quest dus) en hangt het van mn stemming af of ik hem direct oppak of eerst de quest doe waar ik mee bezig was. 

Al met al merk ik dus nu hoe leuk The Witcher 3 is. Begrijp nu pas waarom iedereen er zo lyrisch over is ^^

Dus dat ben ik aan het spelen. Weet u dat ook weer.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén