Een eiland in de oceaan van weblogs

Rakso

Maand: oktober 2008

Klein beetje mijn werk

De site van een vriend van me is onlangs online gegaan. Hele mooie site, met een hele mooie showreel en heb er zelf ook beetje aan bij mogen dragen. Bekijk hem hieronder, vond hem wel een plekje op m’n voorpagina waard.

Hectisch

De afgelopen week was hectisch druk.

Dat kwam door m’n werk. Kreeg vorige week vrijdag een spoedklus van Reebok en heb daar tot gister vrijwel nonstop aan gewerkt. Totaal meer dan 90 tot 100 uur gewerkt. Heel vorig weekend besteedde ik aan het werken en nu is het klaar.

En ben er best weer trots op. Samen met m’n collega’s van Pixelfarm hebben we dus de volgende website in 5 dagen tijd gerealiseerd (donderdag en vrijdag waren voor aanpassingen).

Music time

Het is alweer een half jaar geleden dat ik een muziekje met u deelde.

Dit nummer is er weer zo eentje. Eentje welke ik al een tijdje ken en ineens ontdekte. En sindsdien (paar dagen geleden) draai ik hem dagelijks vele malen achter elkaar.

Bouwt heerlijk op en uiteindelijk heeft het eenzelfde climax als deze.

[audio:20081021_boardofcanada_dayvan_cowboy.mp3]
Boards of Canada – Dayvan Cowboy

Same old sh*t

Heb eigenlijk niet zoveel te melden.

Zit inmiddels alweer vijf weken in Dordrecht, omringt door drie katten en Liessie. Bevalt nog steeds prima, vermaken ons goed. Sinds paar dagen de nieuwe beta van Call of Duty 5 aan het uitproberen. Ik moest er even aan wennen en denk ook dat Call of Duty 4 m’n favoriet blijft. Maar deze heeft toch ook wel weer aantal leuke nieuwigheidjes. Lies blijft bij COD4, ze vind COD5 maar niks.

Voor de rest lekker ’s avonds even gamen, tv kijken of onze dosis 24 bijspijkeren.

Dit weekend was ik eigenlijk van plan om bij wat vrienden langs te gaan in Almere, maar helaas – moest onverwacht werken. Een spoedklus. Dus gister tot 22:00 zitten werken en vandaag ook weer. Terwijl het zondag is!

Voor de rest weinig nieuws te melden. Over een maandje ben ik jarig – en gaan dat waarschijnlijk ook hier in Dordrecht vieren. En dan is het alweer bijna sinterklaas, gaan we naar Spanje voor een weekend en dan kerst en oud&nieuw. Gaat snel.

Maar nu eerst, even gamen.

Dubbel lucky

Zo heb je niks. Zo heb je er twee.

Al sinds vorig jaar november speel ik Call of Duty 4 op m’n Xbox360. Voornamelijk tegen / samen met anderen online. Sinds een maand of twee doet ook Lies enthousiast mee. Begon eerder dit jaar dat ze mee wilde kijken en soms zelf vroeg of we even konden gaan schieten.

En nu is het soms zelfs eerst knokken om wie er mag spelen, voordat het ingame-schieten kan beginnen. Allebei redelijk verslaafd dus. Ondanks dat we al beiden totaal meer dan 3-4 dagen (per persoon) online hebben rondgelopen, krijgen we er maar geen genoeg van.

En nu komt er in november het vervolg. Niet gemaakt door dezelfde ontwikkelaars, maar wél met dezelfde multiplayer erin. Dus daar was ik best wel benieuwd naar.

Via de officiele COD-site had ik me aangemeld voor de beta-test. Hierbij kan je eerder het spel online spelen en kan de ontwikkelaar dmv feedback het spel verbeteren voordat hij in de winkels ligt en de grote massa het gaat spelen. Daar eigenlijk niks meer van gehoord – was beetje laat met aanmelden, dus had ook geen valse verwachtingen.

Toen gaf afgelopen week een nederlandse gamesite (InsideGamer) ook plekken weg voor de beta. En daar had ik wel geluk. Ik behoorde tot de eerste 50 mensen die reageerden en verdiende daarmee dus een plek in de beta – welke aanstaande vrijdag van start gaat.

Ik was helemaal blij en gelukkig. Beter kon deze week niet worden. Totdat ik vanochtend een mailtje kreeg, van de officiele COD-site. Dat ik een plek in de beta had gekregen.

Dus had ik vorige week nog niks. Nu heb ik ineens beschikking over twee beta-keys. En die beta is al bezig. Dus ik kan vanavond al beginnen met schieten in de Call of Duty: World at War Beta.

En even kijken, misschien dat ik mijn andere key weggeeft. Aan Lies of iemand anders die ook fanatiek COD-speler is.

Meeslepen

Al sinds het begin der tijden heb ik last van mijn zogenaamde enthousiasme syndroom.

Maar nu is het helemaal erg. Had twee weken geleden Brothers in Arms besteld. Keek ik helemaal naar uit, maar nadat ik hem had ontvangen bleek het niet mijn soort spel te zijn. Te langzaam, te tactisch, te niet-Skar-ish.

Dus op Marktplaats gezet om te verkopen. Simpel.

Na een paar mail wisselingen krijg ik een mailtje van iemand die vraagt of ik hem wil ruilen. Voor Battlefield:Bad Company. Dat spel was al uit sinds deze zomer, had er destijds wel naar gekeken, zelfs de demo gespeeld, maar toch was ik er nooit helemaal door gegrepen. Nu wel. Vond het een goede deal en we zetten de ruil in werking.

Maar door deze aanbieding werd ik ineens wel enthousiast voor Bad Company. Ineens ging ik alle video’s bekijken die er waren, alle reviews lezen en overal informatie opsnorren (mooi woord, opsnorren). Ik slurpte al deze informatie op en bekeek sommige videos wel 2-3-4-5 keer.

Maar de ruil verliep niet vlekkeloos. Mijn spel is wel bij die ander aangekomen, maar zijn spel is niet bij mij aangekomen. Elke dag ren ik naar de brievenbus, maar helaas… leeg. Begin steeds meer te vrezen dat ik me heb laten meeslepen door m’n enthousiasme en te snel heb gehandeld. Misschien ben ik wel opgelicht. Heb ik een spel verstuurd – in goed vertrouwen – en daar niks voor teruggekregen.

Maar ja. Heb mezelf nu wel helemaal gigantisch enthousiast gemaakt en daardoor rest mij maar een uitweg als ik mijn ruilspel nooit zal ontvangen: het spel zelf kopen.

Vond het alleen wel apart om te zien dat ik een week geleden wel eens de demo had gespeeld en het wel een aardig spel leek, maar niet overwoog om hem te kopen. En nu – nadat iemand me het spel aanbied – ik ineens helemaal wild in m’n hoofd ben en het spel moet kopen van mezelf.

http://www.youtube.com/watch?v=UaHcMxfJlhY

Heel de wereld wacht

Gears of War 2, het vervolg op het immens populaire Gears of War (deel 1, inderdaad, goed geraden). Het moet beter, mooier en groter worden dan zijn voorganger.

Heel de wereld wacht erop. Nou ja, heel de hardcore-gamers-wereld. En dan ook nog eens alleen de Xbox360 bezitters. Heel de wereld. Maar ik niet.

Vond deel 1 leuk, maar merk dat ik vooral in de singleplayer veel lol heb beleefd. Daarna was het op multiplayer gebied wel eventjes leuk, maar dat was snel voorbij. De gameplay van bijvoorbeeld Call of Duty ligt mij toch beter. Lekker knallen, niet rennen en dekking zoeken en moeilijk doen en constant maar neergehaald worden.

Dus begin november (de 7e geloof ik) zal ik niet voor de winkel liggen te wachten. Denk dat ik nog eventjes een weekje langer wacht, dan is Call of Duty: World at War er. En die vind Lies ook leuk om te spelen – denk ik.

Of zal ik toch m’n centjes nog eventjes in m’n broekzak houden? We kijken nog wel even. Ben ook nog eens jarig en wie weet 😉

Dit laatste kwart-jaar komen er weer een aantal mooie spellen uit. Dus we zullen moeten kiezen. En dat is lastig.

http://www.youtube.com/watch?v=4XjHaXckAag

Mijn reis

Eindelijk! Vaste grond onder m’n voet.

Eerst stond ik zielig alleen en verlaten op de vloer in een flatje in Almere. Ik was vergeten.

Was waarschijnlijk niet belangrijk? De Xbox360 werd meer dan een half jaar geleden al meeverhuisd. En 3 weken geleden gingen de computer, stereo en bureaustoel ook mee. Maar ik werd achtergelaten. Vergeten.

Tot afgelopen weekend. Eindelijk kwamen ze terug voor mij. En met een plastic zak over m’n kop werd ik meegenomen – zogenaamd om me te beschermen tegen de regen.

Ondanks dat ik niet zoveel zag, had ik wel door dat ik een paar uur op de vloer van de trein moest staan. Tussen de smerige schoenen en andere rommel op de vloer. Mét m’n plastic zak nog steeds over m’n kop. Leek wel een gevangene!

Na wat voelde als een levensreis werd ik weer opgetild (aan m’n nek!) en door de regen gedragen.

Toen eindelijk die zak van m’n kop gehaald werd, was mijn uitzicht heel anders. Ik sta nu – weer in al mijn glorie – te schijnen op een bureau in Dordrecht.

Afgelopen weken was Skar te druk met z’n gewerk, z’n gegame en alles daar omheen. Te druk om hier te posten en te druk om mij op te komen halen.

En nu sta ik hier dan. Krijg kopjes van harige monsters en ik doe keurig mijn werk als erom gevraagd wordt.

Ik ben weer blij, want ik ben weer bij mijn baasje – Skar.

Hoop dat hij net zo blij is als ik met hem.

~ lampje

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén