Een eiland in de oceaan van weblogs

Maand: april 2008 (pagina 1 van 1)

Bijna binnen

En meer woorden hoef ik er niet aan vuil te maken. GTA IV is onderweg en ligt met een beetje mazzel morgen in de brievenbus.

[update – 29/04 @ 10:46]

En we zijn alweer een stapje dichterbij. Gisteravond lag het pakje nog in Dordrecht. En nu ligt hij hier om de hoek, in Amsterdam. Grote kans dat hij dus vanavond bij thuiskomst keurig in de brievenbus ligt te glimmen.

[update – 29/04 @ 11:14]

En het pakje is onderweg naar m’n brievenbus. Nu maar hopen dat het erin past. Zal wel moeten, want het is een smalle DVD-case. Dus nu is het nog meer zekerder dat ik vanavond GTA 4 zit te spelen 😛

Zwemzooi

Had me (weer eens) voorgenomen om wat meer aan m’n conditie te gaan doen. Vorige week weer begonnen met hardlopen – inmiddels al 3 keer gelopen (in 1 week), dus dat gaat goed. En wilde ook weer gaan zwemmen.

Vorig jaar al samen met Jaz tijdje wezen zwemmen, maar dat zwembad was 20 minuten fietsen. En bij mij om de hoek zit ook een zwembad, dus daar ging ik gisteravond eens kijken.

Maar helaas. Dat doen we dus nooit meer. Het waren maar 2 banen en maximaal 15 meter lang. E̩n baan was duidelijk de babbelbaan, overal vrouwen met keurig hun hoofd boven water zodat hun kapsel niet nat werd Рzucht. En de andere baan was de turbobaan, bedoelt voor de snelle zwemmers.

Maar helaas. Omdat het bad (1) zo kort/klein was en (2) er maar twee banen waren, was de turbobaan al snel super vol en kon je eigenlijk alleen maar achter elkaar in een rijtje schoolslag doen. En eigenlijk was ik ook de enige die borstcrawl wilde zwemmen, de rest waren toch voornamelijk mensen die rustig baantjes wilde trekken.

Dus dat schiet niet op. Ik wil sporten. Voelen dat ik sport. Buiten adem raken. Moe worden. M’n conditie duidelijk verbeteren en niet langzaam baantjes trekken, dat schiet niet op.

Dus we gaan volgende week wel weer 20 minuten op de fiets om te zwemmen in een echt zwembad. Daar hebben ze 5-6 banen van 20-25 meter lang. En daar is de snelle baan ook écht snel!

Een weekend vol familie en autorijden

Het was vrijdag en ik kijk vooruit naar een weekend vol plannen.
Ik knipper met m’n ogen en *floep* het is alweer maandag en ik zit alweer op m’n werk.

Maar het weekend was een gezellig en vol weekend. Vrijdagavond bij m’n vader en Annelies gegeten en toen doorgereden naar m’n meissie in Dordrecht. Zaterdag begin van de middag naar Voorburg gereden en daar m’n neef Rick en z’n vriendin geholpen met verhuizen. ’s Avonds lekker uiteten gegaan bij de chinees en toen doorgereden naar Almere.

En zondag was het ‘omadag’ . De dag begon al vroeg doordat het dekbed Lies probeerde te vermoorden. Na wat geworstel (bleek uiteindelijk een draadje rondom d’r ketting te zijn) waren we dus allebei klaarwakker om 5:30. Toen dus maar besloten om beetje te gaan schieten op de Xbox en heb ik ook nog ff hard gelopen om 7:30 in de morgen. Daarna even omgekleed en dus naar omadag gegaan.

Alle familie kwam bijeen in Almere (incl m’n neef en z’n vriendin die we de dag ervoor nog gezien hadden) en toen stukje door Almere getoured en uiteindelijk heb ik ’s avonds pannenkoeken gebakken samen met m’n oom en m’n moeder. Die vielen goed in de smaak en onder het genot van een heerlijk avondzonnetje zijn we uiteindelijk terug naar Dordt gereden.

En toen was het al heel snel weer maandagochtend en begon de wekker te blèren dat we eruit moesten. En met een weekend van bijna 500 gereden kilometers was het behoorlijk auto-intensief 🙂

Zal in de loop van de week nog wel ff wat foto’s online gooien – net als wat filmpjes van de rally 😛

Briljant verslavend

Enthousiast raken over nieuwe dingen is iets waar ik heel goed in ben. Enthousiast blijven over dingen gaat mij iets minder makkelijk af. Vaak dwaal ik na een bepaalde tijd (dagen, weken en soms maanden) af. Dan ontdek ik weer iets nieuws waar ik enthousiast over ben en vraagt dat weer m’n onverdeelde aandacht.

Er zijn natuurlijk uitzonderingen. Een daarvan is Call of Duty 4 (COD4). Dat speel ik al sinds november en nog steeds met veel plezier. Had al snel de singleplayer uitgespeeld, maar het is de multiplayer die mij in z’n macht heeft. Vaak ’s avonds nog even schieten. En zelfs als ik bij Lies in Dordt zit gaat tegenwoordig de Xbox mee – soms zelfs op Lies d’r verzoek 😉

Wat COD4 zo verslavend maakt, is het systeem van challenges. Als speler heb je een bepaalde rang en daaraan hangen weer bepaalde uitdagingen. Als je speelt kan je ervaringspunten verdienen waarmee je weer nieuwe wapens of uitbereidingen kan unlocken. En juist die steeds-iets-verder-gameplay maakt COD4 zo verslavend. Elke keer kijk je in je lijst en zie je dat je nog 3 kills moet maken om dat ene wapen te krijgen. Of nog die speciale handeling uitvoeren om weer nieuwe skills te kunnen gebruiken.

Maar op een gegeven moment zit je natuurlijk aan de hoogste rang, met alle wapens en uitbereidingen unlocked en wat moet je dan? En daar hebben de makers ook weer iets moois voor bedacht: Prestige Mode.

Als je de allerhoogste rang hebt behaald (55, Commander General of zoiets) dan kan je ervoor kiezen om alle verkregen wapens, uitbereidingen en skills te resetten. Ja, je leest het goed. Je bent constant bezig om alles te unlocken en dan heb je eindelijk alles… dan ga je het weer ongedaan maken. Maar je krijgt er wel een mooie medaille voor terug. Maar doordat je alles weer opnieuw kan behalen, blijft het spel leuk, uitdagend en verslavend. Heel slim bekeken dus van de makers.

Ik heb dus gisteravond voor de eerste keer deze Prestige Mode gehaald. Ben nu dus weer rang 3 ofzo… met alleen maar een lullig klein basis schietijzer. Maar uiteindelijk heb ik nu wel weer alle mogelijkheden om te klimmen, te groeien en mezelf te motiveren om door te gaan tot diep in de nacht.

Maar het zal u – als vaste bezoeker van Rakso – niet zijn ontgaan dat ik de laatste maand hyper enthousiast ben over het vierde deel in de Grand Theft Auto-serie. Helaas moet ik nog 1,5 week geduld hebben. Dus voorlopig nog even lekker COD4 spelen.

En ik ga er stiekem vanuit dat GTA4 de toorts van COD4 zal overnemen – voor hoelang weet ik niet, maar zeker de eerste weken. Misschien dat ik op een gegeven moment zal afwisselen tussen beiden. Maar tot die tijd gaan we gewoon weer omhoog in de rankings van COD4.

Mooi archief

Al een tijdje liep ik te balen dat ik niet een mooi overzicht kon tonen van m’n posts en m’n Flickr-foto’s.

Nu had ik een mooi archief gevonden en na Jon van RooBottom te hebben gemailt, heb ik deze gekregen en nu nu is ook het archief van Rakso mooi en toont tegelijk ook de foto’s genomen in de betreffende maand.

Heel kewl dus. Moet nog ff beetje tweaken, want heb toch eigenlijk best veel geschreven. En is misschien leuker als de volgorde omgekeerd kan worden. Ff kijken nog. Maar voor nu vind ik het heel kewl 😉

Klik hierboven op ARCHIVE om te kijken hoe mooi het allemaal werkt 😉

Nog enthousiaster

Met elke regel die ik lees over GTA4 word ik enthousiaster en kan ik steeds minder m’n geduld bewaren tot 29 april.

Zo las ik gisteravond een preview waarin onderstaande weer een diepe indruk op mij maakte. Vooral de levendigheid van de stad zal fantastisch worden.

Missies, wat nou missies. Gewoon wat rondtoeren in GTA is minstens zo leuk en dat is dan ook het eerste wat op het programma staat. Tijdens het rondrijden met de vele auto’s, scooters, motoren, bussen en vuilniswagens, val je van de ene verbazing in de andere. Langs de weg staan soms mensen hun auto te repareren, te bellen bij betaaltelefoons, een straatveger loopt rond met een bezem en veegt het vuil bij elkaar, terwijl iets verderop een hotdog kraampje staat waar je een broodje worst kunt halen die je gezondheid licht verbetert. Achterop een vuilniswagen staan nu ook echt twee mannen mee te liften. Op straat lopen dikke mensen, dunne mensen, oude en jonge mensen. De variatie in voetgangers is werkelijk enorm. Sommige mensen hebben een rugzak bij zich, andere lopen met een kop koffie die op de grond valt wanneer je ze aanstoot en waarop ze uiteraard gepast reageren. De hoeveelheid details in GTA IV is schier oneindig; uren kun je rondkijken en steeds weer nieuwe dingen opmerken.

(bron: Gamer.nl)

Daarnaast wordt er ook steeds meer bekend gemaakt over de multiplayer. En sinds ik nu helemaal verslaafd ben geraakt aan de multiplayer mogelijkheden Call of Duty 4, word ik ook hierdoor steeds ongeduldiger en enthousiaster 🙂

Volledig anders qua opzet is de Cops ’n’ Crooks-gamemode. Hierin neemt het ene team de rol aan van politie-agent en de andere die van crimineel. Het doel van de criminelen bestaat erin hun baas (een van de spelers, random geselecteerd per ronde) te escorteren naar een veilige plaats. De agenten dienen hem uiteraard uit te schakelen voor hij deze locatie bereikt. Ook deze gamemode is weer één brok plezier die steunt op samenwerking tussen teamleden. Bijzonder cool is het bijvoorbeeld wanneer de criminelen allemaal in dezelfde auto zitten en zo hun baas op uiterst efficiënte manier kunnen beschermen. Vaak resulteert dit dan ook in wilde achtervolgingen doorheen de straten van Liberty City. De kick is groot wanneer de agenten nét op het ogenblik dat de baas van de criminelen gaat wegvaren of -vliegen een kogel door zijn kop kunnen jagen!

(bron: 9Lives.be)

Al met al maakt al deze informatie mij super ongeduldig. Nog 2,5 week wachten, heb hem al ge-preordered. Dus dan ligt hij 29 april keurig op de deurmat – mag ik hopen.

Nog maar 17 dagen! 😉

Even snel tussendoor

De komende weekenden zitten alweer vol met verjaardagen, etentjes.

Maar wist er gelukkig nog wel m’n volgende motorrijles tussendoor te vogelen.

Zaterdag 26 april is de dag dat ik weer op de motor zit. Heerlijk. Kijk er nu alweer naar uit.

Zo. Klaar 😛

Voorpret

Voorpret voor een spel is eigenlijk vaak de helft van het speelplezier. Soms is de voorpret nog groter dan het spel zelf en soms juist andersom.

Valt eigenlijk niet te voorspellen. Over bijvoorbeeld Call of Duty 4 had ik eigenlijk weinig gelezen en die had ik zelfs beetje genegeerd. Totdat ik een review las waarin de reviewer heel erg enthousiast vertelde over de online-mogelijkheden van COD4. Dus toen maar ff gekocht en sindsdien niet meer losgelaten.

Dit was net na m’n verjaardag – eind november vorig jaar. Dus inmiddels alweer bijna 5 maanden hiermee onder de pannen.

Nu komt er eind deze maand hét spel van dit jaar, Grand Theft Auto IV. Heb het er al eerder over gehad, maar vandaag vond ik weer wat meer informatie over het spel en met elk detail krijg ik meer zin in 29 april.

…One drug dealer remains, and then we learn a valuable lesson about firing rocket launchers inside enclosed spaces. It seems like a stupid but fun idea so we fire away, directly at the kitchen, and it meets its mark. It obliterates everything in the room — tables and chairs are knocked over, and there’s a bit of a fire smoldering. The drug dealers are dead, but so is Jacob, and so am I. Mission failed.

Consider this the first ever GTA IV tip before the game is released –  as tempting as it might sound, don’t use a rocket launcher to complete the “Concrete Jungle” mission.

(bron: Destructiod)

En omdat ik een quote niet genoeg vind, hieronder nóg een andere quote (van een andere bron).

The first thing we noticed when taking control of Grand Theft Auto 4’s protagonist was the weight of him. Unlike previous GTA heroes, Niko feels and moves like a real human being. He doesn’t control like a remote control car, stopping and starting on a dime. He’s got momentum, he’s got force, so running down the streets or ducking behind cover from gunfire feels more realistic than ever.

(bron: UGO)

Al met al kan ik dus echt niet wachten.

En met mij nog 10.152.197 andere gamers. Heel de game-wereld wacht met smart op GTA4. Nog 3 weekjes geduld en dan ligt hij op m’n deurmat. En hoe toevallig, de dagen erna is het Koninginnedag en nog aantal andere vrije dagen. Dus dan heb ik mooi de tijd om de wereld van GTA4 te verkennen.

LOVELY!

Heerlijk weekend

Eindelijk weer iets om te posten op Rakso, want afgelopen weekend zat vol nieuwigheden en leuke dingen.

Allereerst kwam Lies donderdagavond al naar mij toe… dus toen ik vrijdagavond thuiskwam van werken, was zij er al. Heerlijk!

Toen werd dit weekend de nieuwe map-pack (nieuwe multiplayer-maps) gereleased voor Call of Duty 4. En aangezien ik (en met mij mijn brother Jaz en zelfs Lies) al maanden helemaal verslingerd zijn aan “ff schieten”, was het een genot om deze nieuwe maps te verkennen en te spelen. Dat hebben we dus ook zaterdagnacht tot een uurtje of 1:30 gedaan – samen met Lies op de bank. Echt geweldig.

Zondagochtend ging al vroeg de wekker, want ik ging – samen met Jaz – m’n eerste motorrijles doen. Dus op het fietsje naar de motorrijschool, daar in het pak gehezen, helmpje op en na een half uurtje klungelen met de pedalen, hendels en schakeldingetje hadden we het al aardig onder de knie. Zo goed zelfs dat we nog ff de openbare weg opgereden zijn, door het bos en de polder naar de dijk. Daar nog ff gereden en toen was het alweer tijd om terug te gaan. Maar wat fantastisch zeg. Dat gaan we dus zeker voortzetten en hoop dus over een paar maanden / half jaartje, m’n motorrijbewijs te hebben. Fokking hell, dat was machtig prachtig mooi 😉

En toen zondagmiddag nog samen met Lies en vriend Craggie naar de rally van Almere geweest. Daar weer staan te genieten van het rondscheurend geweld van de rallybakken. Heb m’n hele camera (2 GB) volgeschoten met totaal meer dan 60 filmpjes en zal eerdaags ff een selectie maken en er aantal op YouTube gooien. ’s Avonds nog gezellig en lekker gegeten bij Craggie en Eef thuis. Hadden gans uit de oven klaargemaakt, luxe hoor!

Al met al dus een gruwelijk lekker weekend. Zeker aangezien ik het kon delen met Lies (en Jaz en Craggie).

En over dat motorrijden horen jullie echt snel meer, want dat is zo gruwelijk gaaf!