Een eiland in de oceaan van weblogs

Rakso

Maand: maart 2007

Beetje stil hier

De afgelopen week was het ’n beetje stil hier. En omdat ik niet meer twitter, kon u ook niet meekijken met mijn dagelijkse beslommeringen.

Maar was ook niet heel boeiend. Ging naar werk, super druk op werk en dan ’s avonds kwam ik weer terug. Kookte m’n avondeten en ging daarna nog beetje gamen of tv kijken. Beetje standaardmeuk dus.

Donderdag was wel iets anders, want toen gingen we na werk samen met wat collega’s een potje zaalvoetballen. Zaaltje gehuurd voor een uurtje en spelen maar. Ging me nog best goed af eigenlijk. Aantal collega’s hadden het niet verwacht van mij en maakte dus best indruk. En dat was kewl.

Voor herhaling vatbaar? Zeker wel en ga dus ook met wat collega’s kijken of we er een wekelijks iets van kunnen maken.

Vandaag nog even samen met Craggie bij de rally (sprint) gekeken. Morgen worden er hier bij mij in de buurt ook een aantal klassementsproeven gereden van de rally, dus ga waarschijnlijk nog wel even kijken.

En voor de rest valt er weinig te beleven op het eiland Rakso. Maar zal wel proberen om – ook als er weinig gebeurt – regelmatiger te posten, want een week stilte is ook niet gezellig.

Dus tot snel. Uiterlijk tot maandag, beloofd!

Doet niks meer

Vorige week ontdekte ik Twitter en vond het leuk. Direct in de zijbalk ingebouwd en hield het een weekend vol. Want toen de week aanbrak, bleek dat ik eigenlijk weinig te melden had.

Deed eigenlijk elke dag vrijwel niks anders dan anders. Stond ’s ochtends op, ging naar m’n werk en ’s avonds weer naar huis . Beetje eten en daarna tv / filmpje te kijken of ff gamen. En dan naar bed en de volgende dag ging het weer net zo. Weinig nieuwswaarde om te plaatsen op Twitter dus.

Uiteraard waren er uitzonderingen.

Zo at ik woensdag niet thuis, maar bij m’n moeder en Herman. Heel gezellig, maar geen getwitter.
En donderdag ging ik met collega’s naar 300 (heerlijk brute film – aanrader!). Daarna gegeten en gepoold. Bleef uiteindelijk zelfs bij een collega slapen (was namelijk 3:00) en dus was super gezellig. Misschien wel twitterwaarde, maar geen zin.
En gister (vrijdag) ben ik uiteten geweest met m’n vader en Annelies (en brother Jaz met z’n vriendinnetje). Ook super gezellig, maar ook geen getwitter.

Dus ondanks dat er toch veel ‘andere’ dagen bij zaten (zeker donderdagnacht), voelde ik niet echt de behoefte om het te gaan melden op Twitter. Had zelfs vanuit de bios kunnen smsen(want dat kan dus ook) wat ik aan het doen was, maar heb er helemaal geen enkele behoefte aan. Vorig weekend was leuk, want toen was het nieuw. Maar vandaag Twitter weer uit de zijbalk gehaald, want is beetje een hype welke mij niet ligt.

Verwacht hem ook niet snel (lees: nooit) terug te zien. Want eigenlijk is Twitter boring als je een leven hebt ๐Ÿ˜‰

Werk en game mix

Afgelopen weekend moest ik – ivm wat uitloop met een project – thuis nog wat werken voor Qi. Daar was ik dus behoorlijk wat uurtjes mee zoet afgelopen weekend. Maar tussendoor was er nog genoeg tijd over om te gamen.

Zeker zondag, toen het werk erop zat, heb ik lekker zitten gamen. Het gamen bestond afwisselend uit het onderhouden van m’n tuintje in Viva Pinata en aan de andere kant bruut knallen in Gears of War.

Viva Pinata was verrassend leuk. Had hem zaterdag gekocht omdat ik toch wel benieuwd was en het pakte toch anders uit dan verwacht. Het tempo ligt vrij laag. Het is meer een relax-en-achterover-leun spel dan een spel vol actie. Kort gezegd is het de bedoeling dat je je eigen tuin aanlegt, met bomen, planten en vijvers. Daarmee kan je pinata’s lokken – dit zijn pluizige beestjes met elk eigen wensen / doelen / behoeftes. En zo maak je je tuin meer-en-meer je eigen.

Door bijvoorbeeld de ene soort pinata op te offeren, komt een andere wel naar je tuin etc. Het spel zit dus vol met – onbewuste – keuzes. Zo besloot ik in het begin dat ik een bepaalde plant niet wilde, totdat ik in de encyclopedie (welke heel handig in het spel zit en laat zien wat elke pinata wil) las dat die plant weer andere pinata’s aantrok.

Had tijdens het spelen constant het gevoel dat het sloom en saai was, terwijl een blik op de klok me telkens anders vertelde. Elke keer als ik ‘even’ m’n tuin ging onderhouden, zat ik 1-2-3 uur later nog te spelen. Vergat gewoon compleet de tijd en dat is een goed teken.

Betrap me er nu zelfs op dat ik nu soms ook loop te denken – hoe kan ik meer/betere pinata’s naar m’n tuin lokken? Maar heb wel gemerkt dat het echt een spel voor uitproberen is. Je kan zo super veel verschillende dingen doen, volgens mij kan je nooit 100% het spel doorgronden. Bepaalde combinaties maken weer iets anders, echt kewl ( 0f frustrerend dat ik dat niet weet?)

Daarnaast ook veel Gears of War gespeeld. Dit spel – wat elke Xbox360-bezitter gewoon moet spelen – is singleplayer al stoer en multiplayer ook heel verslavend. Maar zondag dus coop ontdekt en dat maakt de singleplayer zoveel meer fun.

In cooperatief spelen (letterlijk: samen spelen) houdt in dat je medespeler (in dit geval was het Snith) de rol overneemt van een normaal computer gestuurd karakter. En meteen merk je het.

Je gaat overleggen hoe bepaalde missies aan te pakken, wie wat doet, een gaat links, de ander rechts. De een dekt de ander etc. Heel gaaf gedaan dus. En zeker verslavend. We hebben – denk ik – zo’n 2 uur gespeeld en gaan dat zeker snel nog eens doen.

Hebben zelfs samen het spel uitgespeeld – ik was zelf al ver gekomen en toen samen het laatste stukje gedaan. Was echt voor herhaling vatbaar.

Dus mochten er dus nog meer mensen zijn die Gears of War spelen, feel free to join me on any mission ๐Ÿ™‚

Ontdekt Twitter

Ik lees al enige tijd een aantal blogs en eentje daarvan is het blog van Matt Brett – een gamende blogger uit Canada. Hij heeft meestal de laatste technieken en reviewed op een leuke manier Xbox360-spellen.

En nu weer iets nieuws ontdekt via Matt:
Twitter, een nieuwe dienst waarbij iedereen eigenlijk dezelfde vraag beantwoord: ‘wat ben je nu aan het doen?’. Zo krijg je dus allemaal korte berichtjes van ‘onderweg naar werk’, ‘net gekookt’, ‘omkleden en daarna naar de kroeg’ etc.

Het idee is zo simpel, maar door de eenvoudige opzet is het super toegankelijk. Je kan zelfs vanuit je MSN Messenger of je telefoon berichtjes plaatsen. En al je vrienden die krijgen dan – mits ze dat hebben aangezet – een sms met een update waar jij mee bezig bent. Lees voor meer informatie dit stukje van Marie-Clair.

Je kan dus ook van iedereen zien waar ze mee bezig zijn en dan krijg je dus ook gewoon een gigantische lijst met dingen waar men mee bezig is. Best grappig om te lezen.

Heb dus nu zelf ook Twitter. Of is het een Twitter? In ieder geval, ik heb mezelf aangemeld bij Twitter en de laatste berichtjes kan je hier rechts zien. Zo kunnen jullie dus constant volgen wat ik aan het doen ben. Beetje Big-Brother, maar dan omgekeerd.

Je kan je zelfs als vriend toevoegen en dan blijf je nog beter/meer op de hoogte. Eens zien hoelang ik dit volhoud, maar voorlopig wel grappig om bij te houden.

Vond trouwens tijdens het zoeken naar informatie over Twitter de volgende afbeelding, vond het wel een leuk beeld schetsen van hoe de evolutie van het bloggen verlopen is:

cathistory.PNG

Mooie tijden in aantocht

Voor ons (Xbox360-bezitters) komen er mooie tijden aan. Eigenlijk voor alle gamers, want eerdaags komt de Playstation3 uit – met de geniale Little Big Planet. Maar aangezien ik een Xbox360-bezitter ben, kijk ik voornamelijk naar wat deze console me brengt.

En dat zijn mooie dingen. Voornamelijk eind dit jaar komen er enkele toppers uit. Zeker als je het lijstje van 1Up doorleest. In deze top10 Most Wanted games voor de Xbox360 staan de volgende spellen:

Alan Wake – Microsoft – release onbekend
Army of Two – EA – release november
Assassin’s Creed – Ubisoft – release herfst
Bioshock – 2K Games – release juni
Grand Theft Auto IV – Rockstar – release oktober
Guitar Hero II – Activision – release april
Half-Life 2: Orange Box – EA – release winter
Halo 3 – Microsoft – release november
Mass Effect – Microsoft – release april

Vooral Army of Two, Assassin’s Creed, Grand Theft Auto IV en Halo 3 staan hoog op m’n must-buy-lijstje. Voorlopig nog even geduldig afwachten tot eind van het jaar.

Zie hieronder enkele trailers:

Army of Two:
http://www.youtube.com/watch?v=iFfEsd7eFqI

http://www.youtube.com/watch?v=u23oBYz9UeE

Assassin’s Creed:
http://www.youtube.com/watch?v=3dKCCEFQkrQ

Halo 3:
http://www.youtube.com/watch?v=QWkoWLQVpsk

Still alive and kicking

Ben er nog hoor.

Voor u allen die zich afvragen waarom er al een week niks gepost is op Rakso, dat kwam eigenlijk omdat ik te druk met andere dingen was.

Ik moest bij iemand (noem geen namen, maar het is mijn vader) het internet fixen omdat iemand (noem geen namen, maar het is mijn vader) geprobeerd had Internet Explorer 7 te installeren. Dat was niet helemaal goed gegaan, dus mocht ik maandag na werk even langskomen. Was ook wel weer gezellig, even bijpraten met m’n paps.

Toen dinsdags gaan hardlopen met vriend Craggie – waar ik nog steeds spierpijn van heb, aangezien we 3-4 maanden niet gelopen hadden maar nu toch weer koppig ons vaste 30 minuten gingen hardlopen. En dat merkten we. Daarna nog even gezellig blijven meeeten en toen was dinsdag ook alweer voorbij.

Gister (woensdag) kwamen vriend Craggie en brother Jasper langs. Na eerst een pak met pindarotsjes en een pan spaghetti te hebben weggewerkt, hebben we daarna een filmpje gekeken (Find me Guilty – Vin Diesel mรƒยฉt haar!). Wel leuke film, maar ook wel heel lang; 2,5 uur ofzo.

Vandaag heb ik thuis gewerkt, aangezien m’n monitor 1 dag nadat ik hem had opgehaald, kapot was gegaan. Maar dus vandaag werd hij (de monitor) omgeruild. Kreeg een nieuwe.

Hij werkt weer prima – moet nog maar zien voor hoelang – maar er zit een lange vet-vlek-haal op. Dus of hij echt nieuw-nieuw is betwijfel ik. Vanavond dus maar even monitor-cleaner gekocht en morgen maar eens kijken of het eraf wil/kan. En anders gaat hij gewoon weer terug ๐Ÿ˜›

En morgen (vrijdag – laatste dagje voor het weekend – jeeej) nog even hard aan de slag op werk. Super druk, vooral ik met 3-4 verschillende projecten door elkaar. Niet bepaald grappig, maar ja. Hoort er soms bij. Misschien zelfs van het weekend nog ff wat thuis doorwerken, anders redden we het niet.

Ach. Zo komen we de weken wel door. En tussentijds game ik uiteraard nog volop op m’n Xbox, werk huppelt ook vrolijk voort en ook de zon begint meer te schijnen. Lekker weer komt eraan. Heerlijk.

En dat was dus even een update. Mocht ik weer wat leuks te melden hebben, hoort u allen het. Oi

Twee keer opnieuw

Heb nu ruim anderhalve week m’n Xbox360 en ben elke keer meer-en-meer blij ermee. De online-mogelijkheden zijn echt briljant, de spellen spelen heerlijk en alles wat dat ding te bieden heeft is van het kwijl-niveau.

Gister kwam vriend Craggie even langs, even chillaxen. Eerst even samen een potje Gears of War gespeeld, maar was niet echt Craggie’s type spel. Kwam er alleen na het spelen achter dat – doordat we samen een nieuw potje waren begonnen – mijn oude savegame was overschreven en dat ik dus alles opnieuw kan doen. Vind ik niet erg, kan ik het allemaal beter doen en speelt sowieso al heerlijk.

Na het schieten, even geraced en toen nog wat simpele arcade-games uitgeprobeerd. Toen ging Craggie naar huis (was al laat) en ben ik nog even doorgegaan met beetje puzzelen (Hexic HD), beetje schieten (Gears of War) en beetje zombies killen (Dead Rising).

Over zombies gesproken, daar moet ik toch nog even wat kwijt. Gisteravond nog even Dead Rising laten zien aan Craggie. Lekker zombies in elkaar meppen, beetje rondrennen in een groot winkelcentrum en slashen maar. Ging lekker, totdat ik dood ging. Had inmiddels al meer dan 100 zombies in elkaar gemept, had daarvoor zelfs al paar achievements gekregen, maar doordat ik niet tussentijds gesaved had, mocht ik weer opnieuw beginnen – met maar 17 kills op de teller.

Dus toen nogmaals de route afgelegd, wederom meer dan 100 zombie-kills op de teller en toen ik weer dood ging, de optie save and quit aangeklikt. Maar dat was dus een beetje boel stom. Want dat betekende dus – kwam ik 10 seconden later achter – dat ik helemaal opnieuw mocht beginnen. Helemaal het spel opnieuw dus. Niet het level opnieuw, maar gewoon de hele verhaallijn opnieuw. Gewoon een compleet nieuw potje starten dus.

Heb wel mijn vorderingen qua score en ontwikkeling opgeslagen, maar het spel was game-over. Het karakter waar ik nu mee begin is dus nu wel sterker dan eerst en heb ook al wel 100 zombies op de teller staan, maar mag dus weer helemaal terug bij af beginnen in het verhaal. Alle suffe intro’s bekijken, alle introductie gesprekken aanhoren, aaaargh!
Beetje zoals Monopoly, ‘Ga door naar Start, u krijgt geen 20.000‘.

Als er iets m’n game-experience verpest, zijn het wel dit soort ongelovelijk slecht opgezette schijt save-systemen. Verd*mme… het is dat zombies in elkaar meppen zo leuk is en dat ik toch al niet heel ver was in het spel, maar toch. Als dat save-systeem iets beter was opgezet… dan was het spel super veel beter geweest.

Ach ja. Vermaak me wel. Maar beetje gaar dat ik dus nu twee spellen gewoon vanaf start weer mag gaan spelen ๐Ÿ˜›

Heel rondje

Vorig weekend – op koopzondag – ben ik naar Amsterdam gegaan en heb een Xbox360 gekocht (360, vandaar de titel van deze post – ben soms zo gevat, niet te geloven).

Met de Xbox360 kreeg ik meteen het spel Gears of War erbij – was ook heel toepasselijk het Gears of War-pack genoemd. En de afgelopen week nog 3 andere spellen gekocht:

Crackdown, een zogenaamd free-roaming spel.
The Outfit, op Jaspers verzoek gekocht – maar wat een kutspel.
Dead Rising, zombie-bashen… met alles wat je maar kan gebruiken als wapen, heel stoer.

Het is een mooi ding, die Xbox360… want naast de spellen die je gewoon koopt in de winkel, zit er ook nog eens een hele online-wereld bij in. Kost niet zoveel (de eerste maand gratis en daarna iets van 5 euro per maand ofzo) en dus is het inpluggen met je kabeltje en je zit op Xbox Live.

En daar gaat er een hele wereld voor je open. Je kan demo’s downloaden (net zoals op de PC), spelletjes tegen elkaar spelen (zou beetje gaar zijn als dat niet kon), met vrienden (die ook een Xbox hebben) chatten en je hebt ook de speciale ‘Live Arcade’ spelletjes. Dat zijn de simpele-maar-oh-zo-leuke-spelletjes.

Zo kan je suffe dingen doen als tegen elkaar gaan kaarten, maar ook spelletjes zoals pacman, tetris en meer van die standaard eenvoudigere spelletjes doen. Binnenkort komt bijvoorbeeld Worms ook… echt lachen wordt dat dus.

Maar vooral het online spelen is zo super gaaf. Je zet je Xbox360 aan, geeft aan dat je online wilt spelen en je bent aan het spelen – zonder moeite, zonder installeren, zonder zoeken. Hup 1-2-3 en je speelt tegen andere mensen. Een kind kan letterlijk de was doen.

Vanavond was het zelfs nog kewler. Ik speelde Dead Rising (singleplayer zombies in elkaar rammen) en kreeg ineens een uitnodiging om mee te spelen in een online potje Gears of War. Dat dus geaccepteerd, de schijf van GoW erin gestopt en ik kon spelen. Wordt dan nog wel vet in de pan gehakt, maar leuk blijft het toch.

Vorige week woensdag kwam brother Jasper ff langs… en hebben zitten gieren van het lachen, omdat we dik ingemaakt werden. We renden rond als een kip zonder kop en kregen het toch voor elkaar – op een of andere maffe manier – om bovenaan de rankinglijst te belanden. Heel apart. En zeker voor herhaling vatbaar.

Maar naast de briljante online mogelijkheden zit het hele Xbox360-gebeuren gewoon goed in elkaar. Over alles is (goed) nagedacht en alles werkt super lekker en slick. Het menu navigeert soepel en snel, alles is duidelijk, je hebt een eigen gamertag waar al je vordering in worden opgeslagen en die iedereen kan bekijken, er worden automatisch updates gedownload voor het spel wat je speelt, het downloaden (van demos, patches, arcade-spelletjes, alles) gaat gewoon op de achtergrond door, zodat je lekker kan blijven gamen, elk spel heeft bepaalde achievements waarmee je dus weer je persoonlijke score kan ophogen en – ook niet onbelangrijk – waardoor je soms een spel nogmaals gaat spelen, maar dan om bepaalde andere doelen (achievements) te behalen.

Zo staat hier dus mijn gametag, waarin je kan zien welke spellen ik het laatst gespeeld heb, welke achievements ik gehaald heb etc:

 

 

Heel slim gedaan van de Xbox-mensen.

Ben gewoon helemaal lyrisch over dat ding. Hij werkt lekker, alles loopt goed, ziet er schitterend uit en Xbox Live is gewoon briljant uitgedacht. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de draadloze controllers. Wat een uitkomt. Hangend op de bank, geen kabeltjes meer die je beperken in je afstand en super lekkere controllers.

En dan te bedenken dat ik hiervoor een Playstation2 had en het online-gebeuren daarmee niet eens uitgeprobeerd heb omdat het scheen te sucken.

En nu – het is inmiddels 1 uur ’s nachts zit ik te twijfelen: lekker naar bedje toe? Of nog heeeel even een potje spelen? Mmm. Toch wel verleidelijk.

Maar het is al laat, laat ik verstandig doen. Morgen gewoon weer werken, dus vroeg op. Ga morgenavond wel weer lekker gamen ๐Ÿ™‚

Later en cola

Vandaag had ik ‘iets’ vertraging. Zou sowieso al wat later op werk zijn, want moest m’n inlegzooltjes bij meneer de podoloog halen. Maar toen ik uiteindelijk de trein pakte, begon de ellende.

De trein vertrok keurig op tijd, maar na ruim 20 minuten ging hij niet meer verder. Er bleek een computerstoring te zijn waardoor we meer dan een uur niet verder konden.

Eerst nog even in de trein te hebben gezeten – ondertussen werden we constant door onze conducteur Joop (hij stelde zich keurig voor via de intercom) van de laatste nieuwtjes op de hoogte gehouden. Daarna even een flesje Coca Cola Zero gehaald.

Dat is Cola zonder suiker, maar met dezelfde smaak. Zeggen ze. En dit was dus een mooie gelegenheid om uit te proberen of dat ook echt zo was. En jawel… de Cola smaakte vrijwel net zo als gewone Cola, gelukkig niet zo anders als Cola Light. Dat viel dus mee. Maar hoe zat het met de 0% suikers? Daarvoor moeten we even naar het bankje in de zon op het perron in Weesp.

Daar zat ik dan, in het zonnetje (en behoorlijk wat frisse wind). Met m’n ogen dicht, gezicht in de zon en naast me op het bankje het flesje Cola Zero. Ineens *woesh* waaide de wind mijn flesje Cola omver. En het flesje deed rol-rol-rol-plop vanaf het bankje op de grond. Geen probleem, dacht ik, want hij zit toch dicht.

2 minuten later stond ik op; de zon speelde verstoppertje met de wolken en uit de zon was de wind toch onaangenaam fris. Ik pakte het flesje, draaide hem open en zette hem aan m’n mond voor een flinke teug Cola. Maar die teug kwam niet, daarvoor in de plaats kwam – onder luid gesis – een grote wolk schuim. En die wolk verspreidde zich vanuit het flesje over m’n jas, MP3-speler, m’n tas en m’n handen. Alles zat onder de Cola.

Snel alles afgeveegd, maar m’n handen bleven nat van de Cola. Bij gebrek aan water en/of doekjes toen maar alles beetje laten drogen in de zon. En daarna bleef het geplak en kleverige van normale Cola uit. Dus er zat inderdaad geen suiker in. Of tenminste geen plakkerige suiker ๐Ÿ˜‰

En toen kon ik dus weer schoon en niet-plakkerig terug naar de trein. Welke – na meer dan een uur vertraging – uiteindelijk verder reed en mij rond lunchtijd in Amsterdam afleverde.

Conclusie van dit lange verhaal: het openbaar vervoer is soms een beetje lastig en de reclame van de nieuwe Coca Cola Zero klopt; er zitten geen suikers in, maar hij smaakt nog steeds zoals het hoort. Lekker.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén