Een eiland in de oceaan van weblogs

Maand: augustus 2006 (pagina 1 van 1)

Kan niet wachten

Ik ben een die-hard gamer. Vroeger speelde ik dagelijk vele uren achter elkaar, inmiddels is dat wat minder geworden. Maar het gamen zit nog steeds diepgeworteld. Ben er nog steeds dagelijks mee bezig, maar nu meer passief. Ik volg het laatste nieuws over games op de voet en speel toch nog wel wekelijks een paar potjes.

Als je mijn passie voor gamen koppelt aan m’n enthousiastme-syndroom dan krijg je een ‘gevaarlijke’ mix. Wanneer ik enthousiast wordt over een spel, dan ben ik al snel alle filmpjes, alle plaatjes en alle informatie aan het verzamelen. Soms staat m’n harde schijf bordensvol met gameplay-filmpjes, interviews en ik bezoek dan dagelijks websites voor het laatste nieuws.
Nu heeft het weer toegeslagen. En nu zijn er zelfs twee spellen welke m’n interesse gewekt hebben.

Allereerst is daar het vervolg op HalfLife2. Twee jaar geleden kwam HalfLife2 uit – de beste shooter sinds jaren – en afgelopen mei/juni kwam het eerste deel van het vervolg uit. Het eerste deel van het vervolg? Ja, ze hebben namelijk besloten om het vervolg in episodes uit te gaan geven.

Dit eerste deel bevatte dus een aantal nieuwe zaken en een vervolg op verhaallijn, maar al naar 6 uur was de pret voorbij. Beetje kort dus, maar nu staat episode 2 alweer op de planning. Helaas pas voor begin 2007, maar goed. Kijk hieronder wat gameplay-filmpjes:

In deze episode zitten – naast de gewone singleplayer – ook nog eens een tweetal subgames. Helemaal gratis en voor niks erbij.

De eerste subgame is TeamFortress2. Deze multiplayergame springt eruit door z’n originele cartoon-look. En ook de gameplay schijnt – net zoals de voorloper TeamFortress – een heel eigen stijl te hebben. Ik ben benieuwd, maar dit filmpje ziet er heel gaaf uit.
http://www.youtube.com/watch?v=ueuhj9WsDzk

De tweede subgame is Portals. Dit is een puzzelgame, waarin je een origineel ‘wapen’ ter hande kan nemen. Met dit wapen kan je een soort portaal openen, waardoor je jezelf of andere objecten kan transporteren.
Bekijk dit filmpje maar, dan zie je wat ik bedoel.
http://www.youtube.com/watch?v=kRqkFjo6du4
En dat is alleen nog maar HalfLife2. Daarnaast ben ik al jaren fan van Command & Conquer. Deze serie heeft een speciale plekje in mijn gamershart en inmiddels druppelt langzaam wat nieuwe informatie binnen over het nieuwste deel; deel 3 van de originele Command & Conquer-reeks. Dit nieuwste deel straalt alle sfeer uit van de vorige delen, maar is nu geheel in 3D opgezet. Ziet er dus heel slick uit 🙂
Bekijk hier maar een filmpje met wat gameplay:
http://www.youtube.com/watch?v=tXGhY_zvR1s

En hier nog een drietal filmpjes met meer gameplay:

Moet dus nog even geduld hebben, want beiden staan pas voor 2007 op de planning. Er lijkt dus niks anders op te zitten dan maar de voorlopers opnieuw te gaan spelen en me soms even te vergapen aan de filmpjes 😛

Zomervakantie

Zomervakantie. Vroeger bestond er nog echte zomervakantie. 5-6 weken lang was je vrij en het leven stond alleen maar in het teken van niksen, voetballen en buitenspelen met vriendjes en geld verdienen met je vakantiebaantje. Het voelde altijd alsof het eeuwig leek te duren, er leek geen eind aan te komen.

Nu heb je – met een beetje mazzel – een zomervakantie van 2-3 weken; mits je vrije dagen (en je baas) het toelaten. En ik had mazzel. Mijn zomervakantie duurde 3 weken en mijn leven stond dan ook weer even in het teken van niksen. Geen gevoetbal of buitengespeel met vriendjes. Geen vakantiebaantjes. En ook gingen we dit jaar niet ergens ver weg naartoe. Maar toch was het zomervakantie – inclusief regen.

Drie weken vrij. Het is voorbij gevlogen. We hebben een auto gekocht, zijn aantal dagjes weg geweest (waaronder naar Duinrel, Amsterdam, Deventer, de Veluwe en Harderwijk), hebben in het huis gerommeld (alle kamers uitgezocht, geordend en opgeruimd), hebben spelletjes gespeeld en hebben gewerkt (een klein beetje maar).

Nu weer werken. Best zin in. Weer mooie dingen maken, bijkletsen met de collega’s en zelfs het reizen is soms best leuk – tijd zat om lekker te lezen en te studeren. Maar weet nu al dat ik met 2-3 dagen weer zal verlangen naar een dagje vrij.

We hebben hem!

Vanmiddag hebben we hem opgehaald, ons eerste eigen autootje. En hij is zelfs beter dan verwacht: de auto was gepoetst en schoongemaakt, er zat een nieuwe uitlaat onder, er was een mooie radio-CD-speler ingebouwd en de airco die erin zit, die blijkt gewoon een echte-echte airco te zijn. Dus niet een opgewaardeerde ‘blower’.
En we kregen zelfs nog een lekkere appeltaart mee van de dealer.
Tijdens de eerste kilometers rijden merkten we het al, hij rijdt heerlijk. Stuurt soepel, schakelt licht en alles werkt en voelt als een nieuwe auto. Uiteraard zijn we een beetje bevooroordeeld, maar hij is echt fantastisch.

En kon het natuurlijk niet laten om nog wat foto’s te schieten, maar nu van de glimmende auto.

Ons autootje

Opgekikkerd

Omdat het vakantie is, hadden we ons voorgenomen om ook eens iets leuks te gaan doen. Want na het ophangen van wat boekenplanken voor de mappen van Nath en na het uitzoeken van een nieuwe wasmachine waren we wel toe aan wat niet-nuttigs. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de zoektocht naar het autootje. Dus daarom gingen we gister naar Duinrel.

De heenweg was al een avontuur op zich. We kunnen er bijna een rekensom van maken:

Os en Nath vertrekken om 10:30 met de auto. Ze rijden met een gemiddelde snelheid van 100 km/u naar het 80 kilometer verderop gelegen park Duinrel. Hoelang doen ze erover?

Minder dan 1 uur? Dat zou inderdaad het antwoord moeten zijn, mits er niet allemaal opritten naar de A4 (richting Den Haag) bij Amsterdam afgesloten waren. Helaas, want we deden er ineens 3 uur over, dat is dus 2 uur langer dan de eigenlijke uitslag van deze rekensom zou moeten zijn.

U leest het goed, 2 uur langer. We vertrokken rond 10:30 en kwamen daar tegen 12:30 pas aan. Waarom? Omdat er een aantal omleidingen waren en we ergens ook nog eens een verkeerde afslag namen. Toen moesten we dus helemaal via Nieuw-Sloten, Haarlem, Heemstede en Lisse. Daar vonden we pas de juiste weg weer terug en kwamen uiteindelijk bij Duinrel aan.

In Duinrel eerst het attractiepark ingegaan. Dat was kort samengevat: nat worden in de Splash, misselijk worden in de Wild Mill en slaperig worden op de matjesglijbaan. En daarna naar het Tikibad – waar we uiteindelijk voor gekomen waren.

Was nog nooit in Duinrel – en dus ook nog nooit in het Tikibad – geweest en in eerste instantie viel het ook beetje tegen qua afmetingen. Had het veel groter verwacht. Maar de glijbanen deden toch hun werk. Ik werd enthousiast, ben meerdere keren van alle glijbanen geweest en uiteindelijk kwam ik deels bont, deels blauw weer naar buiten gelopen. Enthousiast als een klein kind van al dat geglij.

En toen moesten we weer terug. En hoelang dat duurde? Nog niet eens een uur, want we reden zoals het hoorde: via de juiste weg.

Nog meer nieuw

Vandaag hadden we niet alleen de Corsa nieuw, ook werd er vandaag m’n nieuwe telefoon bezorgd. Heb – na jaren van Nokia-aanhanger te zijn geweest – wederom gekozen voor een Sony Ericsson. Deze keer de K800i, met 3.2 mega pixel camera. Dat laatste was toch zeker wel de doorslag waarom ik voor deze telefoon gekozen heb.

Moet hem nog een beetje leren kennen, nog een beetje kneden en modeleren naar mijn wensen, maar hij werkt echt prachtig. Zo zijn de foto’s van ons autootje ook hiermee geschoten en op Flickr staan nog wat testjes:

Stilleven

Corsa-ge

Het is er langzaam ingeslopen. Tijdens het plannen van de vakantie kwam vaak naar voren dat we afhankelijk waren van een auto. Uiteraard kunnen we bij de ouders aankloppen om een auto te lenen, maar daar gaat vaak wat geplan aan vooraf. En we begonnen toch steeds meer te verlangen naar een eigen vehikel.

De afgelopen dagen begonnen we daarom toch eens serieuzer rond te kijken en vandaag dus op de fiets – en in de regen – verschillende autodealers bezocht. Daar beetje gekeken wat we wilden en wat er in onze prijsklasse te krijgen was. En vanavond samen met de vader van Nath bij nog een aantal dealers gaan kijken.

En daar stond hij, onze toekomstige auto – toen wisten we dat uiteraard nog niet. Na nog wat onderhandelen – waarvoor dank Dick – maakten we even later een proefritje in ‘onze’ auto. Hij beviel, reed lekker en om een lang verhaal kort te maken: we hebben hem gekocht. Een eigen auto. Vanavond de knoop doorgehakt en over 1 tot 2 weken staat hier voor de deur ons eigen autootje.

En dat biedt vrijheid. We kunnen lekker overal naartoe, gaan en staan waar we willen. Op eigen initiatief op visite bij de familie en vrienden die niet dichtbij wonen en gewoon lekker doen-en-laten wat we willen. Maar nog even een weekje wachten.

Voorkant van ons bakkie