Een eiland in de oceaan van weblogs

Maand: juni 2006 (pagina 1 van 2)

Web 2.0

Iedereen heeft het erover en onbewust is iedereen er ook mee bezig. Ik ook, blijkt. Afgelopen week op m’n werk een leuke presentatie gekregen van een collega. Over het idee van de term Web 2.0. Kort samengevat houdt het in dat het internet in de afgelopen jaren is geëvolueerd. Van een medium om informatie op te zoeken wordt het nu steeds meer gebruikt voor het zogenaamde ‘social networking’. Veel mensen gebruiken programma’s als MSN, veel mensen hebben en/of lezen weblogs en ook foto’s en links worden graag gedeeld.

Met de nieuwe opzet van Rakso momenteel ben ik daar ook wel meer mee bezig. In WordPress zitten veel mogelijkheden en er zijn veel uitbereidingen beschikbaar om allemaal rommel te delen.

Ik ben dus van plan om ook meer foto’s te gaan schieten en te gaan delen. En ook maar eens m’n links online bij te gaan houden. Heb dus meteen m’n eigen del.icio.us-account en ook een eigen Flickr-account. Staat nu nog vrijwel niks in, maar dat komt vanzelf.

Maar dat zijn maar een paar dingen wat er momenteel allemaal speelt. Web 2.0 biedt zoveel meer. Kijk hier maar eens voor een aantal links omtrend Web 2.0

Goed begin van de dag

Vroeg opstaan kan ik niet. Ook nooit gekund, ben geen ochtendmens. Kan heel goed tot 2 uur ’s nachts rondrennen – geen probleem – , alleen voel ik dat de volgende morgen extra hard.
Als ik dan eens vroeg opsta, dan loop ik als een zombie door het huis te strompelen. Gapend en met een duffe blik in m’n ogen schuivel ik dan ’n beetje in het rond. Beetje doelloos rondsjokken, eigenlijk niet wetend waarheen. Meestal beland ik – automatisme? – bij de computer om daar even suf m’n mail en het vaste rondje websites te checken. Vaak blijf ik dan weer zo lang hangen dat ik de tijd vergeet en me moet haasten om de trein te halen.

En ja hoor, vanochtend was het weer zo’n dag. Ik kruip uit bed, nog helemaal onder invloed van de nacht, en beland weer voor het raam naar het wereldwijdeweb, de computer. Even m’n mail checken en een beetje rondsurfen. Nog even de tv aangezet – niet echt gekeken – en al snel moet ik me weer haasten. Ik vlieg-ren-spring door het huis, voer alle ochtendrituelen in bloedvaart uit, spring op de fiets en flits-slip-race-glij-rem-spurt naar het station. Als ik daar aankom zie ik op de grote stationsklok dat er nog 4 minuten resteren voordat de trein vertrekt. Mooi zo, ben nog keurig op tijd.

Maar dan klinkt er door het station:
“De sneltrein met als eindbestemming Amsterdam Centraal – vertrektijd acht uur vier – heeft een vertraging van tien minuten. Herhaling…”

Extreem Makeover

Eindelijk is het zover, ik ga een extreem makeover doen. Er is al veel veranderd sinds ik ruim 2,5 jaar geleden geboren werd. Ik kreeg meerdere keren een ander kleurtje, ben vaak van bouw veranderd en ben zelfs 2 keer verhuisd. En niet altijd was ik blij met de verandering. Het werd me vaak ’n beetje opgedrongen. Maar nu is het anders. Eindelijk een verandering waar ik ook het nut van inzie, een respectvolle omgangsvorm.

Voorheen werd er constant in m’n binnenste gewroet als er weer wat nieuws toegevoegd moest worden. Men kroop in mij, riep wat ze wilden zien en dat toonde ik dan maar braaf. En als men niet tevreden was met wat ik liet zien, kwamen ze weer terug om nog meer in mij te wroeten en de dingen zelf aan te passen. Ik heb zo vaak geroepen ‘doe het dan lekker zelf!’, maar dat was dan ook weer niet de bedoeling. Maar nu dan eindelijk – na jaren van gepruts – komt er een gestructureerde, respectvolle manier van samenwerken.

De communicatie met mij zal binnenkort via een zogenaamde beheertool verlopen, WordPress. We kennen elkaar pas net, maar ik mag hem nu al WP noemen. Hij zal ervoor zorgen dat er eenvoudig in mij gezocht kan worden, dat ik beter/mooier/handiger de berichtjes laat zien en ook aan de achterkant kan men eindelijk eens beschaafd met mij communiceren. Men kan eenvoudig aangeven wat ze willen, misschien hier-en-daar nog wat aanpassingen doen en dan toon ik het. En dat alles via m’n vriend WordPress. Simpel, eenvoudig, respectvol en snel, wat wil een weblog nog meer.

Maar de komst van WP is niet het enige, ook mijn uiterlijk wordt aangepakt. Heb zelf nog helemaal niets van het ontwerp gezien, maar heb me laten vertellen dat het er goed uit komt te zien. Het wordt – zeggen ze – helemaal anders. Maar ja, voor mij dus net zo’n verrassing als voor iedereen. We zullen zien. Ben benieuwd.

Kom snel weer kijken en schrik dan dus niet als ik er ineens helemaal anders uitzie. Diep van binnen ben ik nog steeds dezelfde Rakso.

Niet eerlijk

Wammes! Daar vloog de Heineken Hoed door de kamer. Kwaad op de grond gesmeten omdat Portugal ons had verslagen.

En we hadden nog wel zoveel kansen. Alleen wilde de bal er niet in. We hebben ervoor gevochten en dat was te merken – al die kaarten. Veel waren terecht, maar die actie van Figo bij Boulahrouz was ronduit hufterig – kan niet anders zeggen! Ik heb lopen springen van woede. Boulahrouz. Eruit. De beste man van Oranje!

Maar wat was het een spannende wedstrijd. Kan niet anders zeggen. Wat hebben we hier thuis op de bank lopen oehen en aahen. Om aan het einde van de wedstrijd teleurgesteld met onze handen in het haar te eindigen.

En de hoed? Die ligt nu zielig in een hoekje en pinkt een traantje weg. Wetende dat hij de komende twee jaar niet uit de kast gehaald zal worden. Dag hoed, dag Oranje :'(

Een middagje gamen

Vanmiddag hebben we op m’n werk weer eens even alle frustraties van ons afgeknalt. Besloten was om Unreal Tournament 2003 te gaan spelen. Voor sommige collega’s was het een nieuwe ervaring en een aantal andere collega’s hadden het duidelijk al vaker gedaan.

We begonnen met een klein groepje, maar de enthousiasme werkte aanstekelijk en al snel speelden andere collega’s ook een paar potjes mee.

Een echte uitslag hebben we niet, het ging meer om de fun. Een nadeel was ook wel dat het merendeel van de collega’s minder skilled waren met gamen, daardoor vaak het onderspit delften en met als gevolg dat ik vrijwel continue de positie van topscorer innam 😛

Al-met-al was het een gezellige, ontspannen middag, wat we zeker vaker gaan doen – met misschien wat andere spellen, om andere mensen ook een kans te geven 😉

20060622_unrealtournament_thumb.jpg

Eindelijk helemaal klaar

Gisteren was het dan eindelijk zover. Nadat Nathalie begin maart was afgestudeerd, kreeg ze gisteren d’r diploma officieel uitgereikt.

Het begon ’s middags met een speech voor alle afgestudeerden in de vernieuwde aula. Daarna werden de diploma’s per klas uitgereikt met een kort persoonlijk praatje over de afgestudeerde en uiteindelijk werd de hele ceremonie lekker afgesloten met wat hapjes en drankjes.


Nathalie helemaal uit d’r dak

Het diploma stelt eigenlijk weinig voor; eigenlijk is het een papiertje met daarop bevestigd wat Nath (en iedereen die haar kent) al sinds d’r geboorte weet: dat ze een juf in hart-en-nieren is. Uiteraard heeft ze er hard voor gewerkt en ben ook reuze trots op d’r, maar echt verschil maakt het nu niet. Ze gaat er niet anders door lesgeven. Tja, ze krijgt nu eindelijk wel betaald voor het werk wat ze doet – in tegenstelling tot al die stages 😛

Maar uiteraard ben ik reuze trots en feliciteer ik Nath van harte met d’r diploma!
Heb voor de rest nog wel aantal andere dingetjes te melden, maar zal dat in een aparte post doen. Juf Nathalie verdient een eigen post 😀

Verjaardagscadeau

Vandaag is Dick – de vader van Nath – weer een jaartje ouder geworden. Om precies te zijn 20 jaar ouder dan ik ben. Als je weet dat ik in november 1980 geboren ben, weet je genoeg.

Vanavond bij Nath d’r ouders thuis de wedstrijd Nederland – Ivoorkust gekeken. En gelukkig kreeg Dick nog een mooi verjaardagscadeautje, maar wat een spanning zeg. Heb – zeker de tweede helft – constant op het puntje van m’n stoel gezeten en uiteindelijk opgelucht dat we het gehaald hadden.

Komend weekend komt alle familie en wij zitten er zondag gezellig bij. Alsnog van harte gefeliciteerd, Dick!