Een eiland in de oceaan van weblogs

Rakso

Maand: april 2005 Pagina 1 van 3

Typisch vrijdag

Vrijdagen op het werk zijn altijd precies het tegenovergestelde van de maandagen. Maandag is iedereen beetje in mineur, beetje down en zit stil achter z’n bureau. En vrijdag is iedereen opgewekt, loopt te fluiten, lachen, grapjes te maken en is de sfeer een stuk losser.

Zo hadden we tijdens de lunch de vreemdste conversaties (maar dat is niet veel anders van de andere dagen), we kregen met z’n allen de slappe lach. En alles loopt in het honderd. Verricht nog wel goed werk hoor, heb met Paul (ja, van Oling.org) de opzet van m’n scriptie doorgenomen. Veel nuttige punten aangehaald, maar uiteindelijk kreeg het vrijdaggevoel toch ook grip op onze ‘vergadering’:

Zo refereerde Paul op een gegeven moment naar de ‘5 W’s’ (Wie, Wat, Waarom, Wanneer en Waar). Hij begon dus met ‘Wie’, ging daarna verder met ‘Wat’ en hield toen op. Dus ik zei tegen hem dat we de overige 3 nog moesten invullen. En zijn reactie was dus typisch vrijdags: “Ach, die hebben we niet nodig” πŸ˜›

Tja. Zoals bij alle leuke momenten geldt hier ook: je had erbij moeten zijn πŸ˜€

Ondertussen

// is mijn Flash Actionscript boek eindelijk onderweg. Hij was uitverkocht, maar nu eindelijk onderweg. Dus hoop dat hij snel op de deurmat ligt en ik weer nieuwe dingen kan leren.

// is Oling.org weer terug in weblogland. Vorig jaar de eerste herstart, toen afgelopen januari nΓ³g een herstart en nu dan toch maar weer terug naar de roots… de weblog. Succes Paul πŸ˜€

// ben ik mijn afstudeerstage aan het afronden. De scriptie begint al vorm te krijgen en het CMS – wat ik moest ontwikkelen – hoeft ook alleen nog maar te worden gefinetuned. Dus half juni m’n afstudeerpresentatie en dan 7 juli de diploma-uitreiking. En dan ben ik eindelijk afgestudeerd HBO’er.
Na 7 jaar studeren :S

// kijkt iedereen uit naar Koninginnedag en mij boeit het allemaal niet.

// ben ik samen met Craggie bezig om een Flash website in elkaar te knutselen en lukt al aardig.

// is het alweer vrijdag en gaan we over 5 dagen lekker op vakantie πŸ˜€

Surrealistisch

Vanochtend werd ik om 6:45 gewekt door de wekker, bleef nog even liggen totdat m’n vader op de deur trommelde en ik besloot op te staan. Na alle gebruikelijke ochtendrituele (waaronder: mail checken, beetje surfen, aangekleden) stond ik in de badkamer m’n haar te vormen toen m’n broertje riep of ik al klaar was. Beetje geirriteerd kwam ik de badkamer uit en hij stapte de badkamer binnen.

Tot zover nog niks surreëels te bekenen

Maar toen dus naar de bus gelopen, daar tien minuten op de bus gewacht, ingestapt, boek gelezen, in slaap gevallen en uiteindelijk stapte ik om 8:35 uit op Amsterdam Amstel. En nog steeds was alles normaal.

Totdat ik op de Metro stond te wachten. Muziek op de kop en beetje om me heen kijken. En wie zie ik daar ineens staan? M’n broertje. Die nog in de badkamer stond toen ik wegging en die ik niet in de bus heb gezien! :S

Blijkt dat hij dus na mij is weggegaan, ergens anders is opgestapt en uiteindelijk blijken we dus in dezelfde bus te hebben gezeten. Ik vooraan, verdiept in mijn boek en hij ergens achterin. En we hadden elkaar allebei niet gezien.

Heel vreemde gewaarwording was dat. Rustig op de Metro te staan wachten en dan ineens je broertje te zien staan. En hij stond nog niet eens 10 meter verderop. πŸ˜€

Wazig

Heb je dat wel eens? Je staat op – te snel – en alles begint even te draaien. Soms wordt alles even zwart of wazig voor je ogen, maar na een seconden of tien-vijftien staat alles weer op z’n plek en is er niks meer aan de hand. Wel eens gehad? Ik ook. Waarschijnlijk heeft iedereen dit wel eens, zal wel menselijk zijn. De ene keer wat heftiger dan de andere. Soms moet je even stil staan en je ogen sluiten en soms is het na een flits weer weg.

Maar gistermiddag was het anders.

Ik stond namelijk niet te snel op. Vreemder nog, ik zat rustig op de vensterbank te kijken hoe een collega iets liet zien op het scherm. Maar ineens – vanuit het niets – zag ik alles wazig. Waar ik ook keek, ik zag het onscherp en vreemd wazig. M’n hoofd begon te tollen en als ik m’n blik verplaatste dan bewoog m’n blikveld met een soort van vertraging. Was best vreemd, want wist niet waar het vandaan
kwam.

Het gevoel leek op het hierboven beschreven gevoel; het te-snel-opgestaan-gevoel.
Maar dat is meestal binnen een halve minuut weer weg. En dit bleef aanhouden. Ik heb meerdere minuten op m’n stoel gezeten. Soms ff m’n hoofd geschud, maar het bleef aanhouden. Uiteindelijk – na misschien een minuut of vier/vijf – begon het wat te zakken. Net zo plots als het was begonnen zag ik alles weer scherp. Soms met nog beetje vertraging en m’n hoofd bleef de rest van de middag en avond licht.

Nu is het allemaal weer weg. Snap er niks van. Begrijp niet waar het vandaan is gekomen. En nu hopen dat het nooit meer terugkomt, want was best beangstigend :S

Verschillende dagen

Het was zaterdagmiddag, tegen een uur of vier. We (Nath en ik) hadden dus al een hele dag erop zitten.
We waren al naar de stad geweest – m’n horloge daar opgehaald, voor de rest geen zin om te winkelen, dus weer teruggegaan – daarna nog een tweetal afleveringen van LOST gekeken en we zaten middenin onze derde aflevering van de dag toen we gebeld werden.

Het was de vader van Nath. Of we zin hadden om mee te gaan naar de Griek. Dus in plaats van ’s avonds soep met brood te eten zaten we een paar uur later aan de Keftes – wat gehaktballetjes in pittige tomatensaus is – en de Mixed Grill bij de Griek. Was een leuke verrassing dus, om op de valreep uitgenodigd te worden voor een etentje.

Uiteindelijk kwamen we pas tegen 23.00 weer thuis aan, loom en voldaan. En we sliepen dus al snel.

Het was zondagochtend, tegen een uur of tien. We (Nath en ik) stonden beneden onze boterhammetjes te smeren, omdat we daarna richting Nath d’r ouders gingen. Tegen 11:30 sprong Nath in de auto en ik op haar fiets – want die stond nog bij mij nadat ik vorige week naar de tandarts was geweest op haar fiets

Hierbij moet gezegd worden dat fietsen op Nath d’r fiets beetje een marteling is. Haar fiets heeft namelijk 3 versnellingen, maar de 3e versnelling is de enige die werkt. Dus je kan alleen heel zwaar trappen waardoor je al vrij snel zware – verzuurde – benen krijgt. Maar ondanks de zware benen kwam ik toch vrij snel – na een half uurtje fietsen – bij Nath d’r ouders aan. En daar zat de hele familie (van Nath) al lekker buiten van het zonnetje te genieten.

Dus even uitrusten van het fietsen, maar daarna alweer samen met het neefje en nichtje op en rond het klimrek klimmen, springen, tikkeren en rennen. ’s Middags ook nog lekker een ijsje gehaald en bij het waterskieen gekeken. En toen nog een keertje op en rond het klimrek geklommen, gesprongen, getikkerd en gerend. Ook nog met de bal gelummelt en gegooid. Toen waren we allemaal uitgeput en moe en was het alweer tijd om te eten πŸ˜›

Het was zondagavond, tegen een uur of zeven. We (Nath en ik) fietsen tussen de nieuwbouw huizen door. De familie van Nath was inmiddels vertrokken – na het eten en een kop koffie – want ze moesten nog een uur terugrijden. Maar Nath en ik fietsten lekker tussen de nieuwbouw door, beetje kijken wat voor huisje wij wel zouden willen. Hoe is de ligging? Hoe zien ze er van binnen uit? Hoe is de bereikbaarheid? Zouden we er willen wonen? Zou het te groot of te klein zijn? Lekker even beetje oriënteren en fantaseren over de toekomst. πŸ˜€

En toen was het alweer maandagochtend, tegen een uur of half zeven. We (Nath en ik) worden wakker en moesten naar ons werk. Het weekend is alweer voorbij, maar over anderhalve week begint ons weekendje weg. Heerlijk πŸ˜›

Trots op Nath…

Hoef hier niet uit te leggen waarom. Ben altijd al trots op m’n meissie, maar nu weet Nath waarom ik dit roep πŸ™‚

ziet The Butterfly Effect

Gisteravond was weer eens een ‘hangdagje’. De rest van de week heb ik altijd wat te doen. Maandag zwemmen, dinsdag hardlopen, donderdag hardlopen en vrijdag begint het weekend. Woensdag is dus een mooie dag om zelf in te vullen. Meestal betekend dat lekker op de bank hangen, beetje tv of serietje kijken en soms is woensdag een knutseldag; beetje flashen, beetje programmeren, beetje iets-anders-doen.
Maar gister heb ik samen met Craggie en Jasper (m’n kleine broertje van 21)
‘The Butterfly Effect’
gekeken.

Had van vriend Tigi al veel goeds over deze film gehoord en wilde het dus zelf aanschouwen. Dat bleek een goede keuze, want het was een kewle film. Het verhaal gaat over een gozer die tijdens z’n jeugd black-outs heeft, maar er later achter komt dat hij terug kan in de tijd. Dus dan gaat hij proberen z’n fouten uit het verleden goed te maken. Maar hij komt er uiteindelijk achter dat elke kleine wijziging grote gevolgen heeft. Hier was dus de chaostheory van toepassing. Heel interessant om dit te lezen πŸ˜›

The flapping of a single butterfly’s wing today produces a tiny change in the state of the atmosphere. Over a period of time, what the atmosphere actually does diverges from what it would have done.
So, in a month’s time, a tornado that would have devastated the Indonesian coast doesn’t happen. Or maybe one that wasn’t going to happen, does.

(Ian Stewart, Does God Play Dice? The Mathematics of Chaos, pg. 141)

Ik vond het een mooi opgezette film en laat je duidelijk stil staan bij de vraag die iedereen wel eens door z’n hoofd schiet: “wat nou als ik toen dit of dat had gedaan?”. Terugkijken op beslissingen heeft geen zin. Dat werd nu wel duidelijk. πŸ˜€

M’n oma had een spreuk die hier heel erg op van toepassing is en die ik iedereen wil meegeven:

Op bepaalde momenten in je leven kom je op een punt dat je een beslissing moet nemen. Denk daar goed over na, neem dan een besluit en kijk nooit meer om

gaat bikkelen

Soms heb je behoefte aan even vakantie. Even lekker niks aan je hoofd, lekker rust en relaxen. Sinds afgelopen zomer zijn we niet meer weggeweest, dus het werd weer eens tijd. We hadden nog steeds geld liggen van ons Pieten afgelopen december en waren nog steeds van plan om daarmee op vakantie te gaan. Soms keken we beetje rond, maar meestal besloten we dan om nog even te wachten. Maar nu hemelvaart eraan komt, heb ik de vrijdag vrijgenomen en dus een lang weekend (donderdag tot zondag) vrij. Dus toen
hadden we ineens een datum, maar nog geen bestemming. πŸ˜›

Na afgelopen weekend een tijdje rondgekeken te hebben uiteindelijk iets gevonden, een bungalow in het park De Bikkels. Ligt ergens in Noord-Brabant, midden in de Peel. Hopen dat het dus beetje mooi weer is, want dan kunnen we daar mooi stuk fietsen of rondlopen in de bossen.

En het huisje is ook niet mis: oppervlakte ca. 56 m?, vrijstaand, geheel gelijkvloers, woonkamer met open keuken, open haard, slaapkamer met twee ??npersoonsbedden, slaapkamer met een stapelbed en een ??npersoonsbed, badkamer met douche, apart toilet, terras met meubilair.

We vertrekken woensdagavond (4 mei), na het werken naar huis en weg. Hierdoor hebben we nog een nachtje langer dan wanneer we donderdag pas zouden gaan. En dan komen we zondag (8 mei) ’s avonds weer terug.

Heb er echt ontzettend veel zin in en het is al over twee weken. Neem m’n fotocamera mee, dan kan ik mooi foto’s schieten. En natuurlijk hier showen hoe kewl het was πŸ˜€

Kans

M’n collega zit in een band. Stonden ze laatst al in de Battle of the Bands, nu hebben ze de kans om mee te doen aan de Parool Pop Prijs. Klik dus hier en stem op Gentlemen

Beroepskeuze

Als je denkt maak je rare sprongen in je hoofd. Zo kwam ik vanochtend – weer tijdens het smeren van m’n ontbijt – via via terecht bij m’n beroepskeuzes. Vanaf dat je naar school gaat word je vaak gevraagd wat je wil worden als je groot bent. Ik heb meerdere keren antwoord gegeven op deze vraag, maar uiteindelijk ben ik heel ergens anders terecht gekomen dan ik als kleine Skar geplanned had.

Het begon als kleuter, ik wilde uitvinder worden. Had altijd het idee dat ik heel goed was in knutselen en in het bedenken van oplossingen voor problemen. Zo heb ik met allerlei touwtjes – dwars door de kamer – en bakjes een katrollen-systeem ‘uitgevonden’. Het werkte wel goed, dat wel. Alleen zaten de
touwtjes beetje in de weg πŸ˜€

Tegen het eind van de basisschool had ik het uitvindersschap alweer laten schieten voor het volgende beroep: vrachtwagenchauffeur. Dat leek me zo mooi. Lekker op die grote wagens rondrijden, prachtig. Ben zelfs een aantal keer met een kennis – die vrachtwagenchaffeur is – meegegaan. ’s Ochtends vroeg om 5:00 uur opstaan en dan mee in de vrachtwagen. Was wel indrukwekkend.

Aan het begin van de middelbare school was dat beroep alweer vervangen. Inmiddels had ik besloten dat ik bij de Technische Recherche van de Politie wilde. Ik ging naar open dagen, lette bij politieseries heel goed op en verplichtte mezelf zelfs om bij ziekenhuisseries en operaties te blijven kijken. Want ik moest wel tegen bloed en gore wonden kunnen :P. Op basis van deze beroepskeuze heb ik ook m’n examenpakket samengesteld. Ik koos Natuurkunde en Scheikunde, want dat had je nodig bij de Technische Recherche. Ook besloot ik om Duits te volgen, altijd handig voor als je bij de Politie zat.

En toen ik uiteindelijk m’n HAVO gehaald had, wist ik het niet meer. Ik had geen speciale voorkeur meer, dus het kiezen van een vervolgstudie was lastig. Uiteindelijk dus begonnen aan een nieuwe Informatica opleiding. Deze was om de hoek, dus dat zal waarschijnlijk de reden geweest zijn. Ik deed al wel dingen met computers, maar voornamelijk spelletjes spelen. Deze studie beviel niet echt en na anderhalf jaar afgebroken en een andere gestart. Deze heb ik inmiddels – op de laatste drempel na – afgerond en zit nu in een beroep (webdeveloper) waar ik drie jaar geleden mezelf nog niet verwacht had.

Deze beroepskeuze is eigenlijk beetje toevallig gemaakt. Want toen ik met de opleiding begon had ik nog steeds geen goed idee wat ik uiteindelijk wilde gaan doen. Totdat ik eind 2002 een stage moest gaan zoeken en ik bij een ‘website-bouwer’ uitkwam. En het werken als webdeveloper beviel, heel goed eigenlijk. En zo ben ik hier terecht gekomen.

Achteraf snap ik niet waarom ik dit niet eerder heb ontdekt. Ben al eens eerder in aanraking met PHP, Flash en HTML gekomen. Maar toen heb ik het snel links laten liggen en ben weer verder gegaan met al het andere. Maar nu zit ik in de avonden thuis te klussen en te prutsen. Lees veel boeken en heb nog veel dingen die ik wil leren. Het lastige (of is dat juist leuk?) is alleen dat ik geen idee heb waar ik over drie jaar zit. Bestaat dit beroep dan nog? Zit ik dan weer heel ergens anders? Of zit ik dan nog gewoon waar ik nu zit? Ach, we zullen zien. πŸ™‚

Pagina 1 van 3

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén