Rakso

Een eiland in de oceaan van weblogs

Menu Close

Sekiro

Morgen is hij er dan. De spirituele opvolger van FromSoftware, de makers van Dark Souls / Bloodborne: Sekiro: Shadows Die Twice

Was er eigenlijk niet zo heel veel mee bezig. Tijdens de laatste E3 (vorig jaar zomer) wel een trailer gezien en beetje wat dingetjes… maar had me nog niet zo gegrepen. Totdat vorige week een vriend (Mathijs) ineens tussen neus en lippen door vroeg of ik hem ging kopen.

In eerste instantie reageerde ik met dat ik nog wel ff zou kijken. Eventjes zou wachten en hem dan – na een paar weekjes – wel ergens goedkoper zou halen.

En toen begon het toch te kriebelen. Er kwamen steeds meer trailers en previews – de hype-trein kwam echt op stoom. Overal waar ik keek zag ik Sekiro.

[Sekiro] is more Hotline Miami than Dark Souls

PC Gamer

Mensen praatte erover, ik zag steeds meer artikelen over Sekiro en op Youtube kreeg ik steeds vaker filmpjes over Sekiro aanbevolen. Soms startte ik er eentje … om hem dan na een paar seconden weer te stoppen. Ik wil niet gespoiled worden.

Het liefst zuig ik alle informatie op, bekijk ik elke video 10-20-30 keer om elk detail te kunnen bewonderen en baad ik in m’n enthousiasme. En vroeger deed ik dat ook vaak, zeker met de Call of Duty-series. Ik downloadde bergen (40+) aan filmpjes en bekeek ze elke dag weer meerdere malen.

Maar hierbij is het anders. Ik wíl het wel graag, maar ik weet dat ik de ontdekking en exploratie een van de gaafste aspecten vind van een Soulsborne spel – zoals dit subgenre zo mooi heet.

Dus de trailer die nu hieronder staat, heb ik zelf maar een klein stukje bekeken … en daarna niet meer ^^

Dus ik moet mezelf nog eventjes inhouden. Morgen is het zover. En dan kan ik helemaal los en ervaren waarom iedereen nu (al) zo enthousiast is over Sekiro: Shadows Die Twice.

Heb in ieder geval alvast de televisie gereserveerd voor morgenavond ^^

Muziek van dit moment

Vroeger deelde ik nog wel eens vette nummertjes. Dat was lang-lang-laaaan voor het Spotify tijdperk.

Ik uploadde MP3 bestandjes (die nu niet meer te vinden zijn) en liet jullie meeluisteren.

Dus dacht dat ga ik weer eens doen. Hier dus paar vette dope tracks die ik momenteel luister:

Dit was een greep uit m’n #Starred lijstje die ik bijhoudt op Spotify. Elke week krijg ik een nieuw gegeneerde lijst met daarin nummers die ik ‘wellicht’ leuk vind.

die ik bijhoudt op Spotify. Elke week krijg ik een nieuw gegeneerde lijst met daarin nummers die ik ‘wellicht’ leuk vind.

En uit deze zogenaamde Discover Weekly lijst ontdek ik elke week weer nieuwe nummertjes, nieuwe artiesten etc. Soms vaker, soms een paar weken even niks bijzonders. Maar kijk er toch elke week weer naar uit.

Zo, dat is nu weer ff genoeg.

Return to the Obra Dinn

Poeh… en wat nu?

Dat is wat ik dacht toen ik gisteravond Return to the Obra Dinn had uitgespeeld.

Dit spel is echt geweldig. Na 11 uur en 13 minuten te hebben gespeeld haalde ik het einde, alle fates uitgepuzzeld, alle eindes gezien. En alles helemaal zelf uitgevogeld.

Was er best wel trots op. Zelfs tijdens het spelen bedacht ik me soms hoever ik al was en dat ik niks had lopen opzoeken.

Ok, niet helemaal eerlijk. Ik heb 1 ding wel opgezocht, hoe ik het bonus-chapter moest unlocken.

Ik had namelijk 52 van de 56 fates opgelost. Maar toen wist ik even niet hoe ik verder moest. Had het gevoel dat ik iedereen had gehad en de overige niet kon bepalen. Dus toen in het bootje gestapt, waarmee je zegt dat je klaar mee bent.

En toen was het spel afgelopen. Ik had het gehaald, maar niet het èchte einde.

Gelukkig kon je gewoon weer terug naar de boot en nog verder zoeken. Dus toen heb ik even snel gezocht hoe/wat ik moest doen om het einde wel te halen. Bleek dat ik nog 2 mensen moest vinden, dat lukte me uiteindelijk vrij snel eigenlijk. En toen kreeg ik de melding dat ik klaar op het schip was en terug naar de haven kon gaan.

En toen kwam ik bij het èchte einde, inclusief een bonus stukje waarin ik de laatste 2 kon deduceren.

Het deduceren op zich ging ook allemaal wel steeds sneller, hoe meer mensen ik kon identificeren, hoe meer puzzelstukjes ik bij elkaar vond en dingen kon combineren.

“Als die persoon zo heet, dan betekend dat dat die andere persoon zo moet heten.”

“Oh, als hij zo-en-zo heet, dan kan ik hem ook als moordenaar van die andere persoon invullen.”

En soms was het nog wel even puzzelen, nog even langs alle verschillende diorama’s, alles even heel nauwkeurig bekijken. Totdat ik precies zag hoe ze aan hun einde gekomen waren. Soms was het niet het eerste wat je zag. Sommige mensen overleden niet aan hun initiele verwondingen, maar kwamen later door iets anders om het leven.

Dit waren hele mooie momenten, echte “ah-ha!” momenten.

En ook heb ik meerdere vellen op een kladblok (in het echt, niet digitaal dus) lopen volkrabbelen. Met tekeningen, met nummers, met verbanden. Wie droeg welke schoenen, wie sliep in welke hangmat etc.

En daarmee kon ik ook weer 4-5-6 mensen identificeren. En daarmee weer verder komen.

Echt heel gaaf. Tot het einde heb ik genoten van de muziek en elke keer weer de audio-logs en hoe gaaf het er allemaal uitziet.

Het enige nadeel is dat wanneer je alles hebt gezien, dan heb je ook alles gezien. Je kan hem niet blanco nogmaals spelen, want je weet het allemaal al.

Ja, misschien dat ik hem over een paar jaar nog eens uit de (digitale) kast haal en hem herspeel. Maar mezelf kennende weet ik dan nog zeker de helft van wat er allemaal gebeurd is en loop ik er fluitend doorheen. En dat is wel jammer, want nu blijft er een beetje een leegte over … er is namelijk weinig anders wat dit zo doet.

Tja, dan dus maar Sekiro besteld. Die komt volgende week uit, van dezelfde makers als Dark Souls en Bloodborne. Ben benieuwd, de recenties zijn heel erg lovend. Nu al.

We gaan het zien.

Allemaal interessant

Er zijn zoveel dingen die ik leuk en interessant vind. Bijna teveel om te focussen, maar het komt altijd terug op dezelfde paar dingen.

Ben nu sinds begin dit jaar nog serieuzer met game development bezig. Is echt de richting waarin ik me verder wil ontwikkelen. En terwijl ik bezig ben met m’n Unity cursus en daar veel van leer, kom ik ook overal andere interessante dingen tegen.

Zo kwam ik laatst een post tegen over Entity Component System in Unity en dat zag er ook weer super gaaf uit. Wil ik dolgraag iets mee doen, maar zet het dan maar even op m’n later-lijstje. Eerst even nog wat meer de basis onder de knie krijgen en dan er dieper induiken.

Of heb dan weer allerlei leuke ideeen of kleine dingetjes die ik even wil uitproberen… en moet mezelf dan even ter orde roepen. Wil (voor de verandering) keertje eerst een cursus helemaal afronden. Haak wel vaker af en loop dan later te klagen dat ik het niet allemaal snap. Dus wil m’n enthousiasme beetje indimmen, beetje mezelf ertoe zetten om deze cursus te blijven volhouden en af te ronden.

Is op zich ook niet zo moeilijk, want is allemaal super interessant en leuk om te doen. Sterker nog, vaak bekijk ik de eerste paar seconden van een les, zodat ik weet wat we gaan maken. En maak het dan eerst op m’n eigen manier om daarna de tutorial (op 2x snelheid) af te spelen, om te leren hoe het ook kan. En vaak leer ik dan nog beter en/of een handigere manier hoe ik het kan doen.

Deze manier werkt super fijn voor mij, ben blij dat ik daar nu inmidels achter gekomen ben.

En dat is dus m’n focus nu: me (nog meer) bekwamen in game development.

Maar als ik dan bijvoorbeeld door m’n Twitter kijk of op Pinterest kijk of door de posts op de Etherington Brothers site ga, word ik weer helemaal enthousiast van tekenen. Niet perse het maken van comics ofzo, maar meer het gewoon in staat zijn van het teken van gave dingen. En dan vooral pentekeningen, zwart-op-wit, mooie lijnen. En niet eens echt realistisch, maar wel gegrond in de realiteit.

En dan wil ik weer meer tekenen. Of tenminste, ik wil dat ik zo zou kunnen tekenen.

Dus blijven gewoon nog steeds intact, m’n grootste passies: games, programmeren en tekenen ^^

Wat wordt er gespeeld?

Afgelopen weken zijn er drie games die regelmatig terugkomen. Twee daarvan zijn zelfs alleen op de PC te spelen, dus zit vaak achter m’n laptop aan tafel, mèt een controller hoor.

De eerste game is hier al wel langsgekomen, Apex Legends.

Deze nieuwste telg in het Battle Royale-genre is sinds begin februari uit en speelt echt heerlijk. Gemaakt door dezelfde ontwikkelaars als Titanfall (en voormalig ook de eerste Call of Duties). Vooral het team-gevoel is goed gedaan.

Speel Apex Legends soms even paar potjes, gewoon even uurtje snacken en dan weer iets anders spelen.

Een andere game die ik sinds 2 weken in m’n bezit heb is Return of the Obra Dinn.

In deze deductie-game (soort van detective-game) heb je als verzekeringsagent de taak om op een oud zeilschip het lot van alle bemanningsleden te achterhalen. Het schip is namelijk verdwenen en op een gegeven moment kwam het weer de haven binnendobberen, zonder bemanning.

Je krijgt de beschikking over een soort van tijdreis-zakhorloge waarmee je terug kan gaan naar exact het moment van overlijden van de desbetreffende persoon. Zo kan je dus beetje bij beetje achterhalen (met een moeilijk woord deduceren) wat er precies is voorgevallen.

Dit moet je dan bijhouden in je logboek en uiteindelijk alle puzzelstukjes bij elkaar voegen. Heel unieke look-and-feel, heel erg ‘korrelig’, maar daardoor ook super gaaf/anders. En de muziek is geweldig. Zo sfeervol en goed neergezet. Heb er inmiddels iets van 7 uur inzitten, maar ben pas op iets van 20% van alle bemanningsleden. Dus nog genoeg te onderzoeken.

En de derde game heb ik vorige week pas aangeschaft, maar vind hem helemaal geweldig. Het gaat om een early-access game genaamd Hades.

Dit is een actiegame vanuit een isometrisch perspectief met roguelike invloeden. Je gaat vrij snel dood, maar behoudt dan allerlei upgrade-betaalmiddelen waarmee je kan levelen. Het is gemaakt door de Supergiant Games – de ontwikkelaars van Bastion / Pyre en heeft dan ook dezelfde vette grafische kwaliteit, voice-overs, muziek en story.

Speelt super vet, alleen heeft m’n laptopje beetje moeite soms met de performance. Toch (weer) eens aan het overwegen om een nieuwe PC te gaan bouwen.

Enige probleem: waar ga ik hem neerzetten? Op zolder? Of in de woonkamer?

Winst!

Vandaag was Tobias jarig (8 jaar al, sjonge sjonge – gaat hard). En na een lange dag vol kinderfeestjes en alles, vanavond eventjes weer potje Apex Legends gespeeld.

En gewonnen!

Dit spel is pas enkele weken oud (sinds begin deze maand) en heeft heel snel de gaming-wereld veroverd. Ik ben er ook door gecharmeerd. Speelt gewoon heel lekker en het squad-gevoel is heel goed uitgewerkt.

En ik won dus, verrassend, maar voelde wel heel gaaf!

Weer eentje af

De afgelopen weken werkte ik langzaam door de stapjes van m’n Unity cursus. Vaak tijdens de 30/40 minuten durende treinreis van/naar m’n werk en soms nog wat thuis verder, als er tijd is.

En zo rondde ik vorige week weer een spelletje af. Ben te enthousiast voor het volgende spel, dus zal niet meer levels maken. Maar je kan hem hier spelen: Block Breaker

En heb ook de source van al m’n werk op Github gezet:

Momenteel ben ik bezig met een topdown shooter, genaamd Laser Defender. Dit concept spreekt me veel meer aan – ook qua looks & feel en gameplay. Dus wil hier nog wel wat meer extra’s in verwerken.

Huidige staat van de game

status.update( )

Enkele highlights van de afgelopen weken

// Ik ging naar een conferentie over frontend en Vue.js (door m’n werk georganiseerd). En zag daar vele sprekers, zoals Evan You, John Lindquist en meer. Heel interessant, inspirerend en vermoeiend. En bleef paar nachten bij Jasper (in Almere) logeren. Was gezellig, maar ook wel weer heel lang van huis.

// Ik speelde de afgelopen weken soms beetje Red Dead Redemption 2 – kleine stukjes verder met het verhaal gegaan. Speelt nog steeds wel lekker, al moet je soms wel bizar lange stukken rijden.

Heb hem laatst zelfs eventjes op de cinematic mode gezet … zodat ik ondertussen de vaatwasser kon inpakken. En toen reed m’n paard netjes (10 minuten lang) heel het stuk, totdat ik was waar ik wilde zijn… Tot ik plots – een paar honderd meter voordat ik bij m’n bestemming was – overvallen werd door een roedel wolven en dood ging.

Gelukkig spawnde ik wel weer in de buurt en was er weinig tijd verloren.

En ja, ik weet dat het rijden door het landschap deel van de beleving is, maar ik wil soms gewoon nog eventjes een missie doen … en als ik dan eerst 10 minuten moet hobbelen op m’n paard, dan wil ik er gewoon floep zijn.

// Laatste weken ook weer Community opgepakt. Keek dat een paar jaar geleden en onlangs weer opnieuw gaan kijken. Blijft toch super leuke serie en zit soms echt hardop te proesten van het lachen. Ga dat zeker eens zien, als je het niet kent!

// Ook kwam er een filmavondje samen met vriend Peter voorbij. Samen naar John Wick 2 gekeken. Was wel aardig. Beetje zelfde als deel 1

Op de helft

Vanavond was het weer tijd voor de volgende maand in Pandemic Legacy (seizoen 1). Het vorige potje hadden we gewonnen, dus nu was juni aan de beurt.

Nu speelde ik (weer) met Cheng (de logistieke gast, die iedereen kan verplaatsen enzo), Lies speelde met Dr Hank McHunky (onze medic), Rashida speelde met Barrack (de militaire bouwer) en Mathijs speelde met Carol (de wetenschapper).

We mochten 4 financiële events toevoegen, dus kozen er allemaal 1 en het spel kon beginnen.

Het verliep eigenlijk wonderlijk voortvarend. Het zwarte gebied had nagenoeg geen ziektes en we hadden eigenlijk al genoeg kaarten voor het zwarte medicijn. Dus binnen iets van 2-3 rondes hadden we zwart al opgelost en helemaal uitgeroeid.

1 doel behaald, nog 2 te gaan.

Daarna haalden we vrij snel en eenvoudig ook het rode medicijn en kon Lies (aka Hank McHunky) alle ziektes vrij eenvoudig uitroeien.

En toen we daarna – ook vrij eenvoudig – ook het 3e (gele) medicijn vonden, hadden we het 2e doel ook binnen.

Het enige wat nog restte was het bouwen van de laatste militaire basis, wat uiteindelijk ik deed. En toen hadden we gewonnen \0/

Al met al hadden we best wat mazzel, maar hebben we ook meerder malen heel uitvoerig lopen ‘beredeneren / discussieren’ wat de beste aanpak zou zijn, wie welke stapjes zou gaan doen en wat we dan als focus hadden.
We speelden veel strategischer dan voorheen en denk dat dat ons ook nog wel extra geholpen heeft.

Nu kunnen we door naar juli … met nog maar 2 financiële middelen. We houden ons hart vast dus … want het wordt steeds weer lastiger en lastiger.

Titeloos

// Nadat ik vorige week het verhaal van Celeste had afgerond, zakte ook meteen de drang om hem/haar verder te spelen. Dus ik speelde soms nog even wat Fortnite (jaja, I know … maar soms is het best eventjes grappig) en toen stopte ik weer eens Dark Souls in m’n Playstation. En dat speelde ik de afgelopen avonden.

// En gisteravond weer eens Red Dead Redemption 2 gespeeld. Nadat ik het ergens voor het laatst ergens eind november had gespeeld, was ik nog steeds aan het eind van chapter 2 in het verhaal. Maar ik ging verder met het verhaal, moest een oliewagen stelen … wat me na een paar pogingen ineens heel gemakkelijk lukte. Ineens waren alle vijanden nergens meer te bekennen – geen idee wat er gebeurd was, maar prima.

Was wel weer eens grappig om dat te spelen. Ga binnenkort wel weer verder. En tussendoor ook weer wat Dark Souls spelen, heeft me toch ook weer gegrepen.

// En tussendoor – vooral in de trein naar/van m’n werk – volg ik m’n cursus Unity en leer ik steeds weer meer dingetjes. Heel leuk. Nu bezig met een Breakout spel, zo’n spel waarbij je met zo’n plankje een bal moet schieten tegen blokjes en punten moet verzamelen.

Als hij klaar is, deel ik hem uiteraard hier weer.

© 2019 Rakso. All rights reserved.

Theme by Anders Norén.