Rakso

Een eiland in de oceaan van weblogs

Menu Close

Tag: battlefield (page 1 of 2)

Gameberg

Soms weet ik niet wat ik moet spelen. Omdat ik dan bijvoorbeeld m’n game heb uitgespeeld en even niet weet wat ik dan wil doen. En soms is het omdat ik teveel keus heb. Of eigenlijk, mezelf teveel keus geef.

Ik heb altijd al bergen met games gehad, eigenlijk teveel om te kunnen spelen. M’n Steam-library zit bomvol, tijd geleden nog helemaal lopen ordenen, maar speel er nog steeds maar weinig van. 

Afgelopen tijd was ik voornamelijk met Battlefield 1 bezig. Soms deed ik een avondje DOOM, maar de laatste tijd voelde ik steeds minder de drang om die weer op te  pakken – terwijl ik (denk ik) bijna bij het einde ben.

En toen kreeg ik vorige week ineens Destiny 2 van Lies. Begon als grapje en ineens lag hij op m’n schoot. Super lief, maar merk dat het nog steeds best veel hetzelfde is als deel 1… en dat ik na een avondje spelen me beetje leeg voel. Heel apart – geen idee wat het is.

En dan komen we aan bij m’n topgame van 2017 – of in ieder geval zeker van de 2e helft. Dead Cells. De game is nog niet eens uit, is nog in Early Access, maar omfg wat is die game heerlijk. Hij speelt zo super lekker en het ziet er allemaal zo nice (pixelgraphics) uit. Mmmmm goddelijk – kan het gewoon niet anders noemen.

En zeker het gevoel van springen, rollen en slaan voelt zo fantastisch. Ik kan er gewoon niet mee stoppen als ik ermee bezig ben. Als Destiny 2 het schiet-gevoel heeft neergezet, dan doet Dead Cells het voor de 2D platform slasher. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de verslavende gameplay. Verzamelen van ‘orbs’ en daarmee unlock je weer nieuwe gear. De formule is bekend, maar het is zo goed geïmplementeerd – sjonge sjonge, wil het nu weer spelen.

En kom ook steeds ietsje verder, de levels zijn random en ik ontdek steeds meer mogelijkheden. Als ik eind dit jaar een lijstje maak, zal ik gek opkijken als hij niet minstens op plek 2 staat. Maar ik denk zelfs gewoon keihard op 1.

Geweldige game, spelen/kopen dus! 

Gangetje

Tja, zo gaat het soms.

Z’n gangetje

Ik werk inmiddels al bijna 2 maanden bij IN10 en nog steeds naar volle tevredenheid. Voel me er steeds meer thuis en allemaal mooie dingen aan het maken.

Daarnaast thuis voornamelijk bezig met Battlefield 1 en laatst weer DOOM opgepakt, blijft ook wel een hele fijne game hoor.

En eens per week – de woensdag – werk ik me helemaal in het zweet bij Wing Chun. Heerlijk en dat gaat ook steeds beter. Minder spierpijn of blauwe plekken ^^

Laatste tijd weer beetje aan het kijken om m’n tekenskills op te vijzelen, maar twijfel ook nog steeds of ik wellicht liever m’n game-ontwikkel-skills wil gaan aanscherpen. Voelt beetje alsof ik moet kiezen welke skill/hobby ik me op ga focussen. En daar ben ik nog niet over uit. Dus tot die tijd doe ik niks op beide vlakken  TT

Terug naar nummer 1

Na enige tijd props te hebben gezocht, is het nieuwe er wel weer een beetje af. Dus ik ging weer op zoek naar wat ik nu weer wilde spelen. En na enkele pogingen kwam ik uit bij Battlefield 1.

Had het al een tijd niet gespeeld en had dus weer wat nieuwe maps om te ontdekken. De DLC (Downloadable Content) met het Franse thema was enige tijd geleden uitgekomen en die boodt allerlei nieuwe toevoegingen. 

Naast een aantal nieuwe maps (altijd leuk) werd er ook een nieuwe gamemode geïntroduceerd; genaamd Frontlines. Het doel hierbij is een soort mix tussen Conquest (vlaggen innemen) en Rush (aanvallen of verdedigen van 2 doelen). Bij Frontlines moet je eerst een aantal vlaggen innemen en daarna oprukken naar de basis van de vijand en daar de doelen uitschakelen. Deze mode is heel gefocust en biedt heel veel afwisseling qua aanval en verdediging. Ik vermaak me er uitstekend mee. 

Kocht ook nog Undertale, geïntrigeerd door alle verhalen. En na 20 minuten spelen had ik spijt. Het spel is echt heel traag en (momenteel) niet wat ik zoek. Dus helaas, misschien dat ik hem ooit nog oppak… maar voorlopig is het 15 euro weggegooid geld. 

Schiet niet op

Tja, als ik niks schrijf, schiet het ook niet echt op he. Afgelopen week was nog steeds dezelfde mix van The Witness en Battlefield 1.

Had het ook wat drukker op werk, mede doordat we vrijdag een lang weekend weg gingen. 

Op werk deden we donderdag ook nog eens niet echt werken, maar hadden een Zicht Labs – wat zoveel wil betekenen als dat we eerst gingen brainstormen en daarna ik samen met twee collega’s een Raspberry Pi heb lopen koppelen aan de sleutel/afstandsbediening van de garagedeur. Super gaaf om te doen.

Ook afgelopen week een (klein) beetje getekend. Begint toch te kriebelen. Maar vind het lastig of ik gehoor moet geven aan m’n teken/comic-kriebels of aan m’n gamedev-kriebels.

En in de avonden – voornamelijk ’s avonds in bed, als ik eigenlijk moet gaan slapen – kijk ik weer Dexter. Heb na Fargo even lopen zoeken, kwam uiteindelijk bij Black Mirror terecht, heb die serie ook helemaal vol enthousiasme  gekeken en toen ik klaar was met seizoen 3, toen weer Dexter opgepakt. Heb ooit (2007) het eerste seizoen gekeken en daarna eigenlijk nooit meer. Terwijl het eigenlijk best een vette serie is ^^

Wat speelt er

Afgelopen week werd er een mix van Hitman, The Witness en Battlefield 1 en een beetje Diablo3 gespeeld.

Speelde voornamelijk even een paar puzzels in The Witness en verwonder me er elke keer weer over hoe gaaf de puzzels verwoven zijn met de omgeving. De ene keer moest ik heel abstracte puzzels oplossen en de keer erna moest ik de schaduw op het scherm (van de bomen rondom het scherm) gebruiken als input/gids. Echt heel gaaf, maar ook wel weer heel pittig. Tot nu toe heb ik alle puzzels (behalve 1 en toen voelde ik me heel vies) zelfstandig uitgevogeld en ben daar ook best trots op. En als ik nu na een tijdje vast zit, dan switch ik gewoon naar iets anders… vaak is eat Battlefield 1.

Die speelt ook nog steeds lekker, heeft minder diepgang dan The Witness of soortgelijke spellen, maar is heel prima vermaak. 

En afgelopen avond samen met Lies weer Diablo3 van de (digitale) plank getrokken. Tijd niet gespeeld, maar blijft toch een heerlijk couch co-op game. Gewoon samen naast en met elkaar samen spelen. Beetje hakken, beetje rondlopen, beetje loot rapen en soms even  vergelijken en weer blij worden als je een sterker wapen hebt gevonden. We zijn halverwege Act V en daarna hebben we dan (eindelijk) de Adventure mode unlocked. Ben heel benieuwd. 

Weekend puntjes

Heb afgelopen week niks geschreven. Was dan ook niet heel veel om te beschrijven. Heb paar avondjes wat Hitman (de tweede episode) gedaan. Speelt leuk, al mis ik soms wel de grootsheid van Parijs. Hoorde van velen dat ze dit level (Sapienza) de leukste vonden, maar merk dat ik het te weids vind. Merk al wel dat mn gevoel al iets bijtrekt, nu ik de layout leer kennen en patronen begin te zien. We zullen zien. Heb hierna nog 3-4 andere episodes om te spelen. Dus genoeg te doen. 

Daarnaast weer vele uren in Battlefield 1 gestopt. Wordt er steeds beter in en eindig steeds vaker in de top 5. Vooral tanks omleggen doe ik graag. En van de week de Support klasse met z’n Lumpy Charge ontdekt. Heerlijk en grappig. Tanks, maar ook gewoon vijanden in huizen leggen het loodje. 

Ook Sinterklaas kwam voorbij en wel afgelopen zaterdag. Dus de kinderen helemaal door het dolle heen en twee zakken cadeautjes werden als zoete koek verslonden. Het leukste vind Renske d’r stokpaard en Tobias z’n Duplo knikkerbaan. Mooi ding is dat ook zeker.

Nou, denk dat dat hem wel weer eventjes was. Eens kijken of ik deze week nog iets kan tieperen. 

Twee weken Battlefield 1

Afgelopen twee weken zaten bomvol Battlefield 1 (BF1) . Vaak speelde ik ’s avonds wat potjes . Maar aangezien een potje vaak 20-30 minuten duurt, resulteert dat al vaak in dat ik laat (lees: 23:30 is vroeg) naar bed ga. 

Moest wel even wennen. Denk dat ik de eerste 1,5 week echt mn draai nog niet gevonden had. Het speelde leuk, ik had echt weer typische Battlefield-momenten en had heel veel plezier met spelen. Maar toch voelde er iets nog niet helemaal goed. 

Tot ik van de week aan m’n settings ben gaan sleutelen. Heb m’n FOV (Field Of View) hoger gezet, waardoor ik iets meer om me heen kan kijken en beetje met m’n sensitivity lopen spelen totdat het goed voelde. Al-met-al speelt het nu stukken fijner.

Denk ook wel dat het komt omdat ik nu beetje de maps, gameplay, flow, classes, wapens etc door heb.

Afgelopen avonden samen met Mathijs gespeeld en dat maakt het helemaal af. Teamwork,  zogenaamde call-outs (roepen waar de vijand is) en gewoon iemand om je ervaringen en bizare momenten mee te delen. Echt geweldig. 

Meer stapjes in Battlefield

Ik klim uit de tank, grijp m’n wrench en repareer m’n tank, waarna ik er weer inklim en verder rijdt. Door het modderige, met prikkeldraad overspannen slagveld. 

Ik speel de singleplayer van Battlefield 1. Een stuk leuker… nee boeiender… nee pakkender dan z’n voorgangers. Je speelt meerdere kleine campaigns. Eentje als een nomade in de woestijn van Turkije/Arabië. En vanavond speelde ik als een bestuurder van een tank, door dorpjes, huizen kapot geschoten en van verschillende kanten kwamen vijandige tanks. 

Elke campaign bestaat uit 3-4-5 verschillende missies en vormen daarmee een verhaal. En that’s it. Totaal iets van 5 of 6 van dit soort mini campaigns, maar daarmee een stuk pakkender dan de uitgerekte saaie singleplayers van andere shooters. 

Er is misschien iets minder spectakel, maar daar valt zelfs over te twisten. Maar het voelt allemaal anders, je wordt met andere aspecten van het spel (en uiteindelijk dus de multiplayer) bekend gemaakt en er zitten nog best aangrijpende verhaallijnen in.

Als laatste speelde ik de piloten-campaign. Je leert vliegen in een tweezitter en uiteindelijk haal je vijandige vliegtuigen, AA-trucks, bommenwerpers en zelfs hele grote zeppelins neer. Voelt allemaal heel machtig en heb nu ook zeker het gevoel dat ik beter kan vliegen in de multiplayer. 

Moet het nog wel even uittesten, deze aanname. Maar daar kwam het vanavond niet van. Ik was van plan om even een uurtje te spelen en uiteindelijk werden dat er bijna 2 ^^

Eerste Battlefield stapjes

Vrijdag kwam Battlefield 1 uit. Dit is – ondanks de naam – de nieuwste game in de Battlefield serie. De 1 in de naam slaat op dat het zich afspeelt tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Vrijdagavond kon ik in eerste instantie niet spelen – of tenminste niet online. Het Playstation Netwerk had problemen (met nog heel veel andere sites), waarschijnlijk veroorzaakt door DDOS-aanvallen.

Dus eerst een paar uur de singleplayer gespeeld. Dit speelde verrassend lekker en je werd langzaam bekend gemaakt met de gameplay van de multiplayer.
Uiteindelijk (rond 23.30) werkte het online  gebeuren weer en kon ik even online spelen. Dit duurde tot 1:30 en toen kroop ik maar in bed.

Gisteravond en vanavond weer heel de  avond gespeeld. Heb voornamelijk de nieuwe Opertions mode uitgeprobeerd. En ook beetje Conquest (standaard vlaggen veroveren). Operations daarentegen is meer gefocust. Je moet 2-3 vlaggen verdedigen of veroveren. Wanneer de aanvallende partij alle vlaggen in z’n bezit heeft, schuift het gebied door. Het lijkt heel erg op een mix tussen Rush en Conquest. Speelt heel leuk en het is soms tot op het laatste moment spannend wie er gaat winnen.

Merk wel dat ik nog best moet wennen. De gameplay is dan wel redelijk bekend, maar moet wennen aan de mappen, langzamere gameplay, de wapens etc. Voelt allemaal goed aan hoor, maar in BF4 voelde ik me thuis… hier moet ik nog even thuis raken.

Wat speel ik? 

Sinds de bèta van Battlefield 1 ben ik weer helemaal in de Battlefield-mood. Speel de laatste weken weer vaak Battlefield 4 en dan of TDM Sniper Only of de standaard gamemodes Conquest / Rush. Het blijft toch een heel leuk spel.

Elk potje weer zijn er wel momenten waardoor je je even goed voelt. Soms eindig ik bovenaan (in de top 3) en de andere keer sta ik helemaal onderaan (de laagste top 3 ^^). Maar in beide gevallen ben ik verrast door de uitslag. Of ik had het gevoel dat het super goed ging en heb ik blijkbaar helemaal niet bijzonder goed gepresenteerd. Of ik heb juist het gevoel dat ik maar gewoon m’n best gedaan heb, en dan eindig ik bovenaan. 
Heerlijk dus. In beide gevallen voelt het goed. Of het gevoel als je een tank neerhaalt met je rocketlauncher. Of een vijand met een sniper-rifle. Kan er geen genoeg van krijgen. En kan dus ook niet wachten tot 21 oktober, dan komt Battlefield 1 uit. 

In de tussentijd ook weer The Witcher 3 opgepakt. Ligt al heel lang te wachten en hoor van  iedereen hoe geweldig hij is. Maar kwam er maar niet in terug. Eind vorig jaar wel een tijdje gespeeld, maar op een gegeven moment weer geswitched naar andere spellen (Bloodborne en Dark Souls 3 voornamelijk). 

Wat me het meeste tegenhield was het overweldigende aantal quests en andere dingen die er te doen zijn. Elke keer als ik naar de kaart keek, stonden er zo’n schrikbarend aantal vraagtekens en andere meuk op, ik werd er gewoon onrustig van en wist niet waar te beginnen.

Maar een vriend en een aantal forumposts overtuigden mij om de vraagtekens te negeren, sterker nog, je kan ze uitzetten op de wereldkaart. Dus je krijgt nog wel te maken met de random encounters, maar zijn nu echt verrassingen.

Voorheen voelde ik de behoefte om alle vraagtekens weg te werken, maar nu is het gewoon kijken welke quest ik zin in heb. En daarnaast kom ik soms iemand tegen met een uitroepteken boven z’n hoofd (lees: met een quest dus) en hangt het van mn stemming af of ik hem direct oppak of eerst de quest doe waar ik mee bezig was. 

Al met al merk ik dus nu hoe leuk The Witcher 3 is. Begrijp nu pas waarom iedereen er zo lyrisch over is ^^

Dus dat ben ik aan het spelen. Weet u dat ook weer.

© 2017 Rakso. All rights reserved.

Theme by Anders Norén.