Rakso

Een eiland in de oceaan van weblogs

Menu Close

Page 2 of 137

Gek leven, Wing Chun en meer

Afgelopen week besloten om het spel Life is Strange maar eens uit te spelen. Was – 1,5 jaar geleden – aan het begin van episode 4 (van totaal 5) gestopt. Vond het verhaal heel gaaf, maar denk dat ik rond die tijd Bloodborne weer oppakte en vandaar nooit meer verder ben gegaan.

Maar nu speelde ik het verhaal aandachtig verder. En na een paar avondjes haalde ik het einde. En het was nog verbazingwekkend emotioneel. Ik vond het een leuk/goed spel. Speelde leuk, had goede mechanismes en het verhaal was ook heel sterk. 

Sinds m’n vorige post heb ik eigenlijk Horizon Zero Dawn niet meer aangeraakt. Ik ben er weer uit en vraag me af of ik er nog in kan/wil komen. Heb in de tussentijd nog DOOM (weer) gekocht en was er helemaal aan verknocht. Het speelt gewoon zo lekker vloeiend, zo smooth en de levels zitten bomvol secrets en hebbedingetjes die je kan vinden. Maar ook weer niet teveel dat het gaat overweldigen. Een mooie combi dus. Heb er nu al best wat uurtjes inzitten en heb sterk het gevoel dat het einde al nadert. Al is dat ook wel beetje flot, want ik denk dat ik nu pas in het 5e level ben ofzo. 

Ach ja, we zullen zien. Vanavond – in de Steam Sale – na lang wikken en wegen uiteindelijk besloten om Dead Cells te kopen. Een Early Access game (wat niet veel meer betekend dat hij nog in ontwikkeling is en dat de developers alvast mensen het laten spelen, om het spel zo nòg beter te maken. Maar deze game had ik, door, z’n grafische style, al langere tijd op m’n radar. Vanavond dus gekocht en jonge jonge… wat een prachtspel. Het is net alsof het precies voor mij gemaakt is. 

Heerlijke combat en platforming. En een vleugje Soulslike erin en ook beetje Metrovanian… ik ben nu al helemaal verliefd. En ik heb het pas 1-2 uur gespeeld. 

Heerlijk gewoon! 

En naast gamen ben ik ook nog heel enthousiast bezig met Wing Chun. Afgelopen woensdag de laatste les voor de zomervakantie – toen kwamen als verrassing allemaal mensen van andere afdelingen (wel van binnen onze associatie). En toen een heel andere les gehad. Heb leren vechten met messen en een stuk van de Dummy vorm geleerd. Ook interessant…  en lastig.

En gister (zaterdag) was er een gastdocent die les gaf bij een andere afdeling, in Sliedrecht. Daar weer gewoon vanouds een pittige conditietraining en daarna weer nieuwe vormen, deze keer met stappen en bewegen. Heel interessant allemaal en ga er zeker mee door. 

Indigo

Vandaag naar Indigo geweest, in Utrecht, samen met Frank. Indigo is een festival met allemaal indiegames. Games dus niet ontwikkeld/uitgegeven door een grote publisher/developer – maar meestal door een klein team, 3-6 man. Hier stonden ook wat studenten-teams met hun games.

Ben altijd al heel erg geïnteresseerd geweest in indie-games. Weet niet precies wat het is, maar het zijn vaak net iets andere games dan de grote AAA-games. Ze doen net iets bijzonderders, iets anders en hebben vaak ook een heel eigen uitgesproken stijl. Merk wel dat het vaak hit or miss is, bij mij. Of ik raak helemaal verliefd op een game of ik vind het 3 keer niks.

De volgende games waren wèl iets:

Cublast HD
Een minimalistisch platform puzzel spel die je ook nog eens coop kon spelen. Alleen al de stijl was iets wat me direct aansprak. Ik merkte dat dat wel heel persoonlijk is, want Frank had dat dus totaal niet. Na enige tijd te hebben gespeeld was ik helemaal verkocht. Ooit zal ik hem eens kopen op Steam, al ben ik wel benieuwd hoe lang ik het leuk blijf vinden.

Hidden Folks
Schattig, cute spelletje. Soort Where Is Waldo, maar dan met handgetekende zwart-wit tekeningetjes. Leuk om samen te doen, vooral op een tablet.

Keyboard Sports
Een spel met een unieke gimmick, heel je toetsenbord is de controller. Je bepaald door op toetsen te drukken waar je karakter heenloopt. Was echt super gaaf en de humor was hilarisch. De game is niet (meer) beschikbaar, maar gok dat als hij beschikbaar wordt dat ik hem zeker ga kopen.

Revolve
Wel geinige game waarbij je met een paar toetsen door een level moest komen. Je kon de zwaartekracht omkeren en jezelf een boost geven. De uitdaging zat hem erin dat je een snelle tijd moest neerzetten, al hebben we dat niet geprobeerd. Niet een game die ik ga kopen, maar was wel nice om te spelen.

Lonely Mountains
Het hoogtepunt van het festival. Alleen de grafische stijl al, geweldig. Heb hem maar eventjes gespeeld, aan het eind van de dag – daarvoor stonden er constant mensen en hadden we geen zin om te wachten. Maar wat een gave game. Downhill van een berg affietsen en zorgen dat je niet crashed. Het bestuurde echt heel lekker, zag er heel gaaf uit en smaakte echt heel erg naar meer. Kan niet wachten totdat deze game uitkomt.

HZD en spierpijn

Speel sinds 1-2 weken nu Horizon Zero Dawn, daarin bevecht je robot dino’s. Hoe gaaf wil je het hebben. Had in eerst instantie beetje moeite met erin komen, maar begin de slag te pakken te krijgen. 

En naast het gamen toch weer iets meer met m’n eigen ontwikkeling bezig. Weer soms aan het tekenen, beetje meer vette effecten op website-gebied aan het onderzoeken en was sinds een paar weken weer aan het zwemmen. 

En gisteravond had ik m’n eerste (proef)les Wing Chun gehad. Was flink aanpoten, zelfs al tijdens de warming-up droop het zweet van me af. Heb nu (al) flinke spierpijn, voornamelijk in m’n bovenbenen… al zijn m’n armen ook vrij stram. De warming-up bestond uit joggen, squads, pushups, planken, burpees en meer. Ik ging kapot. De les daarna was ook heel gaaf, want het was allemaal heel praktisch – geen onnodig mooie beweging, maar gewoon simpel en doeltreffend. En daar hou ik van. Volgende week weer, al hoop ik dat m’n spierpijn dan beetje weggetrokken is ^^

Game petten

Qua games is het beetje stil. Sinds ik NieR heb uitgespeeld, ben ik zoekende. Ik speel wat hier en wat daar. De afgelopen week was weer beetje samenraapsel van verschillende avondjes met verschillende games. 

Zo speelde ik Horizon Zero Dawn – en kwam tot de conclusie dat ik echt nog steeds niet zeker weet of dit een spel is voor mij. Veel te open. Geen idee wat ik moet/wil doen. Ik killde wat robot-dino’s en liep wat in het rond. En toen was ik er weer klaar mee. Misschien had ik ff niet de juiste pet op? 

The Witness ook weer eens aangeraakt. Ik zit in een lastige puzzel… en na enige tijd was ik weer 2 puzzel-stapjes verder. En toen eindigde ik weer bij de volgende lastige puzzel. 

The Swindle speelde ik ook. Dit (gratis PS+) spel stond al een maand (of langer?) op m’n PS4. Dus even opgestart en tijdje gespeeld. Was nog best even geinig. 

Battlefield 1 hoorde ook bij de games die ik speelde. Eventjes paar potjes gedaan en zeker de nieuwe mappen zijn wel leuk. Dus ook daarmee wel weer even vermaakt. 

Diablo3 speelde ik zelfs de singleplayer helemaal van uit, de afgelopen week – zodat ik nu de Adventure mode kan gaan doen. Maar toen ik eenmaal daar was beland, had ik geen zin meer. 

En naast de games was ook nog Renske jarig, 3 jaar alweer! Dit werd uiteraard uitvoerig gevierd dit afgelopen weekend, een tuin met visite en daarna afgesloten met een bbq. Was heel gezellig. 

Weekje wat anders

Een weekje helemaal geen games. Dat was afgelopen week. En niet omdat ik niet wilde, maar meer omdat ik druk was met andere dingen.

Overdag gewoon werken en ’s avonds was ik vaak nog beetje m’n frontend skills aan het oppoetsen. Vorig weekend veel bezig geweest met Python en daarna verder gelezen en geexperimenteerd met Django (het website-maak framework van Python).

En gister heel de dag naar Amsterdam geweest. Daar samen met m’n broer en m’n vader door zijn oude wijk gelopen. De wijk waar hij vroeger speelde en leefde als kind zijnde. Was een hele mooie, gezellige dag.

Nieuwe dingen zijn leuk

Het afgelopen jaar soms weer wat aan het lezen over Unity en game-development in het algemeen. Ik kocht wat boeken (A Theory of Fun, The theory of Game Design en Game Programming Patterns) en begon weer wat te studeren. Dat voelde weer goed. Daarnaast ook soms wat lezen over C# en Unity in het algemeen.

En een paar weken geleden bezocht ik – samen met een aantal collega’s – ReactConf. Zoals de naam misschien al verraadde, een conferentie over React. Hierdoor geinspireerd ging ik weer wat meer lezen en rommelen over/met React. Heel leuk en hield me weer wat avondjes bezig.

En nu onlangs beetje met Python aan de slag gegaan, ook een hele leuke taal. Ziet er eerste instantie maar maf uit, met alles wat ingesprongen is, maar het werkt eigenlijk verbazingwekkend relaxed.

Dus tja… nieuwe dingen leren is leuk ^^

Heel het alfabet – y

Vanavond wilde ik nog eventjes beetje wat dingen proberen en dan maar eens de walkthrough doorlopen om alle andere eindes te gaan halen. Maar het verliep net ietsje anders.

Ik wilde eerst einde E halen, dus ik begon direct met de eind-credits en ging al schietend de teksten wegwerken. Ik besloot om niet te stoppen en gewoon door te blijven gaan om te kijken hoever ik kon komen.

Uiteindelijk kwam ik best ver, maar het werd aan het eind echt bizar lastig. Echt een bullet-hell level, overal vlogen kogels en ik kon echt niet met goed fatsoen dit doorzitten. Maar het werd langzaam steeds anders. Het begon ermee dat er soms een inspirerende tekst kwam te staan, iets als “I’ve been here too. Just keep on going! I know you can make it! – China”. Vond het maar beetje maf dat de tekst gelinked was aan een land, maar ok. Dus ik zette door. En er kwamen steeds meer van dit soort onzin-teksten te staan, ik las ze niet eens meer – maar koos gewoon voor ‘Wil je stoppen? -> Nee’

Uiteindelijk kreeg ik de melding: Machidda wants to give you some aid, do you accept? Dus toen maar geaccepteerd… en direct werd het me duidelijk… er vliegen ineens 6-7 andere schepen om me heen… beschermden me tegen de bullet-hell en in plaats van dat alleen mijn schip vuurde, vuurden we allemaal gezamenlijk. Dus alle vijanden waren in een mum van tijd gekilled en ik haalde het einde. Einde E gehaald, dit was het beste einde, want het eindigde dus ermee dat de 2 PODs (van 2B en 9S) al hun memories opgeslagen hadden en hun weer tot leven wekten. Jeeej hoera!

Toen kwam er een vraag van POD 154 aan de speler… of ik voor andere spelers die moeite hadden het einde te halen ook een melding wilde achterlaten. Oh wacht, ja! En toen drong het tot me door. Die vage meldingen die ik gezien had, dat waren dus berichten van andere spelers van over de hele wereld! Ik liet mijn bericht achter, in de hoop er iemand mee te motiveren om door te gaan naar het echte einde-einde. En toen kwam POD 48 met nog een vraag, of ik een anonieme willekeurige andere speler wilde helpen en al mijn save data wilde opofferen. Ik dacht heel nobel te zijn en het te accepteren en zelfs toen de POD erop hamerde dat ik dan ook m’n chapter select zou verliezen en alles wat ik had verzameld, dacht ik nog steeds dat het part-of-the-story was. Dus ik accepteerde, ja, ja, ja, jaahaaa ik weet het zeker, ja ik twijfel maar ga maar door… en toen kreeg ik met een mooie animatie door alle menu-onderdelen te zien hoe langzaam mijn verzamelde gegevens, mijn loot, mijn upgrades, mijn verzamelde informatie en alle 3 mijn save-games verwijderd werden. Plop weg. Gone. En ik dacht nog even dat het een geintje was… totdat ik teruggezet werd naar het hoofdmenu… en alle 3 de save-slots leeg waren! Compleet weggevaagd. 32+ uur aan gameplay was weg… en ik wilde nog alle andere eindes zien! Aaaaaaarghhhh

Gelukkig gooit de PS4 je save-games naar de cloud en kon ik een savegame van vorige week donderdag (30 april) terughalen. Dat was de save-game van voordat ik gisteren speelde. Dus nadat ik was bijgekomen van hoe awesome het was en dat de spelers elkaar berichten konden sturen… en nog meer was bijgekomen van het feit dat m’n save-games echt-echt-ECHT weg waren… laadde ik de geuploadde save-game weer, starte de missie weer op… en begon aan m’n 2e keer het einde doorlopen.

Ik ging weer als 9S door de toren, als A2 door de library, ging weer vechten tegen de 2 roodharige tweeling hologrammen, ging weer om-en-om de bolvormige bosses bevechten en uiteindelijk vocht ik weer als A2 met 9S en andersom. En na meer dan een uur was ik dus weer net zo ver. Ging vooral zo snel omdat ik – voor het gemak – maar even de difficulty naar easy had gezet en ook alle cutscenes skipte.

Dus na einde C en einde D, begon ik WEER met de bullet-hell (einde E) en aan het einde daarvan koos ik wel weer een message, maar koos ik er deze keer maar voor om m’n save-games niet op te offeren. Staat genoteerd, zei de POD en klaar – no problem.

Daarna dus nog met de walkthrough naast me alle eindes doorlopen. Allemaal behalve einde Y, want daarvoor moet je ALLE wapens in het spel verzamelen en allemaal upgraden tot hun max-level… en dan nog een aantal substory doen. Daar had ik geen zin meer in. Wel jammer, want had graag een trophy ontvangen voor het complete alfabet.

Nou, dit was dus m’n NieR Automata avontuur. Bijna 35 uur plezier aan beleefd en echt awesome verhaal meegemaakt. Kijk er met heel veel plezier op terug en ben blij dat ik de hype heb gevolgd. Volgende game wordt Horizon Zero Damn – geleend van Mathijs ^^

{33:24 uur PLUS meer dan 1 uur  de laatste missies herspelen}

Eindesss

Ik begon vandaag in de toren, met 9S. Ik liep door gangen, vocht tegen een aantal corrupte Yorha units en kwam uiteindelijk in een grote zaal, omsingeld door allemaal 2B modellen. Nadat ik die allemaal had verslagen ontplofte er eentje… en toen was A2 aan de beurt. Ook zij ging naar de toren, sprak bij de ingang nog even met Devola en Popola gepraat – die lagen stervend bij de ingang en vroegen of ze geholpen hadden.

Toen met A2 eerst een stukje door dezelfde gangen en uiteindelijk kwamen we in een soort van bibliotheek. Daar hadden de machines allerlei informatie opgeslagen over de mensheid en de androids. We kregen informatie meer-en-meer informatie over wat er gaande was… en toen kwam er een grote bol-baas – en schakelden we over naar 9S.

Hij liep met een arm van 2B aan zich verbonden door de gangen en stuitte op een soort van hologram tweeling – dat bleken de machines te zijn, die zich manifesteerden als de tweeling. We vochten (uiteraard) weer tegen machines en tegen Yorha units… en uiteindelijk begonnen ik als A2 een eindgevecht tegen een grote bolvormige vijand. Daarna schakelden we over naar 9S die ook tegen een soorgelijke bolvormige boss vechtte. En na enige tijd (onderwijl steeds heen-en-weer geswitched in de gevechten) werden de 2 bollen 1 eindbaas en vochten we om-en-om als A2 en 9S. Was best kewl gedaan.

Daarna stonden 9S en A2 dus tegenover elkaar… 9S helemaal pissig omdat A2 2B had vermoord. En hier moest ik een keuze maken, ik koos voor A2. En versloeg dus 9S en haalde hiermee einde C (31:41 uur gespeeld).

Daarmee unlockte ik de mogelijkheid om chapters te kiezen en te kunnen herspelen. Dus ik sprong terug naar het moment dat ik moest kiezen en koos deze keer voor 9S … en versloeg A2 (en mezelf)… en haalde einde D {32:02 uur gespeeld}.

Daarna kwam weer een super gaaf moment van het spel. TIJDENS de eind-credits, die na elk einde langsscrollen… maar deze keer van boven naar beneden… kwam er ineens een stukje verhaal. M’n POD zette de credits even stil en vroeg of ik het ermee eens was dat de androids moesten sterven. En zodra ik antwoordde van niet, werden alle credits teruggespoeld en werd ik in een hack-game-spaceship geplaatst…. en moest ik de teksten van de credits schieten. Ik ging 2 keer dood en elke keer als je dood ging kwam er de vraag: “wil je stoppen?” (in steeds andere bewoordingen) … uiteindelijk stopte ik ermee en dus (nog) niet einde E gehaald.

Heb het net even opgezocht, maar er zijn dus (heel toepasselijk met alle letters) 26 verschillende eindes. Morgenavond verder.

Het gaat alle kanten op

Speelde ik eergister een klein beetje als A2 in NieR, zo speelde ik vanavond afwisselend A2 en 9S.

Ik begon met A2 in de woestijn. M’n brandstoffilter moest gemaakt worden. Voor het rebellenkamp stond Pascal (de vriendelijke robot) en ik kreeg de keuze of ik hem te doden of in leven te laten. Deze keuze kwam voornamelijk omdat A2 een hekel heeft aan robots, ik (als speler) kende Pascal al wel langer. Heb hem laten leven. Was maar goed ook, want hij had het filter wat ik nodig had ^^

Daarna kreeg ik in het vriendelijke robotdorp wat sidemissies, ik moest beetje kennis maken met de robots, vond Pascal. Zo haalde ik bijvoorbeeld wat onderdelen om een soort van achtbaan te maken voor de ‘kinderen’ in het dorp. 

En daarna weer verder met de mainmissie, een boek over filosofie halen voor Pascal. Maar nèt voordat ik die kon afleveren, werden alle inwoners van het robot-dorp gek en gingen ze de andere robots opeten (!) 

Pascal vluchtte met de kinderen naar de verlaten fabriek, maar daar kwamen alle bloeddorstige robots massaal naartoe. Uiteindelijk versloeg ik een tank en hordes robots, kroop Pascal in een grote Goliath (net zo’n eentje als aan het einde van de eerste missie) en samen versloegen we de massa robots.

Maar toen we teruggingen naar de kinderen, bleek dat die masaal zelfmoord hadden gepleegd – uit pure doodsangst. Pascal kon er niet mee omgaan, voelde zich schuldig dat hij de robots had geleerd over het principe van angst en we werden gevraagd om z’n geheugen te wissen (of hem af te maken, maar dat vond ik zielig). 

Daarna over naar 9S, die moest gerepareerd worden. Dat deden Devola en Popola – twee android tweeling-zusjes. 9S schakelde de laatste Resource Recovery Unit uit, met hulp van A2 en daarna konden we terug naar de gigantische toren, waar Devola en Popola me kwamen helpen. Ik wordt naar binnen gegooid en kreeg een wat warrig verhaal over Devola en Popola. Dat zij ervoor gezorgd hebben dat de mensheid uitgeroeid was ofzo. Begreep het niet helemaal, maar klonk ook wel weer intrigerend. 

Sta nu dus aan het begin van de grote toren. Ben benieuwd waar dit verder naartoe gaat.

{30:19 uur gespeeld

De woestijn in

Vanavond eventjes als A2 verder gegaan met het verhaal van NieR. M’n POD (eigenlijk de oude POD van 2B) wil constant weten waar we naartoe gaan, maar A2 geeft geen antwoord, ja grommend ^^

Maar we kregen de hint om in de woestijn te gaan kijken, daar dwaalden wat Goliaths rond. Even later hadden we drie grote robots met lange armen verslagen en merkte A2 terloops op dat dit toch best wel meeviel. 

En toen kwam er een grote soort duizendpoot-robot (bestaande uit allemaal bollen) uit de grond. 

En ik leerde dat A2 een ouder model is en dus een soort van Beast-mode heeft ofzo. En mede daarmee kon ik de goliath verslaan. 

We gingen ook nog even een stukje hacken en toen bleek dat in A2 wat memories zitten van 2B.

To be continued… dum dum duuuuum

{27:42 uur gespeeld

© 2017 Rakso. All rights reserved.

Theme by Anders Norén.