Rakso

Een eiland in de oceaan van weblogs

Menu Close

Category: Games (page 1 of 24)

Ik ben er tripple klaar mee

Klaar met … de story van Spider-man (PS4). Ik speelde het de afgelopen weken wanneer ik kon, speelt echt heel lekker. Lekker door de stad slingeren en de verschillende missies waren ook wel entertaining. Niet heel afwisselend of iets, vaak kwam het neer op een stapel bad guys een stapel klappen geven en dan weer verder. 
Maar het verhaal had me te pakken, was boeiend en werd heel goed verteld.

Zoals deze scene:

Even wat context: Peter (Spiderman, duh) en MJ zijn uit elkaar, maar komen door een aantal missies weer nader tot elkaar. Maar dat zet ook hun prille relatie weer onder dezelfde druk als voorheen … en toen kwam deze scene.

Geweldig!

Klaar met … het lange reizen naar Hilversum. Ik ben klaar bij BNNVARA en ga vanaf volgende week beginnen bij de ANWB. Doe gewoon de projecten op alfabetische volgorde, achteruit ^^

Klaar met … wachten op Valeria: Card Kingdoms. Zag hem maanden geleden ergens en kreeg hem gister binnen. Zal er nog wel een aparte blogpost over uitwijden ^^

Monsieur de l’Araignée

Spiderman, Spiderman, does whatever a spider can
Spins a web any size, catches thieves just like flies
Look out, here comes the Spiderman

Met een gracieuze sprong duik ik vanaf een wolkenkrabber, stort in de diepte, tot enkele meters boven het wegdek ik m’n hand uitstrek en mezelf met een spinnenweb sierlijk laat slingeren.

En op het hoogste punt van m’n zwaai, laat ik los, maak een koprol om daarna weer naar beneden te duiken en het hele riedeltje te herhalen.

Heerlijk, zo door de stad bewegen.

Ik speel Spider-man op de PS4. En het speelt geweldig. Het rondbewegen gaat vloeiend en heel eenvoudig, de gevechten met de bad guys zijn pittig en uitdagend, de verhaallijn begint net pas een beetje op gang te komen. Maar ja, heb het nu misschien 5 uur gespeeld ofzo. Het verhaal ziet er wel heel leuk uit. Echt een typisch Spider-man verhaal.

Net als al de comics die ik thuis heb liggen, zo voelt/speelt Spider-man ook. En dan ziet het er ook nog eens super mooi uit.

En een van de vetste dingen is dat als je begint met rondslingeren, dat dan langzaam de muziek aanzwelt. Zie hieronder een filmpje van Kotaku waarin ze dit tonen:

(bron: Kotaku)

Vliegende bijlen en hoofden

Ik werp m’n wapen met een boog richting de vijanden. De zoevende bijl haalt twee vijanden neer en blijft steken in het hoofd van de derde. Met een handgebaar komt de Leviathan Axe weer teruggevlogen om met een passende ‘pats’ weer in m’n hand te landen.

Ik speel God of War – een PS4 exlusive. Een heerlijk spel, een combinatie van super mooie graphics en fantastische gameplay. De gevechten met de vijanden vervelen nooit, je voelt je altijd super sterk en tegelijkertijd moet je toch ook goed blijven prioritiseren welke vijand je eerst neerhaalt, om te voorkomen dat je overwelmd raakt.

Ergens eind april kwam God of War uit, voor op de PS4. Dit ‘vervolg’ op God of War III had ik eigenlijk totaal niet op m’n radar staan. Had wat trailers voorbij zien komen, had hier-en-daar wat berichtjes gezien, maar ja… sinds een paar jaar geleden was ik samen met Mathijs gigantisch afgeknapt op God of WarIII, dus deed me eigenlijk weinig, deze nieuwe release in de serie.

Vroeger – lang lang geleden, toen ik nog een PS2 had, heb ik wel met veel plezier God of War (1) en deel 2 gespeeld. Heerlijk beetje hakken en slaan, vooral met die mooie Blades of Chaos. Maar die zijn niet meer in deze reboot. Dit keer speelt het verhaal zich af in het hoge (koude) noorden en niet meer in het zonnige Griekse zonnetje.

Ergens eind mei kocht ik het spel, was nooit heel erg erdoor gegrepen, maar de recenties waren zo lovend, dat wilde ik zelf ervaren. En ben blij dat ik dat gedaan heb, want wat een heerlijk spel. De verhaallijn is boeiend, de gesprekken die Kratos (de hoofdpersoon) heeft met z’n zoon zijn leuk om te volgen en het ziet er gewoon allemaal zo heerlijk mooi/leuk uit.

Ook de structuur van het spel zit heel goed in elkaar. Ik heb altijd een beetje moeite met open-wereld spellen. Vind het idee heel leuk, maar uiteindelijk struikel ik door alle keuzestress die ik krijg door de vele mogelijkheden. Maar gelukkig is God of War (GoW voor vrienden) iets meer afgebakend. Ja, je kan alle kanten uit – maar er staan niet 83.000 icoontjes op je scherm om aandacht te vragen. En de side-quests zijn dusdanig goed, dat ik me regelmatig halverwege heb afgevraagd of dit nou een main-story-missie was, of ‘maar’ een sidemissie.

En uiteindelijk – na enkele maanden te hebben gespeeld – speelde ik hem laatst uit. Tenminste, ik haalde het einde van de mainstory. Nu kan ik nog sidemissies doen, andere dingen verzamelen en zoeken en zelfs het spel opnieuw spelen met de New Game Plus variant – wat dus betekend dat je alles reset,  behalve je eigen voortgang. Dus je begint opnieuw met het verhaal, maar wel met alle wapens en skills die je al had.

Mmm. Misschien dat ik dat ooit nog wel eens doe. Maar voorlopig ben ik even klaar met GoW, tijd voor iets anders. Maar wat? Ja, de beta van Battlefield V komt er volgende week aan. En Spider-man komt er ook aan, 7 september. Benieuwd hoelang ik mezelf kan inhouden ^^

Pandemisch gespeel

Afgelopen zaterdag was het weer zover. We gingen verder met Pandemic Legacy – Seizoen 1. Deze post zal dus (weer) spoilers bevatten, dus stop met lezen als je het spel zelf nog wilt spelen.

En daar gaan we dan. We waren bij april beland.

(even voor historische doeleinden nu gepubliceerd. Nog even kijken of ik kan terughalen wat er gebeurd is)

Bijkletsen

Afgelopen weken bestond (kort samengevat) voornamelijk uit druk op werk, thuis beetje rommelen met Javascript, beetje ziek zijn en bordspelletjes spelen.

We (Tobias en ik) gingen ook nog een dagje (zaterdag 17 maart) naar een voetbalwedstrijd (PSV tegen VVV). Was heel leuk (maar ook superrrr koud) om een èchte voetbalwedstrijd bij te wonen. De eerste helft gebeurde er eigenlijk niet zoveel, maar gelukkig werd PSV rond de 60e minuut wakker en besloot om nog totaal 3 doelpunten te maken.

Al-met-al een hele leuke ervaring, al was het wel bijzonder bitter koud. Brrrr.

En afgelopen zaterdag kwamen Tanja en Björn langs en speelden we Dead of Winter. Dit cooperatieve bordspel heeft als thema een zombie-apocalyps waarin je met een groep overlevenden moet … uhm… overleven. Je moet als groep bijvoorbeeld voedsel en brandstof verzamelen, maar ook de zombies weghouden uit de gebouwen. En als extraatje kan er ook nog een verrader in de groep zijn, beetje zoals Wie Is De Mol ^^

Het eerste potje speelden we nog zonder de verrader-rol, maar het tweede potje hadden we hem er wel bijgestopt en we begonnen elkaar direct heel paranoide te verdenken van allerlei wangedrag. Ik was er stellig van overtuigd dat Tanja de verrader was en de boel liep te verstieren. En Lies verdacht mij weer. Groot was dan ook onze verbazing toen bleek dat niemand de verrader was.

Let there be Blooooood(borne)

Yes! Ik ben weer terug.

Afgelopen dinsdag was het zover, Bloodborne werd gratis beschikbaar via PSN Plus. Direct gedownload en eventjes (5 minuten) gespeeld. Ik begon hele-helemaal aan het begin. Kon wel m’n oude save-game gebruiken, maar aangezien ik de laatste keer gestopt was bij de New Game + … stond ik dus weer gewoon helemaal bij het beginpunt.

Had nog wel al m’n wapens, items en levels… maar moest wel weer alle deuren openen en bosses verslaan. De afgelopen dagen dat dus langzaam paar avondjes gedaan. En waar ik helemaal in het begin nog vele uren over het eerste stuk gedaan heb, liep ik er nu vrij eenvoudig doorheen. Dit komt mede doordat ik – voor m’n gevoel – nu beetje overleveld ben en de enemies zo 1-2-3 neerhak.

Uiteindelijk de Cleric Beast verslagen (wel met hulp van een tweetal andere spelers, ben nog steeds geen fan van boss-fights) en weer verder de boel verkend. Moest eventjes weer nadenken hoe je ook alweer verder kon, maar vond al gauw de route (en de lift) weer en kwam uiteindelijk weer bij Father Gascoigne. Die versloeg ik ook met hulp van een medespeler en toen was ik weer eventjes klaar.

De volgende keer gaan we weer verder naar de kerk en daar de boel verkennen. Zin an!

En vond nog in het archief een filmpje (van 3 jaar geleden) waarin ik liep te kutten in m’n gevecht tegen de Cleric Beast.

We gaan verder met februari

Na eerst heerlijke roti te hebben gegeten, pakten we vanavond weer de draad op met Pandemic Legacy (Seizoen 1). Let op, deze post bevat weer spoilers! Mocht je het spel zelf willen spelen, lees dan zeker niet verder! Het is zoveel leuker als je het allemaal zelf ontdekt en beleeft!

Read more

Zwerven door het kasteel

Vanavond weer een uurtje door Dark Souls (1) gezworven. Was de vorige keer geeindigd net na de Taurus Demon, bij een brug met daarop een grote draak. Eronder zat een shortcut naar de eerdere bonfire. Wat heel fijn is, nu hoef ik niet constant dezelfde enemies te verslaan.

Maar dus was de vorige keer al wel ff beetje verder de boel wezen verkennen, had – via een gang met giftige ratten – een ander stuk van het kasteel gevonden met daarin een grote aanstormende gepanserd zwijn-beest en verder nog wat nieuwe gangen.

Vanavond dus weer dezelfde gangen door, voorzichtig het zwijn ontweken en verder door de gangen gelopen. Uiteindelijk opende ik een aantal shortcuts, rende snel naar een hek en opende die, maar had inmiddels alweer een aardig handje souls verzameld. En die wilde ik niet riskeren. Dus eerst even geleveld en toen bedacht ik me dat ik een nieuwe sleutel had gevonden. Deze bleek een nieuwe shortcut te openen, vanaf m’n bonfire met een trap naar beneden.

Daar liepen wat vage honden rond en een stel dieven. En nadat ik die allemaal had verslagen, ging ik door een witte gate en werd ik met 2 meppen gedood door een of andere gehoornde duivel-boss. Die moeten we nog maar ander keertje weer ff doen.

Ik bedacht me namelijk dat ik eigenlijk niet meer wist of in de Firelink Shrine (het gebied aan het begin) of daar Andre (de smid) al zat. Dus toen – bij gebrek aan fast-travel – helemaal door het kasteel terug gerend, terug naar het beginpunt. Maar in de Firelink Shrine was niemand – behalve een of andere vage ridder.

Toen zag ik nog wat items, flikkerde ik van een grote brug af, dood, maar kon m’n souls terughalen en toen maar weer terug gegaan naar de volgende bonfire – waar ik gebleven was.

Volgende keer dus dan maar verder het kasteel in, langs het zwijn en dan daar verder de boel verkennen. Heb beetje het gevoel dat die gehoornde duivel-boss onderin het dorpje een soort van bonus-boss is ofzo… en zo gezellig was het daar toch al niet 😀

For the record: level 20 en 4:10 uur gespeeld.

Stuiter stuiter

Even kort, snel tussendoor.

Ik riep een paar dagen geleden nog dat ik zin had om Bloodborne te spelen, maar dat dat niet kon. En nu kwam er het bericht dat we bij Playstation Plus gratis Bloodborne (en Ratchet & Clank) krijgen. Echt heel gaaf. Kan ik alsnog weer Bloodborne spelen en zelfs gratis ^^

Heb nu al zin in aanstaande dinsdag. Maar ben ook lekker bezig met Dark Souls (1) … al denk ik eerder dat ik daar gewoon nog paar maandjes mee wacht, totdat de remake uitkomt op de PS4 en hem daar lekker ga spelen.

Eindelijk weer verder

Afgelopen dagen kwamen ineens weer de kriebels voor Bloodborne en Dark Souls. Ik kwam ergens een gameplay filmpje tegen van Bloodborne, dacht weer terug aan de avonden door de stad Yharnam struinen en alle verschillende routes ontdekken.

Maar aangezien ik Bloodborne verkocht had, kon ik alleen Dark Souls 3 weer gaan spelen. Heb dat al meerdere keren gedaan sinds ik hem (1,5 jaar geleden) uitspeelde, maar haakte eigenlijk vaak snel weer af. Kende het allemaal wel een beetje. Een paar weken geleden nog wel verder gegaan bij Archdragon Peak. Daar was ik gestopt (1 jaar geleden) ongeveer net voor de boss. Dus die 2 weken geleden nog even gedaan, samen met de ingeroepen hulp van 2 andere spelers versloegen we hem eigenlijk best eenvoudig ^^

Daarna nog eventjes andere spelers geholpen, samen tegen invaders gevochten (wat best geinig was) en toen had ik er weer genoeg van.

Gister sloeg de kriebels weer toe en ik besloot om een nieuw karakter te gaan beginnen. Wilde eigenlijk weer beetje het ontdekt-gevoel terugvinden. Heb er ook wel meerdere opties voor. Ik kan een New Game + starten, dan begin ik het spel weer helemaal opnieuw, maar met hetzelfde karakter, dus kan ik daarop voortborduren. De enemies zijn sterker en ik blijf ook mijn upgrades houden. Maar ik besloot om een nieuwe karakter aan te maken, zodat ik met wat andere wapens kon rommelen.

Uiteindelijk totaal een uurtje met 2 verschillende nieuwe karakters lopen spelen. Een keer (weer) de mercanery geprobeerd en een keer met de Heralt gespeeld. Wilde vooral hun wapens beetje uitproberen, maar liep beetje vast op Iudex Gundyr – de eerste boss. Die is ook best pittig, vooral als je alweer tijdje geen Dark Souls hebt gespeeld ^^

Kan ook altijd nog de DLC gaan spelen. Er zijn er inmiddels 2 van uitgekomen en daarin zitten weer een berg nieuwe levels, enemies en genoeg om te ontdekken. Misschien is dat wel leuk om te gaan doen.

Daarnaast vandaag weer eventjes Dark Souls (1) opgepakt. Deze heb ik alleen nog op m’n PC, dus is altijd beetje omslachtig en speelt niet zo vloeiend als op m’n PS4. Eind mei komt er een remake van deel 1 uit op de PS4, dus misschien dat ik die dan alsnog wel ga kopen. Speelt wat makkelijker/vloeiender dan op m’n laptop.

Maar vanavond dus weer eventjes verder gegaan. Was geeindigd (maaaanden geleden) bij de tweede boss, de Taurus Demon. Ik wist nog dat ik constant aan het zoeken was naar een bonfire vlakbij deze boss, omdat ik het gevoel had dat ik heel het level moest doorlopen, langs allemaal vijanden, voordat ik bij hem was.

Vanavond besloot ik, nadat ik eerst paar keer hebben liep te rommelen en langzaam langs de vijanden ging, om maar gewoon naar de boss-fight te gaan rennen. Dus een soort van blik-op-oneindig en langs alle vijanden spurten, hun gezwaai met wapens te ontzien en met zo min mogelijk schade bij de boss-fight te komen. En dat lukte, de ene keer beter dan de andere keer.

En de eerste 2-3 gevechten gingen snel voorbij, maar merkte dat ik steeds wel ietsje verder kwam. Dus kreeg een klein beetje hoop. En nèt toen ik begon te denken: “mmm… misschien moet ik toch eens ff gaan opzoeken hoe ik hem kan verslaan, dit begint toch wel beetje te lang te duren” … toen ging ik het gevecht in, deed een paar uithalen en toen sprong de demon per ongeluk naast de kasteelmuur en stortte hij in de diepte.

Ghe ghe ghe.

Moest er wel om grinniken en voelde tegelijkertijd beetje schuldig dat ik er zo gemakkelijk vanaf kwam. Maar ok, nu kon ik wel weer verder met het verkennen van de rest van het kasteel / level.

En voor de record, heb dus nu 3 uur Dark Souls gespeeld en ben level 18

© 2018 Rakso. All rights reserved.

Theme by Anders Norén.