Rakso

Een eiland in de oceaan van weblogs

Menu Close

Categorie: Games (page 1 of 25)

Op de helft

Vanavond was het weer tijd voor de volgende maand in Pandemic Legacy (seizoen 1). Het vorige potje hadden we gewonnen, dus nu was juni aan de beurt.

Nu speelde ik (weer) met Cheng (de logistieke gast, die iedereen kan verplaatsen enzo), Lies speelde met Dr Hank McHunky (onze medic), Rashida speelde met Barrack (de militaire bouwer) en Mathijs speelde met Carol (de wetenschapper).

We mochten 4 financiële events toevoegen, dus kozen er allemaal 1 en het spel kon beginnen.

Het verliep eigenlijk wonderlijk voortvarend. Het zwarte gebied had nagenoeg geen ziektes en we hadden eigenlijk al genoeg kaarten voor het zwarte medicijn. Dus binnen iets van 2-3 rondes hadden we zwart al opgelost en helemaal uitgeroeid.

1 doel behaald, nog 2 te gaan.

Daarna haalden we vrij snel en eenvoudig ook het rode medicijn en kon Lies (aka Hank McHunky) alle ziektes vrij eenvoudig uitroeien.

En toen we daarna – ook vrij eenvoudig – ook het 3e (gele) medicijn vonden, hadden we het 2e doel ook binnen.

Het enige wat nog restte was het bouwen van de laatste militaire basis, wat uiteindelijk ik deed. En toen hadden we gewonnen \0/

Al met al hadden we best wat mazzel, maar hebben we ook meerder malen heel uitvoerig lopen ‘beredeneren / discussieren’ wat de beste aanpak zou zijn, wie welke stapjes zou gaan doen en wat we dan als focus hadden.
We speelden veel strategischer dan voorheen en denk dat dat ons ook nog wel extra geholpen heeft.

Nu kunnen we door naar juli … met nog maar 2 financiële middelen. We houden ons hart vast dus … want het wordt steeds weer lastiger en lastiger.

Legacy – mei

Vanavond was het – na een hiatus van 6 maanden! – weer tijd om ons avontuur met Pandemic Legacy voort te zetten.

In deze post zullen wellicht spoilers komen, dus mocht je het spel zelf nog willen ervaren. Stop dan nu met lezen.

.

.

.

.

.

.

Ok, niet gestopt? Prima, ga ik weer verder. De vorige keer waren we in mei aangekomen, maar verloren we gigantisch. De verbleekten (wij noemen het gewoon ‘zombies’, maar ok) waren in teveel getalen dat we ze niet konden verslaan.

Gelukkig mochten we bij afloop een doosje (#8) openmaken en daarin zat wat hulp. Een nieuwe karakter die verbleekten kan weghalen (lees: zombies kan killen dus) en een drietal – eenmalig te gebruiken – event-kaartjes.

Mathijs speelde als KruPuk, de kolonel die de zombies kon killen, Rashida was Barack, de militair die overal en nergens gebouwtjes kon plaatsen, Lies speelse als Carol, de wetenschapper die sneller medicijnen kan vinden en ik speelde met Dr Hank McHunky, de dokter die snel ziekten kan wegnemen.

We behaalden als vrij snel het doel met de 6 militaire basisen, daarna volgde vrij snel ook het uitroeien van 1 ziekte (de zwarte) en toen restte ons alleen nog maar het vinden van 3 medicijnen. Uiteindelijk verliep dat ook heel erg eenvoudig. Met een beetje hulp van een aantal event-kaarten slaagden we er vrij makkelijk in – we redden helaas nèt niet om ook nog rood uit te roeien.

Dus tja, volgende keer weer verder in juni.

De Top gehaald

Vanavond weer verder gegaan met Celeste. Man oh man, wat een lekker spel. Uiteindelijk paar hele tricky stukjes nog gehad, maar toen was ik toch echt bij de top beland.

En zoals je hierboven kunt zien, heb ik er 9 uur en 22 minuten (en 40 seconden) over gedaan. En ben ik 1891 keer doodgegaan ^^

Hele gave ervaring. En ga hem zeker nog eens oppakken, al was het alleen maar om de nog-moeilijkere B-sides te doen. Dit zijn levels die je unlocked als je cassettebandjes oppakt – die op lastig te bereiken plekken liggen.

Speelde na het spel te hebben uitgespeeld nog eventjes wat van de eerdere levels en die zijn eigenlijk ineens een stuk makkelijker. Grappig hoe dat werkt met skills en kunde.

Emotioneel gespring

Januari 2018. Celeste, een indie platform-spel met pixel graphics, komt uit en een week later koop ik hem. De reden dat ik hem koop is omdat iedereen er vol lof over spreekt en het eruit ziet als een leuke game.

Helaas. Na een week besluit ik m’n geld terug te vragen. Een van de voordelen van je spellen op Steam kopen ^^

Het is een hele pittige platformer en ik heb er de rust niet voor. Ook voelt het alsof het net niet helemaal lekker werkt op m’n laptop. Die is inmiddels ook al wel wat (5-6) jaartjes oud, dus doet soms wat trager. En dat is niet zo handig tijdens minutieuze sprongen.

En nu, een jaar later, heb ik Celeste weer gekocht. Nu niet op de PC, maar op de Playstation. De lof die men erover sprak werd alleen maar meer en groter. Dus ik wilde het spel een tweede kans geven, maar nu op de Playstation – aangezien ik het gevoel had dat het daar lekkerder speelde.

En dat blijkt. Sinds ik het spel afgelopen zondag (precies 1 week geleden) kocht, heb ik er nu 7+ uur inzitten en geniet er echt van. De gameplay is lekker uitdagend, doet me heel erg denken aan Dark Souls. Constant doodgaan, maar toch elke keer iets verder komen. En dan uiteindelijk het level halen en de opluchting / bevrijding. Geweldig! En ook de flow waar je inkomt. De eerste levels waren lastig, de latere levels zijn nog 10 keer lastiger – maar doordat je inmiddels al zo vaak bent doodgegaan.

Maar ook qua verhaal is het sterk. De kern van het verhaal gaat over een meisje, Madeline, die de top van een berg wil bereiken. Maar onderweg wordt ze geplaagd door d’r eigen angsten en paniekaanvallen. Dit wordt heel goed vormgegeven en uiteindelijk vecht je tegen jezelf.

Dit wordt heel goed verwoord, dat d’r andere-ik bang is om te falen en daarom haar tegenwerkt etc. Heel goed gedaan en heb paar keer even stil zitten nadenken na een verhalend stukje.

Mooie combi dus van goed platform-werk, heel responsief en ook nog eens een emotioneel geladen verhaal.

Al doende leert men

De afgelopen tijd zat vol leuke dingen, waarvan (bord)spelletjes spelen het grootste deel was. Maar merkte dat ik steeds meer een creatieve uitlaatklep miste.

Elke keer als ik ergens een mooie illustratie zag of door m’n oude tekeningen bladerde, wilde ik weer verder met tekenen.

Elke keer als ik ergens een gaaf stukje van een (indie)game zag, wilde ik weer verder met leren bouwen van games.

Heb beide al wel (beetje) gedaan. Heb uiteraard ooit een paar jaar Mojo getekend. Nog steeds terug te lezen op: www.mojocomic.com
En in diezelfde periode ook best wel wat kaarten en uitnodigingen getekend voor vrienden. Bruiloftaankondigingen, kerstkaarten en felicitaties werden regelmatig van m’n tekenkunsten voorzien.

En in 2,5 jaar geleden (in 2016) begon ik beetje te rommelen met een spelletje, liet het toen weer paar maanden liggen en pakte het begin 2017 weer op. Om het later dat jaaraf te maken‘ .
Daarna was het weer beetje stil eigenlijk.

Het afgelopen jaar heeft het wel vaak gekriebeld, maar kon maar niet kiezen tussen tekenen of game-dev’en. Totdat ik me tijdens de afgelopen kerstvakantie ineens realiseerde dat ik voor game-dev’en moest gaan.

En wel om meerdere redenen:

  1. Ik merk dat ik veel enthousiaster ben om weer game-dev’en op te pakken. Voelt als een mooie combinatie van creatief bezig zijn + games + programmeren. Drie passies van mij.
  2. Daarnaast bedacht ik me dat ik m’n tekenskills ook kon toepassen bij het maken van games. Dus dan werd ik daar toch – op een iets andere manier – beter in.

Dus ik ging weer beetje Unity tutorials doen, beetje online naar resources kijken. En kocht een online Unity-cursus op Udemy (een online platform). Daar de afgelopen week al een aantal onderdelen van gedaan, gewoon ook de simpele dingen doorgelopen (op dubbele snelheid – super grappig). En al veel (kleine) dingen geleerd. Heel interessant en leuk om te doen dus.

Zal nog wel even een aparte post schrijven over m’n eerste projectje. Heel leuk om te doen.

Arkham horror – scenario 1

Afgelopen maandag besloot ik om Arkham Horror The Card Game te bestellen. De webwinkel die het spel aanbod, had zelfs de service om ’s avonds het direct (zonder extra kosten) te komen langsbrengen. Dus ik had maandagavond al direct het spel op de tafel liggen.

Na eerst alle 234 kaarten te hebben voorzien van een sleeve, kon het spel beginnen. Het eerste scenario koos ik ervoor om met Roland, een ex-FBI agent, te spelen. Ik leerde langzaam de verschillende fases van het spel, vond een aantal aanwijzingen en al snel kon ik door naar de kelder. Daar werd ik direct aangevallen door een gigantische IJsgeest (Icy Ghoul) en de volgende ronde door nòg een Ghoul … en toen was ik dood.

Eerste scenario – The Gathering – verloren

En vanavond deed ik een tweede poging. Ik hoopte dat ik deze keer iets minder krachtige vijanden zou aantreffen, zodat ik wel iets verder kon komen. Ik ging eerst naar de zolder, vond daar een aantal aanwijzingen en toen door naar de kelder. Nadat ik genoeg aanwijzingen had gevonden, kon ik verder naar het volgende hoofdstuk.

Daar kwam er direct een grote Ghoul Priest op m’n huid zitten. En aangezien ik ervoor al wat schade had opgelopen, moest ik hem snel uitschakelen. Dit mislukte helaas en ik werd wederom gedood.

Maar ik had de smaak te pakken en besloot direct nog een potje te gaan doen. Deze keer zou ik het voorzichtiger spelen, iets meer voorbereiden, want nu wist ik precies wanneer die grote Ghoul Priest zou opduiken – al voelde dat ook wel een bèètje als valsspelen.

En dus begon ik vol goede moed wederom aan het eerste scenario. Ik liep rustiger door de kamers, bereidde me iets meer voor, gebruikte iets meer hulpmiddelen. En toen uiteindelijk de Ghoul Priest het spel binnenkwam, had ik nog maar 1 damage (en 1 horror) en ook nog eens hele goede hulpmiddelen om hem genoeg schade te kunnen doen.

Dus hij kwam binnen, ik vocht twee keer met hem en hij was verslagen. Simpel en klaar. Dat was vlug.

En toen was ik klaar om het volgende scenario te gaan beginnen. Volgende week een keer, hoop ik. Want dit spel is heel gaaf!

Weekend vol bordspellen

Afgelopen weekend zat stampensvol bordspellen, zelfs nog wel meer dan het weekend dat we naar Spellenspektakel gingen.

Eerst kreeg ik vrijdag ineens een berichtje van mijn Secret Santa (van BGG) dat een pakketje met 1-2 spelletjes onderweg was en of ik in de tussentijd een puzzel wilde doen. Dus paar keer heen-en-weer gecommuniceerd. Was heel leuk, maar lastige puzzels.

Toen kwam zaterdag einde van de ochtend een doos met daarin een stapel bordspellen.

De bordspellen die erin zaten waren: Valeria Card Kingdoms Expansion #1, Sushi Go, Patchwork en Clank!

Echt super gaaf! Allemaal spellen van m’n wensenlijst en Clank! stond zelfs op #1, dus ben er echt super blij mee!

’s Avonds meteen even 2 potjes Sushi Go met Tobias gespeeld. En daarna kwam Tanja langs op samen een potje Massive Darkness te doen.

Uiteindelijk (met soms tussendoor wat geklets) zijn we tot 1:30 bezig geweest, maar hebben we wel Quest #1 helemaal doorlopen èn gewonnen!

Zondag wilde Tobias ook Massive Darkness spelen. Hadden we vorig weekend al een keer gedaan en dat was hem heel goed bevallen. Dus we zetten het bord op en begonnen te spelen.

Begin van de middag moesten we het even pauzeren, omdat we met z’n viertjes naar de bioscoop gingen, naar The Grinch (super leuke, grappige kerstfilm, aanrader!). Toen we weer thuiskwamen hebben we nog even een klein uurtje gespeeld, maar toen moesten we het wel gaan opruimen – het avondeten was ik aantocht.

En na het avondeten hebben we met z’n allen nog Piraten Stratego uitgeprobeerd. Hadden die van Sinterklaas gekregen en de kinderen wilden het heel graag uitproberen. Uiteindelijk vonden ze het schieten met het kanon het leukste aspect ^^

Nadat de kids op bed lagen heb ik nog even Clank! uitgepakt en opgezet. Vond een (officiële) app waarmee je het spel perfect solo kan spelen en het daarmee uitgeprobeerd. En was echt geweldig. Heb het misschien beetje te lang gerekt, kon al wel eerder weer uit de diepten terug naar boven, maar had even niet door hoe het precies werkte. Maar (aangenomen dat ik het goed gespeeld heb) ik eindigde wel met maarliefst 156 punten.

Horror

De afgelopen week ben ik helemaal enthousiast over Arkham Horror The Card Game. Ja, dit is precies het spel wat Tanja speelde op het Spellenspektakel en waar ik dus toen (heel) even bijgezeten heb… maar toen eigenlijk verder weinig aandacht aan heb geschonken.

Het begon met dat ik toch wel geïntrigeerd raakte door wat ik op Spellenspektakel gezien had. De sfeervolle kaartjes met bijzonder mooie illustraties en het feit dat het een spel is wat je coöperatief speelt, maar ook solo kan doen. En maar eens wat gameplay wilde zien. Had er ooit al eens naar gekeken en had in m’n hoofd dat de gameplay me niet aansprak. Maar nadat ik me wat meer had verdiept in de gameplay, werd ik toch (veel) meer enthousiast.

Dus ik bekeek meer en meer gameplay en las reviews. En werd alleen maar meer enthousiast. Je kan het namelijk prima solo spelen òf met 2 spelers. En er is zoveel verhaal en sfeer. Ben nu zelfs (al) bezig met de spelregels door te lezen, bij gebrek aan nòg meer gameplay.

Ik moet namelijk oppassen, het spel zit vol met verhaal en verrassende wendingen, dus als ik teveel gameplay ga kijken, is de kans groot dat ik gespoiled ga worden.

Maar nu eerst even m’n Secret Santa afwachten, misschien zit Arkham Horror LCG wel daarbij, aangezien ik het op nummer 2 van m’n wensenlijstje heb gezet – na Clank!

Sombere haven is niet meer

De titel is een verwijzing naar Gloomhaven

Twee weken geleden – de maandag na Spellenspektakel – kwam Tanja een avondje langs om samen eens Gloomhaven te spelen. Zij was benieuwd en ik zocht iemand om het samen mee te spelen. Had het spel al een jaar, twee keer samen met Lies gespeeld en daarna voornamelijk zelf ermee lopen spelen. Maar had toch het gevoel dat ik iets miste.

Tijdens en na de missie bekroop me steeds meer het gevoel dat ik Gloomhaven eigenlijk helemaal niet zo leuk (meer) vond. Maar voelde me beetje bezwaard om het weg te doen, had er al best wat werk in gestopt om het allemaal sneller te kunnen opzetten. Extra doosjes gekocht, een map voor alle vloertegels en helemaal uit China nog een stapel dobbelstenen om de health te tracken van de vijanden. Maar ja, het was niet zo leuk eigenlijk.

Dus direct na Tanja d’r visite wat foto’s geschoten en het spel op Marktplaats gezet.

Het complete pakket uitgestald

Ik kreeg al snel wat reacties, maar tot een echte serieuze koop kwam we het niet. Dus toen na een aantal dagen het spel op BGG gezet en daar kwam er vrij snel iemand (uit Denemarken) die interesse had.

En met een dagen later had ik een grote doos gevuld met alles, netjes in bubbeltjes-plastic gewrapped en het is nu onderweg naar Kopenhagen.

Kort daarop volgde Black Friday en daar werd het spel Massive Darkness voor een stukje goedkoper (scheelde 30%) aangeboden. Dus die besteld en inmiddels al meerdere keren gespeeld. Vandaag zelfs het eerste potje met Tobias, die het heel leuk vond.

Daarnaast ook ons eerste potje Harry Potter – Hogwarts Battle gespeeld. Die had ik van wat verjaardagsgeld gekocht en laatst samen met Lies gespeeld. Dit is een deck-building spel in de wereld van Harry Potter. Was thematisch helemaal geweldig en speelde heel leuk. Binnenkort het tweede potje, waarbij we wat dingen gaan bijkomen uit boek 2. Ben benieuwd.

En naast dat ik (weer) veel spelletjes speel, ben ik ook vrijwel elke dag actief op BGG, omdat Secret Santa 2018 momenteel bezig is. Heb een berichtje van mijn Santa gekregen, dus ben nog beetje in afwachting van mijn gifts. Maar heb al wel meerdere mailwisselingen gehad met m’n ‘target’ en hij heeft z’n spelletjes al ontvangen.

En tuurlijk, ben heel benieuwd wat ik ga krijgen … maar moet eerlijk bekennen dat het schrijven met m’n target en het uitkiezen van de games toch wel super leuk is. En zelfs nu hij z’n spellen al heeft, is het plagen/mailen nog steeds heel leuk – kijken of ik hem nog iets leuks kan laten doen, zodat hij nog even iets langer moet wachten met uitpakken van z’n pakjes ^^

Afgelopen Wochenende

Afgelopen weekend was ik zaterdag jarig, 38 jaar inmiddels. De kinderen hadden zelf cadeautjes uitgezocht. Dus ik kreeg van Renske een pakje Yunan Gold thee (want ik dronk geen bier of wijn en wel altijd thee) en van Tobias kreeg ik een leuk doosje Technisch LEGO. Daarna de intocht van Sinterklaas op de tv gekeken en vlakbij onze oude flat ook nog even naar een (vertraagde) Sint-intocht geweest.

’s Avonds bij Lies d’r ouders Chinees gegeten.

Zondag was de sterfdag van Herman, dus gingen Tobias en ik samen met m’n moeder naar de begraafplaats in Driehuis (vlakbij IJmuiden). Daar eerst even opa’s graf opgeknapt en toen nog even uitgewaaid op het strand. Stond een fris windje, maar was wel ff lekker. En toen afgesloten met een lekker warm kopje thee/koffie/chocolademelk en een broodje.

© 2019 Rakso. All rights reserved.

Theme by Anders Norén.