Ik heb het geprobeerd

Ik sta aan de rand van een grote open ruimte, in een grot. Wanneer ik van de rand naar beneden spring, komt er direct een vrouwelijke vampier op me afstormen. Ze haalt uit met flinke klappen, stuurt verlammende golven op me af en duikt soms bovenop me en bijt in m’n nek. 

Ik doe nog wel een paar pogingen om d’r af te houden, ik duik naar links, ik duik naar rechts en gebruik veel verschillende potions/poedertjes/andere dingen. Maar het mag niet baten. Helaas. 

Gelukkig respawn ik redelijk dichtbij weer en kan ik dan weer naar deze grot spurten. Ik ren langs alle overige vijanden en begin het ritueel van wegduiken en analyseren weer opnieuw. En langzaam begin ik d’r beetje te leren lezen. Ik zie vaak (dus niet elke keer) net op tijd wanneer ze een verlammende golf op me af gaat sturen – dus kan dan wegduiken. En doe d’r zelfs steeds vaker schade, voordat ik dood ga. 

Totdat ik – na iets van 10 pogingen – er genoeg van heb. Het duurt me te lang, ik merk te weinig vooruitgang en het begint me te vervelen. Dus ik besluit om de hulp  in te roepen van een medespeler. En al vrij snel komt er iemand (<naam speler>)  om me te helpen.

Ik wacht op hem aan de rand van de arena (de grote open ruimte in de grot). We groeten elkaar door te buigen, dan voegt hij nog iets van vuur aan z’n wapen toe en dan kunnen we beginnen. 

De boss rent op ons af, ik duik weg en m’n compagnon begint op d’r in te hakken. Daardoor (denk ik) richt ze d’r aandacht volledig op hem. Hij kan hakken en heeft duidelijk beter door hoe ze aanvalt. Soms spring ik er ook even in en doe ik wat damage. Is beetje dubbel, ik wil graag bijdragen, maar moet ook oppassen dat ik niet dood ga. 

Uiteindelijk is ze verslagen. Ik bedank m’n hulptroep en hij verdwijnt weer (wst standaard is na een boss-battle). Ik raap de verkregen loot op, bekijk een aantal cutscenes en kan weer een nieuwe missie kiezen. 

Ik kies ervoor om in het eerste gebied een side-missie te doen. Ik moet in tegengestelde richting door het level lopen en alle bandieten killen. Er zijn geen Yokai, maar ook geen shrines. Gelukkig zijn de menselijke vijanden niet bijster lastig… maar toch voel ik aan het eind wel de druk dat als het mis mocht gaan, dat ik dan helemaal opnieuw moet beginnen. 

Aan het eind bevecht ik een bandieten-baas, die eigenlijk best wel simpel is. En daarna nog een side-missie waarbij ik een soort van treasure-goblin moet verslaan. En dat was dan ook meteen alles.

Volgende keer weer verder met de main-story. Wel blij dat ik nu langs de boss ben, blijft toch niet mijn favoriete onderdeel. 

{12:16 uur gespeeld en level 31}

• • •

Baas der vledermuizen

Ik ging verder de grotten in. Dieper en dieper. Ik liep via een richel naar een gangenstelsel en versloeg onderweg wat Yokai vijanden. Sommige simpeltjes en sommigen vrij pittig. 

Al merk ik wel dat ik de grotere Yokai vijanden ook begin te doorgronden. De vijanden die me in het vissersdorpje nog angst in boezemden, die versla ik nu gemakkelijker en soms meerderen achter elkaar. 

Uiteindelijk kwam ik onderaan de kloof terecht. Ik mepte elke Yokai neer en ging naargeestig op zoek naar een shrine. Die moest hier toch wel ergens zijn? Ik had best een stuk gelopen en allemaal vijanden verslagen. Maar vond er geen. En terwijl ik zocht, liep ik iets terug naar boven. Wellicht dat ik ergens een afslag had gemist. En toen stapte ik per ongeluk over het richeltje… en landde half op een plateautje wat halverwege uitstak. Erop lag wat loot. Maar ik gleed er alweer vanaf, voordat ik het kon pakken. Dus nog een keer terug naar boven en weer over het randje stappen. Maar ik mikte verkeerd en viel langs het plateautje en plat op m’n snufferd op de grond. Dood. Grmbl. Terwijl ik net alle vijanden had verslagen. 

De keer erop zag ik ineens halverwege een soort stenen brug en aan het eind een Yokai-wolk. En daarachter een shrine. Toen dus 3-4-5 keer geprobeerd de Yokai te verslaan en toen het eenmaal gelukt was, even gebeden bij de shrine. 

Daarna weer (!) alle monsters in de kloof verslagen, waaronder 2-3 Cycloop Oni monsters – eenogige monsters die je vastpakken en flinke klappen kunnen uitdelen. 

En na de laatste Oni (welke in een Yokai-wolk zat), toen via een grottengang naar een hele grote grot met allemaal zakken en spinnenwebben aan het plafond. Een boss arena, duidelijk. Met waarschijnlijk – gezien de spinnenwebben – een spinnenbaas. Bleurgh. 

Maar het bleek een vrouwelijke vampieren boss te zijn. Die super flinke klappen uitdeeld. Ik sta er elke keer helemaal verlamd van… tenminste, dat is een van d’r aanvallen. En dan krijg ik klappen en ben vrij snel dood. 

Dit wordt nog een pittige tante. 

{10:47 uur gespeeld en level 29}

• • •

Vreemde dokter 

Soms doe ik ook nog wel eens iets anders dan gamen. Zo ging ik gisteravond na werk langs bij Peter. Hadden daar afgesproken met Jasper en samen eerst wat gegeten (homemade hamburgers, mmmmm) en toen lekker zitten ouwehoeren. 

Uiteindelijk ook nog Doctor Strange gekeken. Was wel nice film. Deed me qua opzet beetje denken aan iets van Batman, zo’n origin story. Rijke vent raakt aan lager wal en komt – na vele omzwervingen – terecht in Nepal waar hij bij een meester(es) nieuwe krachten leert te gebruiken. 

Was wel een film vol met weirde visuele shit. Deed soms denken aan Inception gemixed met een LSD-trip. Al-met-al een gezellige avond en prima film.

• • •

De grotten in

Langzaam liep ik de grotten in. Voelde wel beetje griezelig, weet niet waardoor. Maar al snel kwam ik bandieten tegen, die versloeg ik en soms versloeg er eentje mij. Zo kwam ik steeds een stukje verder.

Ik vocht wat met wat overleden medespelers, kreeg wat gear en ik ging steeds dieper en dieper. Soms had ik even momenten van onbezonnenheid en vergat ik m’n Ki te managen. Of m’n health. En dan ging ik dood. 

Een keer kwam ik in een ruimte en wees m’n guidance-kat (jaja, ik heb sinds deze missie een kat-guide ofzo) me op een paar ogen in de muur, die staarden me aan. Dus ik maakte netjes een buiging en toen kwam de muur tot leven en dook plat op me. Een Yokai dus. Na een beetje de boel verder te hebben verkend, heb ik hem nog een keer aangevallen en hij was eigenlijk best eenvoudig te verslaan. 

Toen verder door de grotten, lager en lager. Ik kwam (weer) bij een richel. Versloeg hier ook wat vijanden en liep toen voorzichtig over de richel, met m’n rug tegen de wand. Ik kwam bij een heetwaterbron, kon daarin zitten en kreeg een tijdelijke health-buff. Dus toen weer stukje verder, twee vijanden verslagen en toen kwam ik weer bij een plek waar een medespeler dood was gegaan. 

Was in het laatste stuk al meerdere ‘graven’ tegengekomen. En er staat dan ook bij hoe ze aan hun eind gekomen zijn. De ene keer is het dat ze zijn gestorven door een Yokai, andere keer doordat ze gekilled zijn door een  bandiet en langs de richel lagen vaak graven met het bericht ‘fell to death’. 

En hier – aan het eind van de richel, net voorbij de heetwaterbron lag er weer een met als doodsoorzaak ‘fell to death’. Vroeg me echt af hoe iedereen toch constant van de richel kon flikkeren. En terwijl die gedachten door m’n hoofd schieten, loop ik een hoekje om… midden in een wolk opgeschrikte vleermuizen. Die me zo overrompelen dat ik achteruit struikel, me laat meevoeren door de wolk vleermuizen en zo van de richel stort. 

Zucht

Dus weer het hele stuk opnieuw doen, had wel net een shortcut geopend, dus dat was fijn. Toen voorzichtig door de wolk vleermuizen en om de hoek was weer een shrine. Heel fijn! 

Daarna nog een stukje verder. Een paar dwellers bevochten, dat zijn de simpele monsters die strompelen, je ineens bespringen en op je borst gaan zitten inhakken. En ook nog een Yokai bevochten en (na 3-4 pogingen) verslagen.
En toen was het weer bedtijd. Binnenkort weer verder. Heb ook nog een boss key gevonden en denk te weten op welke deur bij past. Ben benieuwd wat erachter zit. 

{07:56 uur gespeeld en level 23}

• • •

Eerste boss

Vanavond weer verder gegaan in het vissersdorpje. Ik had gisteren een van de Yokai verslagen en merkte nu dat hij niet respawnde en ik dus makkelijker kon rondlopen. Ik versloeg eerst nog een paar geesten van gevallen medespelers en verkreeg daarmee nog wat betere gear en daarna kwam ik via een dak aan de achterkant van het dorp. 

Hier versloeg ik systematisch een-voor-een de (menselijke) vijanden en uiteindelijk kon ik de deur terug naar m’n beginpunt (een shrine) openen. Dit scheelde me weer omlopen. 

Nu moest ik weer kiezen. Of ik ging verder met de boel verkennen, dat kon nu makkelijker, aangezien ik de meeste vijanden had uitgeschakeld. Of ik ging m’n gewonnen Amrita (soort van Souls, waarmee je dus levelt) inwisselen bij de shrine. Probleem was wel dat – als ik zou levelen – dat dan ook overal weer de vijanden zouden terugkomen. Ik koos ervoor om eerst nog wat rond te kijken. Fout! Ik liep namelijk direct naar een schip en daar bleek de eindbaas van dit level te zitten. Dus heb het nog wel geprobeerd, maar ging toch vrij snel dood. En was dus m’n verkregen Amrota kwijt. 

Toen meerdere pogingen gedaan, nog even eerst me gefocust op een Yokai die in de buurt stond, dat kostte me vele levens (denk zo’n stuk of 6-8) en daarna was dan toch echt de boss aan de beurt. 

Hij zwaaide vervaarlijk in het rond met twee ijzeren ballen en ik had een beetje moeite met z’n patroon te herkennen. Totdat ik mezelf ertoe dwong om even gewoon niet aan te vallen maar alleen weg te duiken en hem te bekijken. Toen zag ik het, hij sloeg gewoon eerst links daarna rechts. En eigenlijk ook alleen maar als ik in de buurt was. Dus toen was het (relatief) simpel.

Kostte me nog wel een paar pogingen, maar toen het me lukte, was dat ook wel met volle overtuiging. Hij heeft me – toen ik hem versloeg – misschien maar 1-2 keer geraakt. En dat was zelfs eigenlijk omdat ik weer te gretig werd en niet geduldig afwachtte. Heb mezelf meerdere keren moeten afremmen, mezelf eraan herinneren dat ik geduld moest hebben en dat hij vanzelf wel weer mijn kant op zou komen. En dat werkte. Echt gaaf!  

Daarna unlockte ik de missie structuur en kon ik naar de blacksmith. Die werkt nog beetje verwarrend, dus dat zal ik nog ff moeten leren. Heb al wel de volgende missie bekeken en daar spawnde ik in een grot. Dus ben benieuwd. 

{06:38 uur en level 18}

• • •

Vissersdorpje 

Ik begon m’n avontuur op het strandje waar ik de vorige keer geëindigd was. De vorige keer had ik alleen maar dit kleine strandje met een paar huizen gezien, maar vanavond ging ik verder. Eerst op het strand nog wat geesten van gekillde spelers bevochten. Die zijn soms best wel pittig, maar als je ze verslaat, krijg je iets van hun gear. En zo had ik na een paar gevechten al een beter zwaard en een sterke speer. 

Toen was het tijd om verder te lopen. Door een kloof ging ik verder. Langs een mannetje met een speer, naar een open stukje waar nog een ander mannetje wachtte. Daarna via een pad weer door naar een dorpje, waar ik verrast werd door een mannetje wat uit een huisje kwam aanstormen. Daarna verder, nog hoger de heuvel op. Daar wachtte nog 1-2-3 mannetjes en aangezien die en masse op me afkwamen was dat best wel pittig. Nadat ik hier 2-3 keer dood ging, werd het tijd voor een andere aanpak.

Ik besloot om om te lopen, via een ander pad. Daar kwam ik een paar mannetjes tegen en uiteindelijk m’n eerste monster-mannetje. Eentje die gewoon kwam aanstrompelen, maar eenmaal dichterbij sprong hij op m’n borst, gooide me op de grond en begon op me in te maaien met z’n armen. Freaky! Maar ook deze enemies versloeg ik en ik opende een shortcut naar het strand. 

Ik levelde wat (waardoor weer alle vijanden respawnden) en waadde weer door nog meer van dezelfde (net ook al verslagen) vijanden. Langs het pad naar boven was nog een Shrine (de bonfires van Nioh) te vinden, daar even uitgerust en toen begon de volgende queeste. 

Via een richel kon ik achterlangs het pleintje op, de paar enemies bovenaan de heuvel kon ik nu een-voor-een weglokken en dus redelijk eenvoudig verslaan. 

Hier vond ik ook de geest van een level 17 speler (ik ben inmiddels level 8 ofzo) en ik besluit hem te verslaan met m’n Gardian Spirit. Dat werkt en ik vind m’n eerste paarse wapen, een Kusarigama (chain-sickle). Heel gaaf, snel wapen en nu net zo krachtig als m’n zwaard. 

In het huis midden op het plein kom ik m’n eerste Yokai (Japanse demoon) tegen. Deze fungeert als een soort van tussenboss en is behoorlijk lastig. Na een paar pogingen versla ik hem (was zeker niet zo eenvoudig als hoe ik het nu beschrijf) en ik open de poort naar het volgende stukje van het dorpje. 

Daar staan de  straten in brand, er dwalen demoon-mannetjes door de straten en ik kom meerdere Yokai-wolken tegen. De eerste Yokai is enorm snel en  krachtig – met 1 haal van z’n zwaarden lig ik dood aan z’n voeten. 

Langzaam verken ik de straten, versla wat menselijke vijanden en wat demonen. Ik kom steeds iets verder, maar merk ook wel dat de opzet van het dorpje is een doolhof. Overal straatjes, sommigen afgesloten door vuur en anderen weer afgesloten door een Yokai-wolk. Ik ga meerdere keren dood (uiteraard), de ene keer doordat ik te eager ben en door blijf hakken op een Yokai en daardoor dus m’n Ki (stamina) vergeet te managen. En een andere keer gewoon door een harde klap van een Yokai. Maar ik kom wel steeds iets verder, leer steeds meer de layout en enemy posities kennen. 

En toen was het tijd om te gaan slapen (0:15).

Ik denk: 3u gespeeld en level 9

{04:37 uur gespeeld en level 14}

• • •

Meh Great Wall

Matt Damon speelt erin. Dus dan kan het niet zo bizar slecht zijn. Viel ook best wel mee, maar was geen topfilm. 

Ter ere nog van Jasper z’n verjaardag nam ik hem mee naar de film en hij had The Great Wall (in 3D ook nog eens) uitgekozen. Eerst even wat gegeten bij Hudson (in Almere), was echt heel (heel!) erg lekker.

En daarna door naar de film. Was op zich wel een vermakelijke film. En daarmee is ook eigenlijk alles gezegd. Vaak lopen we na afloop nog over de film na te discussiëren, maar deze keer liepen we eigenlijk naar buiten en viel er weinig nog na te babbelen. Jammer, maar ja. Was wel een gezellige avond ^^

• • •

Oh Nioh

Gisteravond kwam Mathijs langs voor een gamedev-avondje. Maar we waren beiden beetje gaar – einde van de werkweek en ik ook nog omdat ik de avond ervoor tot laat heb zitten DnD-en ^^

Dus we besloten om er gewoon een lekker relaxed gameavondje van te maken, maar ja … wat gaan we dan spelen?

Eerst even de open beta van For Honor geprobeerd. Dit was wel leuk, om-en-om speelden we wat tegen de AI om uiteindelijk online nog wat tegen andere spelers te proberen. Dat viel beetje tegen en denk dat m’n conclusie verschoven is naar: interessant concept, maar vind de gameplay niet helemaal mijn ding.

Daarna even Starwhal gedaan. Wat wel grappig was, stuk leuker om tegen elkaar te spelen dan alleen. Maar werd toch al snel beetje eentonig.

Toen startte ik de DOOM demo op en kreeg Mathijs de controller in z’n handen gedrukt. Hij had hem nog niet gespeeld en ik was benieuwd naar zijn mening.

Uiteindelijk was het leuk om te zien hoe hij de game speelde, vooral omdat hij het weer helemaal anders deed dan ik het 2-3 keer gedaan had.

En toen was het de beurt aan Nioh, de hoofdreden van deze post. Deze game had ik donderdag vrij impulsief gekocht, vooral getriggered door de laaiend enthousiaste reviews overal. En aangezien het heftig door Dark Souls geinspireerd is, was ik wel benieuwd naar de game. 

Ik startte dus – voor het eerst – het spel op terwijl Mathijs naast me zat. Ik begon in de kerkers in Londen, daar kreeg ik langzaam de verschillende controls onder de knie, ontdekte ik een aantal wapens (zwaard, speer en een grote bijl) en verzamelde ik steeds meer kleding (laarsen, broek, een shirt, een hoed en later een helm). En zo dwaalde ik langzaam door de torens en gangen van een engels kasteel. Ik ging een paar keer dood en leerde zo dat het managen van m’n stamina heel belangrijk is. Dit is wel een groot verschil met Dark Souls, daar moet je ook je stamina managen, maar als het op is, kan je nog wel bewegen. Bij Nioh sta je dan echt uit te hijgen en kan je niet bewegen of verdedigen. Dus de keren dat ik voornamelijk dood ging, was als ik niet oplette en iets te eager aan het aanvallen (lees: hakken) was.

Na een tijdje versloeg ik een paar ridders met zwaarden en bijlen en kwam uiteindelijk bovenaan een toren terecht. Daar werd ik geconfronteerd met m’n eerste boss, Derrick the Executioner

Wat bleek was dat deze boss eigenlijk best simpel was, hij mepte wel heel hard, maar was ook wel duidelijk te zien wanneer hij iets ging doen. Versloeg hem dan dus ook meteen de eerste keer. Daarna kwam nog een soort demonen-variant van dezelfde boss, maar dat was meer van hetzelfde en halverwege ging het over in een cutscene en was het afgelopen. De proloog gehaald, toen onderweg naar Japan. 

Er kwamen toen een aantal vragen, welke voorkeurswapen ik wilde en welke guardian spirit. Nog even de tutorial doorlopen (wat een beetje gek voelde, aangezien ik net al uurtje had gespeeld) en toen landde ik bij een strandje in Japan, in 1600-nog-iets.

Daar een klein stukje rondgelopen, paar enemies verslagen, maar toen was het alweer hoog tijd om naar bed te gaan. Was inmiddels 0:30 ^^

Al-met-al speelt Nioh echt super lekker, misschien nog wel fijner dan Dark Souls. Het is allemaal net iets sneller en vloeiender, speelt echt smooth as butter. Ik ben nu al blij met m’n nieuwe aanwinst en kan nu al verklappen dat ik het hier nog vaak over ga hebben. 

• • •

Spellengehussel

Gisteravond even wat spelletjes opgestart en weer afgesloten. De laatste tijd veel aan het rondzoeken naar m’n nieuwe master-game (zelfverzonnen term voor de game waar ik op een gegeven moment hooked aan ben, wat constant in m’n hoofd zit en me bezig houdt). Vorig jaar was dat Bloodborne en daarna Dark Souls 3. Het jaar ervoor was het Metal Gear Solid 5. En de afgelopen tijd is het beetje The Witcher 3, beetje The Witness, beetje Battlefield en nog vele anderen. 

Had tijdje geleden maar eens besloten om eerst eens wat spellen uit te spelen alvorens nieuwe te kopen. Zo schreef ik laatst dat ik Limbo (eindelijk) had uitgespeeld en ook Her Story had ik afgerond. Maar dat voelt nog beetje als cheaten. Dat waren spellen die ik al langere tijd had liggen en eigenlijk vrij snel mee klaar kon zijn. Dus ik vind dat ik eerst nog een groter spel moet afronden voordat ik iets nieuws mag kopen. Beetje zelfbescherming is ook niet verkeerd. 

Ik heb ook wel een aantal spellen weggedaan, The Nathan Drake Collection bijvoorbeeld. Heb dat spel vorig jaar gekocht en mezelf beetje door de campaign geworsteld, in de hoop dat het later leuk(er) zou worden. Maar aan het begin van deel 3 was ik er echt klaar mee. Er is weinig uitdaging, of tenminste, je rent vaak 1 kant op en oeh en ah, je moet wel op tijd springen, anders ben je af. En dat soort gameplay is niet mijn ding. Dus dat spel verkocht. En ook The Witcher 3 maar weggedaan. Daar had ik – als ik erop terugkijk – dezelfde issue. Ik worstelde me door de verhaallijn, in de hoop dat het later leuk(er) zou worden. De combat was totaal niet uitdagend, het verhaal kon me eigenlijk ook niet boeien en er waren zoveel stukken waar het gewoon voelde alsof je door zuigende modder lopen, in de hoop dat het later gewone grond wordt. Dus ook blij dat ik daar vanaf ben. 

En weer terug naar gisteravond; ik wilde een spelletje doen (what else is new), maar geen idee wat. Op Playstation Plus waren weer paar games gratis beschikbaar. Die dus allemaal even geprobeerd. 

  • LittleBigPlanet3 – niet mijn ding
  • Starwhal – weird
  • Not A Hero – nice, zal ik nog wel keertje oppakken
  • TorqueL – weer een typische indie-game, maar wel leuk. Best wel simpel qua concept, maar des te lastiger om te masteren. Zeker lol mee gehad

En toen was de avond alweer voorbij. Denk nu dat ik Ratchet & Clank wil gaan uitspelen en als ik dat gedaan heb, dan Nioh kopen. Of ik ga verder met Dark Souls (1) op m’n laptop. Maar had er wat stotterende gameplay issues mee. Dat voelde niet fijn.

• • •

Voortgang met asteroides

Laatste tijd weer meer bezig met Unity leren en dan voornamelijk door aan m’n Asteroids kloon te werken. Al is het eigenlijk geen Asteroids meer, maar eigenlijk een spin-off. En vanavond weer een heel eind verder gekomen. Je kan nu schieten, de asteroids doen damage, er worden health-packs gedropt en je health loopt automatisch terug. Je hebt dus (eindelijk!) een doel.

• • •
1 2 3 132