Witcher’ed in het rond

Gisteravond had ik als doel een side-quest afronden, zodat ik verder kon met m’n main-quest. M’n main-quest was ik al eens verder mee gegaan, maar toen kreeg ik de melding dat m’n side-quest gefaald was. Dus nadat alle filmpjes waren afgerond (lees: 20 minuten later) besloot ik om even te kijken welke side-quest het precies om ging. Uiteindelijk herkende ik hem niet meer (tja, dat is het nadeel als de laatste keer dat je speelde meer dan een half jaar geleden was), maar zag wel dat ik al heel veel (10+) substapjes ervan had afgerond. Voelde beetje zonde dus.

Ik laadde dus een save van net voordat ik de main-quest begon en besloot om eerst af te dwalen naar de side-quest. Die bleek uiteindelijk nog niet heel boeiend te zijn (moest een witcher-vriend – Lambert – helpen met het vinden van een moordenaar. Uiteindelijk bleek die moordenaar een heel overtuigend verhaal te hebben (en ik vond die collega witcher toch al beetje onsympathiek), dus ik besloot om hem in leven te houden. Ben benieuwd wat daar nog de gevolgen van zullen zijn.

Nu kon ik dan weer fijn verder met m’n main-quest. Tenminste, ik ging nog maar eventjes door m’n side-quest-lijstje heen, straks faalde er weer eentje en ik besloot om nog 2-3 andere quests af te gaan ronden. Eerst de quest om een of andere rijkeluis dochter te leren zwaardvechten. Totaaaaal niet boeiend en de verhaallijn was ook niet super, dus geen idee waarom ik die wilde afronden. En toen een quest om Triss te helpen met het helpen ontsnappen van de zoon van een rijkeluis mevrouw.

Tja, de verhalen zijn wel interessant, maar gaan me eigenlijk beetje boven m’n pet. Er komen zoveel namen voorbij, zoveel mensen die weer dingen willen van andere mensen en daarbij nog weer even wat andere namen droppen. Geen idee meer wie wie is, wie wat gedaan heeft of wil. Ik loop er soms maar doorheen, hak beetje in het rond en zie wel waar het op uitkomt.

En eigenlijk hoop ik nog steeds op een zelfde soort verrassing als aan het einde van de Bloody Baron verhaallijn. Dat was echt een goed verhaal, belangrijke keuzes en uiteindelijk een pakkend slot. Daar werd ik totaal door verrast. Maar tot nu toe kabbelt het maar beetje voort. Heb het wel naar m’n zin, maar is nog niet heel spannend allemaal.

• • •

Stemmen in m’n hoofd

Heb ik laatst nog heel hard geroepen dat ik minder games moet kopen en meer moet spelen, komt er nu juist voor DOOM een aanbieding. In de winkel kost hij 25,- en kan hem nu online kopen voor maar 16,-

Dat is toch niet normaal meer? Zo’n goede game en dan zo goedkoop! 

Dus tja, ik drukte zonder lang na te denken meteen op de koop-knop – logisch toch? Ik doorliep de stappen om de betaling te regelen … en toen gaf de website een error. Na nog twee pogingen bedacht ik me wat ik hier eergister had beloofd.

Merk dat me dat dus heel lastig valt. Ik heb me dat al wel vaker voorgenomen. Dan zag ik m’n lange lijst met games en besluit om eerst eens iets uit te gaan spelen, maar al snel komt er dan iets voorbij (een aanbieding of een goede review) en dat triggered me om dat specifieke spel direct te kopen. Het is alsof er een stemmetje in m’n achterhoofd alles verantwoordt.

“Hij is nu wel heel goedkoop. Is gewoon zonde van je geld als je hem later koopt en meer moet betalen.”

“Tuurlijk ga je eerst The Witcher uitspelen, dat heb je beloofd, maar dan heb je deze al wel (goedkoper) liggen.”

“Dit (nieuwe) spel is toch wel weer ff heel iets anders dan wat je nu speelt. Is wel leuk voor de afwisseling, toch?”

“Je hebt dit spel al heel lang op je verlanglijstje staan en je bent constant alle spoilers aan het ontwijken, wellicht makkelijker en rustiger voor jezelf om het spel maar gewoon te kopen en te spelen.”

Ik denk dat ik maar eens moet leren om dat stemmetje te negeren. En bewustwording is stap 1, toch? Dus ja, ik negeer nu bewust dat stemmetje. Ik weet wat het probeert te vertellen, maar ik weet ook dat het onzin is. Vorige week kocht ik (dankzij het stemmetje) Darkest Dungeon. Zijn reden was bovenstaande reden nummer 3, dat Darkest Dungeon toch heel iets anders was dan wat ik normaliter speel en in m’n spellenassortiment heb. En ik kreeg ook direct zin om even wat anders te spelen dan anders. Het zal wel ‘het gras is altijd groener aan de andere kant’ syndroom zijn waardoor het mij enthousiast maakt.

Gisteravond was het ook weer lastig. Ik was bezig om (met veel plezier) The Witcher3 verder te spelen. Die heb ik weer opgepakt en heb er veel plezier in. Maar na een tijdje fluisterde het stemmetje ineens in m’n oor: “Heb je niet ff zin om iets anders te doen? Even wat luchtigers, beetje simpel schieten? Je kan toch best eventjes Battlefield 1 doen? Of wacht, nee, nog beter! Dit is de perfecte aanleiding om DOOM te kopen. Dan heb je een valide reden om van die aanbieding gebruik te maken! Ja, goed idee van mij he!

Gelukkig kon ik het stemmetje negeren en toen ik weer lekker de Witcher aan het spelen was, hoorde ik hem ook niet meer. Dus blijkbaar werkt dat, gewoon een bestaand spel spelen en plezier aan beleven. Kijken hoelang ik hem kan negeren, als ik m’n belofte wil houden, dan zal hij toch even moeten wachten tot ik ‘een spel’ uitgespeeld heb.

• • •

Verhalend avondje

Gisteravond kwam Mathijs langs voor een spontane game-avond. We speelden eerst even wat The Witcher 3, even verder met het verhaal. Tot m’n verbazing bleek dat ik er dus inmiddels al 65+ uur in heb zitten. “En je bent pas hier?!” vroeg Mathijs.

Blijkbaar ben ik nog niet heel erg ver, maar raak dan ook steeds afgeleid. Ik ga steeds weer side-missies doen, zoals gisteravond ook. Ben op zoek naar wat bodyguards voor bij een theatervoorstelling (jaja, klinkt idd net zo spannend als het was) en toen liep ik toevallig tegen een side-missie aan om een meestersmid te helpen. Dus die ook eventjes gedaan, dan kan ik daarna namelijk über-vette gear laten maken.

Na de Witcher gingen we coop van Hyper Light Drifter proberen. Had die game paar maanden al wel eens gespeeld, maar was maar eenmalig en daarna nooit meer opgepakt. Maar het speelde wel nice en zeker met z’n tweeën was het heel gaaf. Beetje Dark Souls achtig – we deelden onze health, Mathijs kon niet ‘echt’ dood, maar zijn respawn kostte mij 1 healthpoint. 

Grappige was dat Mathijs hem onlangs ook had gespeeld en dus veel meer ins-en-outs wist dan ik. Maar toch wist het spel ons te verrassen, want we ontdekten andere gebieden, hoe sleutels werkten en ik kreeg zelfs betere gear, die Mathijs nog nooit gezien had.

Al-met-al een leuke avond. En ik bleef – nadat Mathijs naar huis was gegaan –  nog 1,5 uur de Witcher spelen. Oeps ^^

• • •

Rare snuiter

Ik ben vaak best beïnvloedbaar, zeker als het om games gaat. Ik weet vaak wel welke games ik leuk vind en welke niet. Maar daartussen zit een groot grijs gebied en daar piepen regelmatig games tussendoor.

Vaak komt de invloed vanuit de media, een game-gerelateerd tijdschrijft of (hoofdzakelijk) internet. Als iemand heel enthousiast verteld over een game, word ik ook gegrepen door het enthousiasme. 

Heb een hele lijst vol staan met titels welke ik ooit nog eens wil checken, alleen maar omdat iemand anders er enthousiast over vertelde. Maar vaak resulteert het in een deceptie. Ik verwacht heel veel en dat duurt een tijd voordat je zo ver in een game zit en het enthousiasme begint te begrijpen. 

Zo heb ik jaren geleden – door meerdere enthousiaste verhalen – meerdere keren Bioshock een kans gegeven. Maar elke keer kwam ik niet ver en greep het me niet. Dus heb uiteindelijk maar de hoop opgegeven en besloten dat Bioshock mij niet ligt. 

En zo raakte ik vorig jaar gegrepen door het enthousiasme voor Overwatch en DOOM. Overwatch was ik al snel klaar mee en voelde niet als het spel wat ik leuk zou blijven vinden. En DOOM vond ik eigenlijk ook niks zoveel aan. Het speelde lekker, maar was allemaal zo chaotisch en snel. 

Maar ik was toen net klaar met 100+ aan Bloodborne en Dark Souls 3 spelen, dus m’n mindset was nog ff iets rustiger – denk ik.

Want nu komt in vele (alle?) best-of-2016 lijsten DOOM en Overwatch terug en ik begin weer te twijfelen. Overwatch ben ik wel over uit (toch?), dat spel was niet voor mij. Maar DOOM weet ik minder zeker. Het speelde wel lekker, maar er was ‘iets’ mee – alleen weet ik niet precies meer wat. 

Dus afgelopen dagen de demo van DOOM gedownload en gespeeld en speelde toch wel heel erg lekker. En zo duur issie ook weer niet (25 euro). En als ik nog wat langer wacht, dan issie (mogelijk) nog goedkoper.

Het stomme is dus dat ik DOOM al eens gekocht heb, maar toen dus weer binnen 2 dagen teruggestuurd heb naar de winkel. Maar ja, raak weer enthousiast en heb het gevoel dat ik iets mis. Dus binnenkort misschien wel weer halen. Maar deze keer echt (ècht, beloofd!) nadat ik een van m’n andere games uitgespeeld heb. Ik koop teveel en speel te weinig, zou eigenlijk andersom moeten zijn. 

• • •

Terug op de PC

De afgelopen jaren heb ik vooral op m’n PS4 gegamed. Vind het meer relaxed om op de bank (eigenlijk de stoel, maar ok) te zitten met een controller in m’n hand en te spelen op een groot scherm, dan op m’n laptop schermpje met een muis.

Soms speelde ik wel op m’n laptop, soms zelfs ook wel met een controller en soms zelfs ook op de tv. Maar dat was meestal omdat het een PC-only game was. De laatste weken was de tv alleen vaak geclaimed door Lies. Er waren kerstfilms te zien, zoals alle LotR en Hobbit films en nu worden alle Harry Potter films uitgezonden. Dus dan is de tv eventjes van Lies ^^

Ik week uit naar m’n laptop. Probeerde wat te spelen, maar liep tegen een paar ‘obstacles’ aan. Ten eerste (een luxe probleem) heb ik meer dan 200 games in mijn Steam Library. Elke keer daar doorheen browsend, zie ik weer titels die ik nog wel (of juist niet) wil spelen. Ooit. En verloor dus een beetje het overzicht.
Uiteindelijk heb ik dit probleem opgelost door (met een speciale tool, Depressurizer) alle games in categorieën te plaatsen. Deze categorieën heb ik toepasselijke namen gegeven als:

  • Awesome
  • Nog spelen
  • Misschien
  • Ooit nog wel eens
  • Nah
  • Geen idee
  • Klaar mee
  • Ga ik toch nooit spelen

De namen spreken vrij voor zich en dat was ook het hele doel van deze actie. Nu had ik een duidelijk onderscheid welke games ik nog wel/misschien/niet wilde spelen. En dus ik besloot om te beginnen bij Mark of the Ninja.

Heb die game ooit op de Xbox360 gespeeld, vond hem heel gaaf en nu op de PC weer opgepakt. Had alleen (ineens) een issue, het beeld was heel erg ingezoomed. Uiteindelijk heb ik uren (echt!) lopen zoeken om het probleem op te lossen. Andere drivers geïnstalleerd  en instellingen lopen aanpassen, tot ik uiteindelijk erachter kwam dat de oorzaak was dat ik m’n PS4-controller ingeplugd had. Wanneer ik die eruit liet totdat het spel opgestart was, werkte het wel. Die ontdekking deed ik helemaal aan het eind van de avond, dus van echt even lekker spelen kwam het niet.

Een andere game met PC issues was Dark Souls (1). Deze game wil ik al spelen sinds ik helemaal verliefd raakte op Bloodborne en Dark Souls 3. Heb hem ook al lange tijd op m’n PC staan en besloot dus om hem laatst te gaan spelen. Uiteraard wel met een controller, want iets als Dark Souls kan je niet (lees: wil ik niet) spelen met je toetsenbord. Maar dat was dan ook weer een issue, moest (weer!) uren rondzoeken naar instellingen, oplossingen, patches om de controller goed werkend te kunnen krijgen. En toen dat eenmaal gelukt was, had ik alleen maar een heel klein schermpje en nog allemaal andere grafische issues.

Dat is gewoon het nadeel van PC gaming. Je loopt vaak voorop (mits je goede hardware hebt), maar je bent ook vaak/geregeld bezig met problemen oplossen, nieuwe drivers downloaden, instellingen aanpassen etc. Heel vervelend en dat is een van de redenen waarom ik van console gaming hou.

Na al deze issues besloot ik dat het maar eens tijd was om m’n laptop op te schonen. Ik backupde al m’n relevante data (fotos, documenten, instellingen etc) en deed een verse installatie van Windows10 (waarbij ik de hele harde schijf leeg gooide en alle partities samentrok). Dat ging verbazendwekkend goed en heb dus nu een schone PC met maar 2 partities. Had er vroeger allemaal verschillende aangemaakt. Eentje was voor data, andere was voor games… en uiteindelijk liep m’n data schijf vol en stonden er op meerdere partities games geinstalleerd. Een rommeltje dus. Maar ik kon dus nu weer vers beginnen.

Ik installeerde een paar games uit m’n Nog spelen en Misschien/Ooit nog wel eens categorieën en besloot om Super Hot weer eens verder te spelen. Die speelde heel lekker, maar er knaagde iets… Darkest Dungeon knaagde. Deze game had ik al een tijd op m’n Steam wishlist staan en had hem de afgelopen weken ook vaak zien langskomen in de Steam Winter Sale. Hij was daar 50% afgeprijsd, maar ik had mezelf voorgenomen om niet constant maar nieuwe games te kopen. Ik had mezelf voorgenomen om eerst een game van m’n backlog uit te spelen (of genoeg, zodat ik er klaar mee was) en dan pas ‘mocht’ ik (van mezelf) een nieuwe game kopen.

Nou, dat voornemen hield ik dus een avondje vol, want ik speelde Super Hot en na 1-2 uurtjes had ik er wel beetje genoeg van en besloot ik om (toch maar) Darkest Dungeon te kopen. Toch wel beetje zonde dat ik het niet 3 dagen eerder kocht, want dat had me 50% van de prijs gescheeld. Uiteindelijk nog 1-2 uurtjes Darkest Dungeon gespeeld (waarover in een latere post mogelijk meer) en toen was het alweer 1:00 en tijd om naar bed te gaan.

• • •

De feestdagen

Lief dagboek…

Ja, zo’n post wordt het wel weer beetje. De afgelopen weken weer te weinig tijd gehad genomen om een post te schrijven, maar toch eventjes hier een samenvatting van het einde van 2016.

  • de kerstdagen waren gezellig, eerste kerstdag hadden we de familie uitgenodigd en zaten we allemaal (behalve m’n broer en z’n familie) rondom te tafel om te gourmetten grillen.
  • tweede kerstdag bleven we lekker thuis en deden we weinig
  • de rest van de week moest ik gewoon werken (helaas, vrije dagen waren beetje op)
  • oudjaarsdag was dan wel weer druk. Eerst naar de broer van Lies, toen oliebollen eten met Lies d’r familie en daarna door naar Almere om daar bij Jasper oud-en-nieuw te vieren

En toen was het alweer 2017. Weer aan het werk, iedereen de beste wensen geven en vol goede voornemens (nope) het nieuwe jaar beginnen.

• • •

Mojo en kerst

Afgelopen week stond voornamelijk in het teken van Mojo. Eerst kwamen we maandag terug van een weekendje naar een huisje te zijn geweest (Landal Lommerbergen). Dinsdag wilde Renske tekenen en ik besloot om dat ook te gaan doen. En voor ik het wist had ik een Mojo-strip staan. 

’s Avonds besloot ik hem verder uit te werken en de dagen erna nog verder lopen brainstormen, overleggen met m’n editor en uiteindelijk had ik hem vrijdagavond zo goed als klaar. 

Heb hem twee keer opnieuw getekend, opzet veranderd en twee keer geinkt (digitaal). Na m’n eerste keer inkten ontdekte ik m’n goede brushes weer en besloot het toen nogmaals te inkten. 

Gisteravond nog tot laat (1:30) lopen stoeien/spelen met de kleuren. En nu heel tevreden over het eindresultaat – en dan in bijzonder het tweede panel incl kleuren en balloons. Als je dit leest, staat de comic live, check hem hier. En wil nu eigenlijk weer eens per week een comic maken – heb het toch wel gemist.

En vandaag was eerste kerstdag, de familie kwam bij ons grillen. Was nog even passen-en-meten om iedereen aan tafel te kunnen krijgen, maar al-met-al een heel gezellige avond gehad. 

Morgen even wat minder doen. 

• • •

Schiet niet op

Tja, als ik niks schrijf, schiet het ook niet echt op he. Afgelopen week was nog steeds dezelfde mix van The Witness en Battlefield 1.

Had het ook wat drukker op werk, mede doordat we vrijdag een lang weekend weg gingen. 

Op werk deden we donderdag ook nog eens niet echt werken, maar hadden een Zicht Labs – wat zoveel wil betekenen als dat we eerst gingen brainstormen en daarna ik samen met twee collega’s een Raspberry Pi heb lopen koppelen aan de sleutel/afstandsbediening van de garagedeur. Super gaaf om te doen.

Ook afgelopen week een (klein) beetje getekend. Begint toch te kriebelen. Maar vind het lastig of ik gehoor moet geven aan m’n teken/comic-kriebels of aan m’n gamedev-kriebels.

En in de avonden – voornamelijk ’s avonds in bed, als ik eigenlijk moet gaan slapen – kijk ik weer Dexter. Heb na Fargo even lopen zoeken, kwam uiteindelijk bij Black Mirror terecht, heb die serie ook helemaal vol enthousiasme  gekeken en toen ik klaar was met seizoen 3, toen weer Dexter opgepakt. Heb ooit (2007) het eerste seizoen gekeken en daarna eigenlijk nooit meer. Terwijl het eigenlijk best een vette serie is ^^

• • •

Wat speelt er

Afgelopen week werd er een mix van Hitman, The Witness en Battlefield 1 en een beetje Diablo3 gespeeld.

Speelde voornamelijk even een paar puzzels in The Witness en verwonder me er elke keer weer over hoe gaaf de puzzels verwoven zijn met de omgeving. De ene keer moest ik heel abstracte puzzels oplossen en de keer erna moest ik de schaduw op het scherm (van de bomen rondom het scherm) gebruiken als input/gids. Echt heel gaaf, maar ook wel weer heel pittig. Tot nu toe heb ik alle puzzels (behalve 1 en toen voelde ik me heel vies) zelfstandig uitgevogeld en ben daar ook best trots op. En als ik nu na een tijdje vast zit, dan switch ik gewoon naar iets anders… vaak is eat Battlefield 1.

Die speelt ook nog steeds lekker, heeft minder diepgang dan The Witness of soortgelijke spellen, maar is heel prima vermaak. 

En afgelopen avond samen met Lies weer Diablo3 van de (digitale) plank getrokken. Tijd niet gespeeld, maar blijft toch een heerlijk couch co-op game. Gewoon samen naast en met elkaar samen spelen. Beetje hakken, beetje rondlopen, beetje loot rapen en soms even  vergelijken en weer blij worden als je een sterker wapen hebt gevonden. We zijn halverwege Act V en daarna hebben we dan (eindelijk) de Adventure mode unlocked. Ben heel benieuwd. 

• • •

Weekend puntjes

Heb afgelopen week niks geschreven. Was dan ook niet heel veel om te beschrijven. Heb paar avondjes wat Hitman (de tweede episode) gedaan. Speelt leuk, al mis ik soms wel de grootsheid van Parijs. Hoorde van velen dat ze dit level (Sapienza) de leukste vonden, maar merk dat ik het te weids vind. Merk al wel dat mn gevoel al iets bijtrekt, nu ik de layout leer kennen en patronen begin te zien. We zullen zien. Heb hierna nog 3-4 andere episodes om te spelen. Dus genoeg te doen. 

Daarnaast weer vele uren in Battlefield 1 gestopt. Wordt er steeds beter in en eindig steeds vaker in de top 5. Vooral tanks omleggen doe ik graag. En van de week de Support klasse met z’n Lumpy Charge ontdekt. Heerlijk en grappig. Tanks, maar ook gewoon vijanden in huizen leggen het loodje. 

Ook Sinterklaas kwam voorbij en wel afgelopen zaterdag. Dus de kinderen helemaal door het dolle heen en twee zakken cadeautjes werden als zoete koek verslonden. Het leukste vind Renske d’r stokpaard en Tobias z’n Duplo knikkerbaan. Mooi ding is dat ook zeker.

Nou, denk dat dat hem wel weer eventjes was. Eens kijken of ik deze week nog iets kan tieperen. 

• • •
1 2 3 130