Samen monsters hakken

Gisteravond samen met Lies weer paar uur door de levels van Diablo3 gerend.

We hakten samen over velden, moerassen, door kerkers en mepten erop los.

In het begin was het allemaal super makkelijk, we kregen bijna geen damage en konden er gemakkelijk doorlopen. Maar in latere levels werd het iets pittiger. We gingen een paar keer bijna dood en dat was eigenlijk wel leuker – iets meer uitdaging.

Toen we uiteindelijk The Butcher (de eindbaas van de eerste acte) hadden verslagen – wat super makkelijk ging – toen was de eerste acte klaar en was het tijd om naar bed te gaan (23:30).

• • •

2 vervelende bosses

Gister en vandaag een groot stuk Uncharted 2 gespeeld. Het ging via ijsgrotten (bleurgh) naar een Tibetaans dorp, waar ik werd achterna gezeten door een tank (!). Daarna naar een klooster en uiteindelijk kwamen we in Shambalah (de geheime stad). Daar moest ik vechten tegen blauwe tempelwachters en uiteindelijk tegen de eindbaas.

Die was super (super!) annoying. Heb meerdere keren hardop zitten vloeken en uiteindelijk hield ik het gisteravond maar voor gezien. Wist hoe ik hem moest verslaan, maar ging steeds maar dood.

Je moest rondrennen, terwijl hij je opjaagde met een shotgun en dan moest je op blauwe blob-dingen schieten die dan ontploften.

Vanochtend maar weer geprobeerd en uiteindelijk bij m’n 3e poging lukte het me. Dus toen nog een klein stukje over een brug rennen en toen was het verhaal klaar.

Toch wel leuk geweest. De gameplay is misschien niet zo gaaf en uitdagend
als iets als Dark Souls, maar het verhaal is wel leuk om te volgen.

Beetje als het verschil tussen een goede film met een sterk plot en een vermakelijke actiefilm. (al is het nu dan omgekeerd dat Uncharted het goede verhaal heeft en Dark Souls meer de gameplay).

Na Uncharted 2 te hebben uitgespeeld, nog even Dark Souls 3 gedaan. Was nog bij de boss bovenaan de lange trap. Besloot om d’r 1 keer nog zelf te proberen. Maar ik ging binnen 3 seconden al dood. Dus toen maar hulp ingeroepen.

De eerste poging ging super goed. We ontweken d’r aanvallen en hakten erop los. Uiteindelijk had ze nog 3% health over. We hoefden nog maar 1-2 keer te hakken en dan waren we er.

Maar zoals ik misschien al had gespoiled (met eerste poging)… werd ik te onvoorzichtig en kwam te dichtbij. En ik ging dood. Echt op enkele meters van de finish.

Toen kwam er ook even een vloek uit m’n mond.

Daarna maar zelfs 2 hulptroepen ingeschakeld, 2 spelers die me te hulp kwamen. En dat werkte. Was uiteindelijk (heel maf) een stuk pittiger qua aanvallen dan bij de eerste gezamelijke poging… maar ik deed voorzichtig en bleef op afstand.

Uiteindelijk dus ook niet zo heel veel bijgedragen aan het gevecht. Maar d’r wel verslagen. Veel was er verder in het kasteel niet te vinden – behalve dan een ring die m’n health regenereert.

Dus ik ging weer naar de kerkers. Verwachtte eigenlijk daar alleen maar naar de boss te kunnen, maar ontdekte ineens nog een andere route, naar een heel andere hoek. Daar kwam ik nog wat mugachtige menswezens tegen, wat upgrade materialen en vage reuzen-hand-enemies die zich bovenop me rolden.

Dat nieuwe stuk beetje verkend en toen was het tijd om weer te stoppen.

(41:20 uur en level 73)

• • •

Duivels genoegen en fog walls

Begon de avond met samen (met Lies) weer Diablo3 te spelen. Hadden die vorig jaar tijdje gespeeld en daarna even laten liggen. En toen uitgeleend, dus we konden hem niet eens verder spelen. Maar afgelopen weekend kreeg ik hem weer terug, dus vanavond weer verder.

Of tenminste, dat was het idee. Maar na de harddisk upgrade van m’n PS4 recentelijk, ben ik blijkbaar vergeten Lies d’r savegame op te slaan. Dus haar karakter was weg/gone/foetsie.

Niet dat Lies heel erg gehecht was aan d’r personage, maar inmiddels had ik een level 60 karakter en moest Lies met een nieuwe level 1 mee draaien. We hebben het eventjes geprobeerd, Lies levelde wel als een malle, maar deed eigenlijk totaal geen damage. Ik deed 20.000 damage en Lies 3. Dus alleen ik kreeg de vijanden – die op mijn level waren ingeschaald – dood.

Dus we besloten om opnieuw te beginnen. Zij met d’r (inmiddels) level 8 Monk, ik met m’n (ooit eens keertje uitgeprobeerde) level 11 Barbarian.
En dat was nog steeds net zo leuk als vorig jaar. We killden de Skeleton King (voor waarschijnlijk de 8e keer) en verzamelden overal loot. Verkenden weer alle gangetjes samen en hadden weer super veel lol. Gaan we zeker snel weer eens doen.

Daarna ging ik nog even terug naar de kerkers van Dark Souls 3. Bleek maar een klein stukje te zijn (met een stapel pittige vijanden). En toen kwam ik alweer bij een fog wall. Zag aantal messages over The Lord of Cinder. En aangezien mij dat dus de eind-eind-baas leek, besloot ik om eerst dan dus die andere boss te gaan doen. Die ene die bovenaan de lange trap op me wacht.

Op deze lange trap liepen eerst nog een paar knights. Best lastig om te verslaan, maar het lukte me. Toen via een omweg de kerk in, om de deur te kunnen openen. Maar binnen wachtten ten eerste een paar vuur-monikken. Beetje vervelend, want de vuurballen vlogen om m’n oren.

En toen ik uiteindelijk hen verslagen had en vrolijk naar de deur huppelde, viel er ineens een soort spin-wandel-gedrocht-monster naar beneden.

De vorige keer dat ik hem trof was in het kasteel met de reuzen en de monikken als eindbaas. Toen versloeg ik die spin-gedrocht in één keer. Was toen eigenlijk best wel makkelijk.

Nu deed hij curse-damage… en daar valt, voor zover ik weet, niks tegen te doen. Dus ik probeerde het twee keer en ging beide keren genadeloos onderuit.

Dus toen besloot ik maar om hem te cheesen. Dus ging van een afstandje hem met pijl-en-boog bestoken. En uiteindelijk versloeg ik hem.
Beetje pussy-manier, maar soms heiligt het doel de middelen. Was blij dat ik nu makkelijk de deur kon openen en daarmee dus sneller naar de eindbaas kon geraken.

Toen had ik zoveel souls dat ik 3 keer kon levelen. En had deze sessie ook nog een Estus Flask erbij gekregen èn m’n flasks nog tikkeltje beter gemaakt. Fijn.

Net nog 1 keer door de fog wall gegaan om te zien hoe de boss in elkaar zit. Had verwacht dat dit dan (eindelijk) de Dancer of Boreal Valley zou zijn. Maar die bleek dus Aldrich, Devourer of Gods te zijn. Een boss die vervelend meteen  allerlei magie op me af begon te vuren.

Binnenkort wel weer verder proberen.

(40:00 gespeeld en level 71)

• • •

Dieper de kerkers in

Vanochtend ging ik terug de kerkers in. De vorige keer had ik er een beetje doorheen gerend, dus had nog niet zo’n goede mentale map van de kerker-layout. Wel 2 sleutels gevonden, dus was benieuwd voor welke deuren ze zijn.

Besloot om het nu iets rustiger aan te doen, zodat ik beter de layout en de positie van de vijanden leerde. Dus ik hakte en sloeg me door de eerste vijanden. En toen zag ik in de verte een deur. En die kon ik openen met een van de sleutels, dus kon weer een stuk afsnijden.

Daar weer verder de kerkers in. Langs een grote reus, langs een stapel ratten en uiteindelijk langs een hele club met brandijzer-dragende nonnen. Die hebben een heel naar truukje, ze laten je healthbar slinken. Het effect is gelukkig maar tijdelijk, maar is wel vervelend ^^

Na de hele club te hebben verslagen – en nog aantal celdeuren te hebben geopend en de bijbehorende gevangenen te hebben verslagen – kwam ik bij een grote vogel-tussen-boss. Deze was lastig, maar versloeg hem eigenlijk ook best eenvoudig – in één keer. En daarna stond er weer een bonfire op me te wachten.

(39:00 uur gespeeld – level 66)

• • •

Saaie ijsgrotten en spannende kerkers

Ik begon vanavond met een beetje simpel spring en schietwerk. Uncharted (2) dus inderdaad. Ik vechtte tegen vijanden in de sneeuw, klom wat door Tibetaanse dorpjes, schoot vijanden neer, klom/sprong door oude ijstempels en uiteindelijk vocht ik nog wat tegen grote (soort) yeti’s.
Klinkt allemaal spannend en leuk, dat was het niet heel erg. Het springen en klimmen beperkt zich tot het vinden van de juiste route en dan de stick/knop ingedrukt houden. Serieus, het is niet meer dan dat.

Dus ik begon na een tijdje toch wel te verlangen naar de uitdagendere gameplay van Dark Souls 3.

Ik begon weer in de kerk waar ik de ridder met 2 zwaarden had gekilled, rende over het plein met reuzen, ging voorzichtig naar boven en versloeg een-voor-een de ridders met hun grote bogen. Daarna kwam ik – via een grote draaiende toren/trap – weer bij een bonfire. Deze stond onderaan een grote trap welke bovenaan eindigde bij een grote deur.

Heb beetje het gevoel dat dit de eindbaas wel eens zou kunnen zijn. En had nog een gebied te verkennen, dus ik vertrok naar de Irithyll Dungeon.

Dit bleek een dungeon te zijn vol met kris-kros gangetjes. Er liepen skeletten/ondoden rond, ratten, curse-kikkers en vage mannetjes met brandmerken die m’n health-balk lieten krimpen.

Ik kwam steeds dieper en dieper. Maar vond nergens een nieuwe bonfire. Terwijl ik zeker wist dat die ergens in de buurt moest zijn. Ik unlockte allemaal shortcuts, maar kwam maar niet bij een bonfire. En m’n voorraad Estus Flasks slinkte maar, totdat ze op waren en m’n health (dankzij een te enthousiast benaderde mimick) ongeveer nog 1% was. Ik wilde dolgraag de bonfire vinden en had ook overal de vijanden verslagen. Maar ik had ook inmiddels 19k aan souls verzameld, dus vond het beetje zonde als ik die zou kwijtraken, doordat ik ergens diep-diep dood zou gaan en de volgende keer niet zoveel geluk had met de kerkers verkennen.

Dus ik besloot om terug te rennen naar het begin, waar de eerste bonfire staat. Volgende keer wel weer opnieuw de kerkers verkennen en op zoek naar een bonfire.

(37:50 uur – level 65)

• • •

Uncharted

Vanavond een keer even geen zin om Dark Souls te doen, dus besloot om verder te gaan met Uncharted 2 – mede enthousiast gemaakt door de het laatste deel, Uncharted 4.

Dus ik rende door ruïnes, schoot op mannetjes, puzzelde in tempels en klom en klauterde in het rond.

Op zich was het wel aardig. De gameplay is redelijk lineair en je kan weinig fout doen. Zeker met het klimmen is het gewoon in de juiste richting wijzen en er kan weinig mis gaan. Tijdens de meerdere shootouts moet je iets beter je best doen. Maar echt uitdagend wordt het niet.

En juist dat maakt het voor mij een uitdaging om gemotiveerd te blijven. Mede door m’n ervaringen de laatste tijd met Bloodborne en Dark Souls 3 heb ik behoefte aan realistische uitdaging en challenge. Het aflopen van een strikt actiefilm pad waarbij ik op de juiste knopjes moet drukken is niet echt mijn ding (meer).

Maar ja, had even geen zin in Dark Souls 3. En de bèta van Overwatch was afgelopen. Dus had even niks beters om handen. Nog heel even overwogen om Destiny weer te installeren, maar toch maar niet gedaan. Daar was ik echt helemaal klaar mee.

• • •

Kastelen en grote vlammende zwaarden

Nog even snel m’n avonturen van vanavond opschrijven. Ben beetje gaar, dus zal deze keer een niet zo uitgebreid verhaal worden.

Besloot vanavond om eerst langs Rosaria langs te gaan. Daar reduceerde ik m’n Dexterity in ruil voor meer Strength, Vigor (health) en Endurance (stamina). Werd dus een krachtigere ridder zonder heel veel moeite.

Daarna eerst via de Irithyll of the Boreal Valley (zoals het gebied officieel heette). Door een kelder met mensmuggen naar boven gelopen, kwam daar langs twee ridders en toen via allerlei lange trappen bij een fog wall. Daarachter zat dus een boss en ik dacht dat daar de befaamde Dancer of Boreal Valley zou zitten. Had daar al wel verhalen van gehoord en wat plaatjes gezien.

Maar voordat ik daar naar binnen ging, eerst even vanaf de bonfire naar beneden gelopen – maar dat kwam uiteindelijk uit bij een nieuw gebied, de Dungeon of Irithyll. Wilde eerst de boss even proberen, dus ging weer (via een nieuw geopende shortcut) terug naar de boss. Dit bleek een andere boss te zijn dan ik had verwacht, Pontiff Sulyvahn – een grote ridder met twee zwaarden, eentje met vlammen en eentje met dark magic.

Bij m’n eerste (dappere) poging, kwam ik tot iets van 45% van z’n health. Maar vond hem beetje groot/snel/vervelend. Dus besloot direct maar de hulptroepen in te schakelen. Ik kreeg hulp van <spelernaam> en een van de AI-helpers. En gezamelijk versloegen we de boss redelijk gemakkelijk. Toch wel heel verschil met bijvoorbeeld die Old Demon King zeg ^^

Nadat hij verslagen was, kwam ik bij een pleintje waarop talloze rode signs lagen. Daarmee kan je dus een PVP duel beginnen. Heb dat 2-3 keer gedaan en won er 1. Dus dat voelde goed, maar wilde toen maar weer verder met de wereld verkennen.

Via een trap kwam ik bij een groot plein vol met dode reuzen. Later bleek er nog een paar wel te leven, maar weinig te doen eigenlijk. Ik liep een andere trap op naar boven, versloeg een stapel met allemaal monikken en kwam twee hero’s tegen. Weet even niet hoe ze anders te benoemen. In Bloodborne waren het andere Hunters, maar nu waren het gewoon twee pittige tegenstanders, die niet terugkomen als je ze gekilled hebt. Beetje soort tussenbosses dus. Deze sloegen behoorlijk hard met dark magic wapens. Kostte me 2-3 keer om ze te verslaan.

Daarna nog iets doorgelopen, maar toen kwam ik bovenaan een toren en werd ik van meerdere kanten beschoten met grote pijlen. Dus toen was het weer tijd om te kappen 😛

(36:30 uur gespeeld en level 63)

• • •

Via het dak en Boreal Valley

Ik begon vanavond ongeveer naast de reus. Had gisteren de game daar afgesloten, dus ik kon meteen verder waar ik gebleven was. Helaas deden m’m pijlen nagenoeg geen damage, dus besloot ik het maar gewoon om hem met de hand aan te vallen.

Maar terwijl ik de reus naderde, wadend door het water (en daardoor de mobiliteit van een barkruk had), bedacht ik me en rende/rolde maar snel langs hem en opende snel de deur. Erachter zat helaas niets meer dan nog een grote deur en daarachter alleen maar een wapen (een of andere speer).

Dat was alles. Geen doorgang naar boven, geen nieuwe weg, maar niks anders dan een item. Mmmmm. Waar nu naartoe dan? Eerst maar terug langs de reus, die begon me direct aan te vallen, dus ik sloeg terug en kwam erachter dat ik tussen z’n benen nagenoeg ontouchbaar was. Dus ik kon (bijna) vrij hakken met m’n zwaard en toen was hij bijzonder snel dood.
Kreeg er wat rommel voor terug. Dus totaal niet nuttig hem killen – behalve dan de souls die ik ervoor terug kreeg.

Toen viel m’n oog op het plafond. Of eigenlijk de bogen net onder het plafond. Als ik daar nou op kon komen, dan kon ik er vanaf springen en op de gewenste locatie geraken.

En ineens wist ik hoe ik er kon komen! Had tijdens de vorige sessie een ladder ontdekt, maar dacht dat die nergens op uitkwam. Maar ineens zag ik dat ik via die ladder op het dak kon komen en dan via allerlei balken naar de nok van de kerk kon lopen. Dus zo gezegd, zo gedaan… kwam wat mannetjes tegen met een bijl, wat thiefs en toen liep ik over de balken. Daar moest ik langs 3 grote ridders… uiteindelijk waren 2 van die ridders een eitje, want die vielen van de balken toen ze om mij heen wilden cirkelen.

Ik sprong van de balken en was aan de overkant beland. Jeeeej! Kwam – via een paar slakgedrochten – bij een mevrouw, Rosita (?), bij wie ik m’n statistieken en uiterlijk kon aanpassen.
Klonk heel aanlokkelijk. Maar m’n statistieken heb ik redelijk zorgvuldig gekozen, dus weet niet hoe ik het zou willen aanpassen.
Nu denk ik, misschien m’n Dexterity inwisselen voor Strength en Vigor (health). Gebruik eigenlijk nagenoeg geen wapens die Dex nodig hebben.
Nou, daar toen in-game besloot ik om niks aan te passen. Maar misschien toch nog wel het overwegen waard.

Daarna naar de Boreal Valley gegaan. Had nu de doll en kon dus door de barrière. Daar liepen ijs-koninginnen, die rond me heen dansten terwijl ze hakten met hun grote kromme zwaarden. Zag er heel mooi uit en was ook heel dodelijk.

Na een stukje kwam ik bij een grote ridder die een groot vlammend zwaard droeg. Hem verslagen en een tijd lopen prutsen op zoek naar een shortcut. Had wel deur geopend, maar kwam nergens een ladder oid tegen. Dus begreep het niet helemaal.
Na een tijdje zoeken besloot ik maar om even iets verder te kijken. En daar (echt letterlijk om een hoek) was de volgende bonfire.

Daar nog een tijdje tegen 2 vuur-kruis-ridders gevochten, tegelijk met het 2 ijs-dansers. Zucht, dat was pittig! En toen ik ze eindelijk verslagen had, kon ik daar helemaal nog niet eens verder. Kwam uit bij een deur, die ik van de andere kant kon openen (as always!).

Het was inmiddels al vrij laat geworden, dus ik vond dat het bedtijd was. Maar voordat ik ging stoppen wilde ik nog even snel (had toch geen souls meer) de andere kant verkennen. Verwachtte dat ik daar doorheen zou rennen, zou zien wat er zat en dan zou stoppen. Maar dat pakte anders uit dan ik had verwacht. Daar kwam ik namelijk in een soort kelder allemaal zwevende onzichtbare heksen-zombies tegen. Waren meer vervelend (omdat je ze niet zag) dan heel lastig. Dus ik ging niet dood en had dus ook geen insentive om te stoppen. Daarna kwam ik buiten bij een groot open meer/water. Verwachtte daar eigenlijk een boss, dus stond op het punt om om te keren, maar besloot toch door te lopen … en er bleek helemaal niks te zijn. Apart. Wel vond ik iets verderop nog een bonfire en kon toen 2 kanten op. Of een soort kelder in en dan verder naar boven. Of ik ga – vanaf de bonfire – verder naar beneden.

Morgenavond weer verder kijken. Nu is het echt bedtijd.

(34:56 uur – level 60)

• • •

Nostalgisch gamen

Gisteravond ging ik langs bij Paul. Na eerst lekker in de tuin hebben zitten bijpraten, gingen we nog wat gamen – op de oude Xbox360 ^^

We besloten om Rainbow Six: Las Vegas 2 te doen. Samen in coop de missies doorlopen. Was zeker grafisch gezien best een oud spel. Maar al snel merkte je daar nog weinig van.

Wat wel opviel waren de controls. Die waren een beetje anders dan andere games. Heb er heel de avond mee lopen prutsen. Drukte steeds op de verkeerde knopjes, ipv van wapen wisselen gooide ik m’n granaat neer. Bijna een soort zelfmoordcommando 😛
Heel gek, want meestal heb ik nieuwe control-schemes wel snel door.

De gameplay was heel tactisch en het coördineren van de aanvallen was leuk. Maar denk dat ik toch een shooter met iets meer arcade gevoel prefereer ^^

Daarna mijn oude Xbox360 profiel gedownload en de lijst met spellen doorgelopen. Kwam toch best veel oude bekenden tegen. Games die ik nu ook nog best wel eens zou willen oppakken. Games als E4, Geometry Wars2, Shadow Complex. Heerlijke games blijven het.

• • •

Reuzen en doll

Vanochtend eventjes tijd om wat Dark Souls 3 te spelen (terwijl Renske lag te snurken).

Vorige keer had ik de shortcut geopend en dus kon precies weer verder waar ik gebleven was. Ik liep de nieuwe ruimte in en wat ik eerder had gezien bleek geen slak of draak te zijn, maar een reus. En die mepte met z’n lange armen in de rondte, pats, ik kwam tot halverwege de omloop en ging toen dood.

De volgende keer sneller sprinten en wegduiken. Een tussenstop in een nis hielp niet, hij (de reus) kon er gemakkelijk bij. Maar ik haalde de deur aan de overkant en kon verder de gangen verkennen. Aan die kant vond ik nog een mimick (monster vermomd als kistje), een paar thiefs en een grote knight.

Aan het eind van de gang kwam ik een tussen-boss (denk ik althans) tegen. Hij oogde heel pittig, was bijna net een soort creepy boss van Bloodborne, maar na 3 klappen was hij al verslagen. Tja, ben duidelijk overlevelt ^^

Toen de boel verder verkennen. Kwam via een omweg weer bij de grote reus en vond een hendel om hem achter een soort hekwerk op te sluiten. Versloeg daar nog een knight en wat thiefs en kwam bij weer een nieuwe shortcut. Handig, hoefde ik niet weer langs de reus te rennen.

Verderop zat nog een reus en vond weer een hekwerk. Dus een stapel pijlen gekocht, in de hoop hem daarmee te kunnen verslaan. Maar helaas, dat kon niet (misschien stond ik te ver af?).

Dus erlangs gerend (was eerder rollen, want moest door een soort stroperig water), weer 2 knights verslagen en een aantal soort broeders. Opende een nieuwe shortcut en toen door de fog wall naar de boss.

Deze boss bestond uit een groep van allemaal broeders, die en masse op me af kwamen schrijden. Al snel kreeg ik door dat de broeder met de rode gloed degene was die ik moest aanvallen. De rest kon ook wel, maar dan deed ik de boss geen schade.

Na een tijdje werd het iets pittiger, maar al-met-al was het best een makkelijk gevecht. Versloeg hem dan dus ook bij m’n eerste poging.

En toen kreeg ik de lang-gezochte doll. Dus nu kan ik verder over de brug naar Boreal Valley.

Was nog even eager geweest na de boss-fight en werd in de pan gehakt door een van de grote knights.

En ook werd ik ook nog verraden door een vijand die zich voordeed als de Uienridder. Met dat verraad ging ook een loopbrug naar beneden, dus wil nog even kijken hoe ik aan die overkant terecht kan komen. Zie een paar vijanden staan en ook een andere deur. Volgens mij moet ik die eerste reus verslaan, dan kan ik door een deur en hopelijk verder. Zal het nog maar eens proberen met pijl-en-boog.

(32:20 – level 55)

• • •
1 2 3 7